W tym odcinku z troską pochylamy się nad... troską, szukając tego, co można przeciwstawić przemocy i egoizmowi naszych czasów. Oto starożytna epimeleiai jej współczesne wcielenia – przywołujemy je, rozmawiając zarówno o indywidualnej „trosce o duszę”, do której nawoływał już Sokrates, jak i o etyce wspólnoty, czyli o trosce, której gesty wykonujemy w relacjach bliższych (przysłowiowe: matka i dziecko) i dalszych, związanych z życiem społeczeństw i grup także tych łączących nas z bytami pozaludzkimi. Przyglądamy się niewidzialnej pracy troski, zwykle wykonywanej przez kobiety, ale też trosce o Ziemię i naszą wspólną matkę – Naturę. Razem z Katarzyną Kasią wskakujemy w rollercoaster filozoficzny, który od starożytności przenosi nas błyskawicznie do etyczki feministycznej drugiej połowy XX wieku, Carol Gilligan, autorki klasycznej już pozycji „In a Different Voice”, i jej uczennic. Przywołujemy też naszą ukochaną Jolantę Brach-Czainę i jej „krzątactwo”, jako akt oporu wobec nicości. Po drodze zahaczamy o etykę chrześcijańską, figurę Jezusa (jak na dwie agnostyczki przystało) i pojęcie caritas oraz miłości bliźniego, która, jak się wydaje, tak trudno przychodzi człowiekowi. Na koniec proponujemy uwolnić tę potrzebę troski, którą każdy gdzieś tam w sobie ma schowaną (czasem głęboko) i postulujemy oficjalne zadekretowanie „Roku troski”.

Podcastu „Filozofia jest dla dziewczyn” możesz posłuchać na platformach Spotify, Apple Podcasts oraz YouTube.