Sign up to save your podcasts
Or
Share Uyuyan Park- Mahmud Derviş
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Uyuyan Park- Mahmud Derviş
Uykuya daldığında sessizce çektim ellerimi
Örttüm düşlerini
Ve gözkapaklarının altında gizlenen bala daldım
Dualar ettim dermanı kalmayan ayaklara
İki büklüm oldum, kalp atışlarına karşı
Bir buğday gördüm, mermer ve bakır üstünde
Bir damla kan süzüldü gözlerimden
Titredim
Evet, yatağımda uyuyordu park
Kapıya koştum
Hala uyuyordu bir tanem, canım
Dönüp bakamadım
Eski ayak seslerini duydum, yüreğimin zilini
Kapıya koştum
– O ise anahtarı çantasında, bir aşk meleği gibi uyumakta-
Yağmurlu bir gece, çıt çıkmıyor yollarda
Onun kalp atışlarından ve yağmurdan başka
Kapıya koştum
Kapı açılıyor
Çıkıyorum
Kapı kapanıyor
Gölgem çıkıyor ardımdan
Madem ki yabancısıyım artık anılarımın ve evimin
Neden “elveda” diyeyim?
Merdivenleri indim
Çıt çıkmıyor
Onun kalp atışlarından ve yağmurdan başka
Ve onun ellerinden sefer arzusuna doğru
İnişe geçiyor adımlarım
Ağacın yanına gittim
Burada öpmüştü beni
Burada çarpmıştı beni
Gümüşümsü karanfilimsi yıldırımlar
Burada başlıyordu onun dünyası
Burada bitiyordu…
Soğuk mu soğuk civa gibi birkaç saniye durdum
Yürüdüm,
Duraksadım....
Sonra yürüdüm
Adımlarımı ve belleğimi toplayarak
Yürüdüm “ben” le birlikte!
Ne veda ne de ağaç!
Uyumuştu pencereler ardındaki kösnüler
Uyumuştu tüm ilişkiler
Uyumuştu pencereler ardındaki ihanetler
Uyumuştu bilim adamları!
Rita uyuyor
Uyuyor
Uyandırıyor düşlerini
Sabah, öpücüğünü alacak
Yine gün doğacak...
Sonra kahve yapacak bana
Ve kendine sütlü kahve :)
Yine aşkımızdan söz edecek,
Belki bininci kez
Yine yanıtlayacağım
Sabah kahvemi hazırlayan o ellerinin
Kurbanı olayım o ellerinin
Rita uyuyor
Uyuyor
Uyandırıyor düşlerini
– Evlenecek miyiz?
– Evet
– Ne zaman?
– Askerlerin keplerinde
Menekşeler göverdiğinde!
Sokaklar
Pastaneler
Kaldırım kahveleri
Gişeler
Hepsini turladım birer birer
Seni seviyorum Rita, seni seviyorum
Sen uyu, ben gidiyorum
Taş yürekli bir kuş gibi nedensizce gidiyorum
Cılız bir rüzgar gibi nedensizce gidiyorum
Seni seviyorum Rita, seni seviyorum...
Sen uyu ben gidiyorum,
Sen uyu,
Soracağım tam on üç kış sonra
Soracağım:
Uyuyor musun hala?
Yoksa uyandın mı Rita’m?
Rita!
Seni seviyorum Rita’m!
Seni seviyorum!
View all episodes
By HedablidaUykuya daldığında sessizce çektim ellerimi
Örttüm düşlerini
Ve gözkapaklarının altında gizlenen bala daldım
Dualar ettim dermanı kalmayan ayaklara
İki büklüm oldum, kalp atışlarına karşı
Bir buğday gördüm, mermer ve bakır üstünde
Bir damla kan süzüldü gözlerimden
Titredim
Evet, yatağımda uyuyordu park
Kapıya koştum
Hala uyuyordu bir tanem, canım
Dönüp bakamadım
Eski ayak seslerini duydum, yüreğimin zilini
Kapıya koştum
– O ise anahtarı çantasında, bir aşk meleği gibi uyumakta-
Yağmurlu bir gece, çıt çıkmıyor yollarda
Onun kalp atışlarından ve yağmurdan başka
Kapıya koştum
Kapı açılıyor
Çıkıyorum
Kapı kapanıyor
Gölgem çıkıyor ardımdan
Madem ki yabancısıyım artık anılarımın ve evimin
Neden “elveda” diyeyim?
Merdivenleri indim
Çıt çıkmıyor
Onun kalp atışlarından ve yağmurdan başka
Ve onun ellerinden sefer arzusuna doğru
İnişe geçiyor adımlarım
Ağacın yanına gittim
Burada öpmüştü beni
Burada çarpmıştı beni
Gümüşümsü karanfilimsi yıldırımlar
Burada başlıyordu onun dünyası
Burada bitiyordu…
Soğuk mu soğuk civa gibi birkaç saniye durdum
Yürüdüm,
Duraksadım....
Sonra yürüdüm
Adımlarımı ve belleğimi toplayarak
Yürüdüm “ben” le birlikte!
Ne veda ne de ağaç!
Uyumuştu pencereler ardındaki kösnüler
Uyumuştu tüm ilişkiler
Uyumuştu pencereler ardındaki ihanetler
Uyumuştu bilim adamları!
Rita uyuyor
Uyuyor
Uyandırıyor düşlerini
Sabah, öpücüğünü alacak
Yine gün doğacak...
Sonra kahve yapacak bana
Ve kendine sütlü kahve :)
Yine aşkımızdan söz edecek,
Belki bininci kez
Yine yanıtlayacağım
Sabah kahvemi hazırlayan o ellerinin
Kurbanı olayım o ellerinin
Rita uyuyor
Uyuyor
Uyandırıyor düşlerini
– Evlenecek miyiz?
– Evet
– Ne zaman?
– Askerlerin keplerinde
Menekşeler göverdiğinde!
Sokaklar
Pastaneler
Kaldırım kahveleri
Gişeler
Hepsini turladım birer birer
Seni seviyorum Rita, seni seviyorum
Sen uyu, ben gidiyorum
Taş yürekli bir kuş gibi nedensizce gidiyorum
Cılız bir rüzgar gibi nedensizce gidiyorum
Seni seviyorum Rita, seni seviyorum...
Sen uyu ben gidiyorum,
Sen uyu,
Soracağım tam on üç kış sonra
Soracağım:
Uyuyor musun hala?
Yoksa uyandın mı Rita’m?
Rita!
Seni seviyorum Rita’m!
Seni seviyorum!