6'lık ürüne 10 verip mutlu olan koca yüreklilerin dizisi... DÖNDÜ.

#FreeMondale

biz acaip iki film izledik bu ay💕💕💕💕💕 cok etkilendik...cok deniz cok tatil cok hafizali cok gamsiz cok dusunceli cok tedirgin cok tasra cok cahil cok sarhos cok akp cok islak cok susuz cok entellektuel cok sinsi cok duz ama sonu hele SONU😳😳

Bülent, VJ (2022). "Opinions on Burning Days", Twitter. Last Accessed: Jan 8, 2023. https://twitter.com/vjbulentt/status/1603181512983470080

Hollywood'un Michelle Yeoh'u yeninden keşfetmesinin en güzel sonuçlarından "Everything Everywhere All at Once", fikirlerle dolup taşan bir film. Bu fikirlerin kimisi işliyor kimisi işlemiyor, ama işleyen fikirler de bize yetiyor. Şimdiden yılın en iyi filmlerinden, bize de hayli şey düşündürttü, zihnimizi filme yaraşır biçimde [plansızca/umursamazca/heyecanla] mikrofona döktük. Keyifle dinleyeceğinizi umarız.

Matt Reeves'in yapıbozumculuğu, kara film türünün reaksiyonerliği, Christopher Nolan'ın düzen seviciliği, Bruce Wayne'in ayrıcalığı, Amerikan liberallerinin endişesi, Batman'in dönüp dolaşıp yine beyaz kurtarıcı olması, 3 saatlik filmin izlenemezliği, ve tabii ki Robert Pattinson'ın çene çizgisi...

"Herkes çocuk sahibi olmak zorunda mı?" şiarıyla yola çıkıp The Worst Person in the World, C'mon C'mon ve The Lost Daughter'ı ele aldığımız yeni bölümümüzle karşınızdayız. The Worst Person in the World ile How to Lose a Guy in 10 Days arasındaki farklar nelerdir, Arda'nın C'mon C'mon'daki çocukla derdi nedir, ve en önemlisi GYLLENHAAL AİLESİNİN EVİNDE NEDEN BU KADAR ÇOK KANEPE VAR??? sorularına yanıt aranırken, konu The Lost Daughter'ın finaline geldiğinde kılıçlar çekiliyor. Dinleyiniz.

Good evening, everyone

Thank you for being here to honor my dad's life and work

So when Rhea was planning this thing

She asked me to help out with

A tribute of a certain flavvvaaa

Just remember, I'm not a professional

Dünyanın bir kısmı 2022'ye girmiş, bir kısmı 2021'de son saatlerini geçirirken "Licorice Pizza" ve "Annette" tartıştığımız yeni bölümümüzle huzurlarınızdayız. 2022 hepimize uğurlu gelsin!

Defne'nin her şeyi bedensellik üzerinden okuma ısrarından vazgeçmediği, Arda'nın ise "Fransızlar iyi mi, bir sıkıntıları mı var, arayıp sorsak mı?" diye düşünürken dalıp gittiği bir bölümümüze daha hoşgeldiniz. Gözyaşları sel olup akmak üzereyken kaydı son anda bitiriyor, "Titane" ve "Petite Maman" üzerinden annelik, yas, ütopya ve bilimum mevzulara değiniyoruz. Biz bu iki filmi hayli beğendik, umarız siz de hem filmleri sever, hem de sohbetimizden keyif alırsınız.

Selam, son bölümümüzden bu yana bolca ara verdik mi? Verdik. Artık bundan utanmamayı, bunu sahiplenmeyi de öğrendik. Bundan sonra bolca ara verir miyiz? Kim bilir. Bizi böyle kabullenin.

Bu garip pre-emptive pasif agresif çıkıştan sonra asıl konumuza gelecek olursak: "The Woman in the Window"dan hareketle hem pandemi filmlerini, hem ("The Girl on the Train" ve "Gone Girl"ü de içine alacak şekilde) "güvenilmez kadın anlatıcı" filmlerini, hem de güvenilmez anlatıcıların sanattaki yerini konuştuk. Çok hoş oldu. Dinleyiniz.

Kısa ve öz tutalım: Bizim Nomadland'le ilgili sıkıntılarımız var. Ona göre dinleyin de sonra papaz olmayalım. Sebepleri bölümde. Tabii o sebepleri duyacağım derken Kerimcan'dan WandaVision'a, Beyaz Show'dan Ayfer Tunç'a uzanan bir serbest çağrışım denizinde yüzmek zorunda kalacaksınız. Bu da bizim farkımız.