Mucize bu...

Denizin ikiye yarılması değil,

Denizin ikiye yarılabiliceğini ,

Ya da yarılamayacağını düşünebilmenin kendisi mucize

Özürlere,

Pişmanlıklara,

Nostaljilere ihtiyacın yok

Sen hiçbir şeyi dışlamıyor,

Hiçbir şeyi reddetmiyorsun

İlerlemekten vazgeçtin

Ama zaten ilerlemiyordun ki..

Yeniden yola çıkmıyorsun

Vardın sen

Daha uzağa gidip de ne yapacağını kestiremiyorsun

Hiçbir sarsıntının,

Hiçbir seslenmenin,

Hiçbir yanığın seni uyandıramayacağı kadar derin uyumayı başarsan bile,

Bu göz hep olacak

Senin gözün,

Hiç kapanmayacak,

Hiç uyumayacak olan gözün

Kendini görüyorsun

Kendini gören kendini görüyorsun

Sana bakan sana bakıyorsun

Uyansan bile, görüntün aynı, değişmez kalacak

Kendine binlerce,

Milyarlarca gözkapağı eklemeye başarsan bile,

Hala, arkada, seni görmek için bu göz olacak

Uyumuyorsun

Ama uyku artık gelmeyecek

Ölü değilsin

Ve ölüm bile seni kurtaramayacak

İnsan yol boyu hırpalanıyor

Yıpranıyor

Yoruluyor apansız

Yaralar açılıyor görmediğimiz yerlerinde

İçinde. Bir yerde

Bir yerlerde

İyileşmek zaman alıyor

İyileşmiyor

Bir başlangıç noktası yakalamak istiyor insan

Ama bütün noktalar çok uzaklarda

Çok bulanık...

Hakikat arıyor herkes

Ama kimse bulmak istemiyor.

İnsan haykırmak istiyor

Çözümü bulduğunu,

Bunalımının kaynağına indiğini haykırmak istiyor

Bu abuk sabuk karmaşık laf yığınından sıçrayıp çıkmak,

Bu sözcük bataklığından kaçıp kurtulmak istiyor insan

Ama artık bir sıçrama taşı yok,

Tutunacak bir dal da

Hayal gücünün dibini boylamaktan başka yol yok

Ben de bir zamanlar insanın ötesindekinin hayaline kapıldım

Diğer ötedünyaya inananlar gibi

Yarattığım Tanrıysa, insanların ürünü ve cinnetiydi

Diğer tüm tanrılar gibi

Toplum dediğin şey sen değil misin?

Önünde,

Zamanlar boyunca, kıpırtısız, bunalımsız, kargaşasız bir yaşam olacak

Ne bir pürüz,

Ne bir dengesizlik

Dakikadan dakikaya,

Saatten saate,

Günden güne, hiç bitmeyecek olan bir şey başlayacak:

Yaşamın

Yaşadığın gerçekliği değiştirmek istiyorsan,

Beklentilerini değiştirmen gerektiğini bilmelisin

Değişim zor

Ama zorluklar da senin için var

Tırtıl için kozası ona zorluktur

Dışarı çıkmasını zorlaştırır

Ancak aynı zamanda onu dışarıya karşı koruyan,

Güçlendiren de kozasıdır

Değişim, ruhunu yenilemeni sağlayacak olan zihninin deri değiştirmesidir

Değişmezsen, yenilenemezsin

Kendinin üzerinde,

Zaferine ve özgürleşmene hizmet edecek canlı anıtlar inşa etmelisin

Ama önce kendi kendini inşa etmelisin

Dik bir beden ve dik bir ruhla...

En yüksek dağların kökü, yerin en dibinde kalanlardır

Bir karadeliğin uzağından geçersen, belki rotan ona doğru sapar

Ama içine düşmeyebilirsin

Ama ona çok yakınsan, sarmal bir rota izleyerek içine düşebilirsin

Böyle iki sonucu birbirinden ayıran kritik mesafe, olay ufkudur

Olay ufkunun içindeki her şey,

Işık bile, karadeliğe düşmeye mahkumdur

Bize olan da bu

Herkes herkesle aynı şeyi gördüğünü

Ve duyduğunu düşünsün diye yapılır bunca şey

Çünkü herkesle aynı şeyi gördüğünü düşünen, kendi körlüğünden kuşku duymak zorunda kalmaz

Ve bu konuda hiç olmadığı kadar çok destekler birbirlerini

Halbuki karşımıza çıkan her türlü olay ve kişiden,

Kendimize çıkarmamız gereken bir ders,

Bir öğreti,

Bir deneyim yok mudur?

Ve unutma:

Dünyada taştan olmayan,

Ve kimsenin senden alamayacağı bazı şeyler vardır

İçinden alamayacakları

Ve dokunamayacakları bazı şeyler

Asla dokunamazlar