Wiele z nas niesie w sobie zranione wewnętrzne dziecko, które dawno temu nauczyło się, że bliskość może boleć. Że lepiej nie ufać. Nie czuć. Nie potrzebować.

I tak — z każdym doświadczeniem, każdym rozczarowaniem — wokół naszego serca powstał mur. Zbudowany z bólu, zawodu, niespełnionych potrzeb, cichej tęsknoty.

Kiedyś miał nas chronić.

Dziś często już tylko oddziela nas od miłości, której najbardziej pragniemy.

Ta medytacja–afirmacja to pierwszy krok do rozpuszczenia tego muru.

Do delikatnego, bezpiecznego powrotu do siebie.

Do przyjęcia prawdy, że Twoje serce nie jest słabe — jest zmęczone noszeniem ran, które nie były Twoją winą.

Pozwól sobie posłuchać.

Pozwól sobie poczuć.

Pozwól swojemu dorosłemu sercu uczyć się kochać na nowo — bez lęku, bez napięcia, bez starych historii.

💗 Twoje serce pamięta, jak kochać.

💫 To jest właśnie moment, w którym zaczynasz mu ufać.

Słuchaj tej medytacji codziennie, aby utrwalić nowe ścieżki emocjonalne.

Jeśli poczujesz, że pomogła Ci choć odrobinę — udostępnij ją komuś, kto też nosi mur wokół serca. Nigdy nie wiesz, komu możesz dać światło.

Podziel się w komentarzu jakie są Twoje odczucia po odsłuchaniu afirmacji.

Zawsze z radości czytam Twoje komentarze.

Z miłością.

Beata