Wi hebbt bi uns op de Terrass‘ so’n Nistkasten, de dor as Deko hangt. Mien Madam hett em mol verschinkt kreegen, un de Kassen süht ut as’n witted Huus mit twee Etoschen ünner’n rauded Doken.

Dor is ’n Huusdöör an un ook twee Finstern, un ganz boben, ünnern Giebel is dat Lock för de Vogels. Wi wi weern in Droom ni dorop kom‘ dat in so’n bunted Speeltüüchdings mol würkli Piepmätze intrecken wurrn. Anners harrn wi dat je ook veel höger hungen un ni knappe anderthalf Meters över’n Grund.

Liekers keem uns dat in Mai, as wi mit ’n Tass‘ Kaffe op de Terass‘ seeten hebbt, vör, as harrn wi ut’n Oogenwinkel sehn, dat sick dor irgendwat an dat lütte Huus röhrn deh. Wi hebbt dat ’n ganze Tied lang beluuert, overs wenn wi henkeeken hebbt, deh sick dor nix. Even jümmers blots, ut de Oogenwinkels hebbt wi wat mitkregen. Dat weer meist as bi’t Versteek speeln.

Dor heff ick denn mien Endoskop holt, dat ick to’n Basteln an’t Auto oder an’t Moped heff un dat ick veellicht noch mol för ’n OP, för so’n lütte Nierntransplantatschoon oder so bruuken kann. Man kann nie weeten.

Jedenfalls heff ick ganz vörsichti de Optik vun dat Dings dör dat Lock vun dat dorste Vogelhuus steekt, un tatsächli: Dor seeten twee Blaumeisen bin un keeken mit groote Oogen no dat dösige Dings, dat dor boben dör’t Lock keem.

Bald kunn man de beiden ook direkt tokieken, wenn se ut‘ Huus un weller rin flogen sünd. Man kunn denn ook wat piepen heuern vun binnen. Unse Katten funnen dat ook bannig interessant. Overs se kunnen dor ni bikom. Ick wull je nochmol mit dat Endoskop dör dat Lock luuern, mol de lütten Meisengöörn bekieken. Overs mien Madam hett düchti schimpt. Ick schull dat jo noloten.

Heff ick denn ook. Mien Seute hett denn tofälli noch mit ehrn Ackersnacker filmt, wo dat letzte Küken ut dat Lock flogen is. Un denn weert vörbi. Famielje Meise weer uttrocken. Blots ehr schmucked Nest hebbt se in’t Huus loten. Un wenn ick nu mol ’n Blaumeise seh, denn frog ick mi jümmers, wat de veellicht bi uns op de Terrass‘ ut‘ Ei kroopen is…

In düssen Sinn