Aldığımız son habere göre

Herkes fazla yalnız

Size inanmakta zorlanıyorum

Çünkü herkes gelecekten,

Sevgiden,

Mutluluktan bahsetmeye bayılıyor

Hayaller kurarken ölüme dair,

Erdeme dairr,

Anlıyoruz:

Terk edildik,

Diğerlerini kurtarırken telaşla,

O tufanda-biz- geride bırakılanlar,

Anlıyoruz

Deliriyoruz

Çıldırıyoruz

Kendi etrafında dönen her şey çıldırır

İnsan gibi, dünya gibi, kalp gibi, girdap gibi, ruh gibi

Madem gidiyorsun,

Öyle bir bakarak terket ki beni,

Aklım kanasın,

Bari delirdiğime değsin

Bıktım, anlatamadığım için susmaktan

Tam her şeyi dökmeye karar verip, vazgeçmekten

Değiştirmekten konuyu...sevmediğim bir şarkıyı değiştirir gibi

Kimseye bahsedemeyip, içimden atamadıklarımdan

Unutabilmek için yalvarmaktan bıktım

Ben bu hayatta, en çok umudumu yitirmeyi bekledim

Umut, son nefesimizi verene dek, içimizde barındırmaya mahkum olduğumuz tek

Ve en kusursuz duygu

"Umut, yarın değilse bile elbet bir gündür."

Ben tüm hayatım boyunca, şu cümlenin mahkumiyetinden kurtulmayı bekledim

Hayatımın birçok dönemini,

Karanlık bir sokakta,

Peşimdeki kuduz bir sürüden kaçar hissinde yaşadım

Beni yaptıklarım ya da yapmadıklarım için yargılayamazsınız

Disiplinden hep uzak durdum

Beni kontrol etmeye çalışan herkesten nefret ettim

Asla beni, onların istedikleri yerlerde tutmalarına izin vermedim

Hayallerimin yıkılışını en somut şekilde gördüm

Hayallerim tonluk binalara patlayıcı yerleştirilmiş gibi,

Saniyeler içinde, büyük bir gürültüyle yıkıldı gözlerimin önünde

Ben, benim olan bir bardağı kırmak istiyorsam, kırarım

Lütfen adımlarınızı, bardağımın ayağınızı kesmeyeceği şekilde atınız

Çünkü bana asla o bardağı kırdığım için hesap soramayacaksınız

Tanrım!

Beni insan yapan şeyi kaybettim

Hissedilebilecek her şeyi en dibine kadar hissedip, tükettim……

Bendeki sürekli boşluktan düşüyormuşum hissi,

Devamlı koşuyor,

Ama bir yere varamıyormuşum gibi

İnsan acısını seçemezdi

İnsan adını bile seçemiyordu zaten

Böyle zamanlarda en sakinleştirici yöntem, dayak yemektir zaten

İçinden daha çok acıyacak bir yerlerin olsun istersin çünkü

Ben,

Fark edilmek istiyordum

Söyleyemiyordum

İçime atıyordum hep,

İçimde büyütüyordum,

Bir hastalık gibi yayılıyordu içime hüznüm

Küçüktüm...

O kadar yalnız, o kadar boşluktaydım ki, her şeye teslim olabilirdim

Her şeye sığınabilirdim

Her hataya müsaittim

Yumruğumu sıka sıka,

Dişlerimi kıra kıra ağlar,

Bitkin düşer,

Uyukalırdım

Kusursuz değildim

Kimse kusursuz değildi

Yaratılışımızda yoktu

Ama en azından birazdan kafamı yastığa koyduğumda büyük rahatsızlık duymayacağıma emindim

Bu yeterliydi

Bir yüzü var insanların,

Bana hep en çirkini denk geliyor

Artık içim acımıyor

Bunun adına alışkanlık deniyor

Yani,

Her yalan, bana çarpmadan geçmiyor

Her ihanet, bana sarılmadan uyuyamıyor

Tekrar kırılamayacak kadar paramparça olduğumdan,

Terk edişler pek dokunmuyor

Yenik başlamışız biz zaten bu oyuna