Bu bölümde enteresan bir metaforum var. Aşırı radikal ama bir o kadar da lezzetli konuştuğumu zannediyorum. Daha önce hiçbir bölümde böyle bir içeriğe rastlamadım. Dolayısıyla kendim üretmeye karar verdim. Bu konunun önemli olduğu kanaatindeyim. Bu bölüm, sosyal bilimci olmak isteyen ama işsiz kalma korkusuyla tereddütte kalan sevgili canım ciğerim üniversite adayları içindir. Bundan dolayı içeriği hayli anlaşılır ve keyiflidir.

Bu bölüm diğer podcastlerde göremediğim, benim kendime has, ama muhteşem derecede iddialı olmayan, lakin pek vasat da olmayan, zaten de olmaması gereken bi bölümdür. Çünkü hepimiz mutlu olmak isteriz ve mutlu olmak için önce mutluluğun ne olduğunu bilmek gerektiğine inanıyorum. Bu son derece retorik söylem, tamamen sapına kadar rasyonalist bir kutupta (aslında idealist demekte de sorun yok) yer almamdan dolayı. Bunun yanında böyle ayrımlara da karşı olduğumu da belirtmem gerekir iyi mi? Şimdi ben mistik mi oluyorum? Bilmem. Ama şunu biliyorum, mutlu olmanın yolu bilmekten geçer. Bu bilgi, insanın kendi özüne ilişkin bilgidir. İnsan, kendi özünü, deneyimlediği şeyler dolayımında onlara o an ya da sonradan yönelerek bilir, inceleme nesnesi edinir, deneyimler. Bu kayıt, bunu yapmak için minimum düzeyde giriş sunmaktadır. İddiam odur ki, bahsi geçenler olmaksızın mutlu olunamaz. Ama sonrasında ise çok mutlu olunur, söz veriyorum. Çünkü sonrasında, mutlu olmasam da olur ben sadece bilmek istiyorum bile denecek bir noktaya gelinir. Fakat, acaba bu bir paradoks değil midir? Bilmem.

Bu bölüm çok enteresan herhangi bi açıklama yapmaya gerek duymuyorum burayı okuyacağınıza ilk 2-3 dakkayı dinleyiverin teşekkürler.

Bu akşam en çok dinlenen bölüm olan gelecek kaygısının yalnız başıma yaptığım başka bir formatıyla buralardayım. Herkesin dinleyebileceği seviyede bir anlatım olduğunu düşünüyorum. Eğer öyle değilse, geleceğinizden daha çok endişelenmeniz gereken başka problemler olduğunu belirtmek isterim. Bu bölüm, başlıkta geçen konuyla ilgili derdi olan herkese, iddia ediyorum ki başka herhangi bir podcast'ten ya da ne izliyosanız işte ondan daha yardımcı olacaktır. Bu kadar iddialı olduğum için de bir ricam var, lütfen sabırlı biri olmaya gayret edin ve biraz hayatınızı yavaşlatın. Bi durun. Haldır haldır kendinizi geliştirmeyi bırakın. Ne kadar hızlı koştuğunuza değil, gittiğiniz yere bi bakın ve çevrenizi güzel güzel izleyin.

Burada sık sık kadınlar özelinde gündeme gelen güzellik algısı denen şeyin görüntüye gelişi ve neden öyle olduğuyla ilgili temelinde yatan kavramı çözümlemek suretiyle konuya açıklık getirmeye çalıştık. Sadece kadınlar değil, erkekler için de hareketlerini kendi istemelerinden bağımsız yönlendiren, kendi iradelerine ve özündeki karakterlere müdahale eden dışsal yargılar, uydurma değerler vardır. Bunların "güzellik algısı" denen ve genelde olumsuz olan bir şeyden söz edilirken ele alınan görüntüsünü, parçasını konuştuk/açımladık.

Burada alan dışındaki arkadaşlarım için, meraklısı için, felsefenin ne olup ne olmadığıyla ilgili söylenebileceklerin bir kısmına şöyle bir bakmayı denedim.

Bu bölüm kesilmeyecekti ama nasip değilmiş. Birileri istemiyor işte, göklerden gelen karara teslim olmak durumunda kaldık. Farklı bir şeyden bahsetmemekle birlikte, önceki konuyu aynen devam ettiriyoruz. Burada, önemli olabilecek bir "anlam teorisi" metaforu var ve son derece dikkate değerdir. Dikkatle dinleyiniz lütfen.

Başlık, kitap okumaya methiye düzücez gibi görünüyor olabilir ancak ufak tefek arazi konularda ayrışsak da prensipte ikimiz de bilgi ediminin (malumat ezberlemenin) fetiş haline getirilmesine karşı çıkıyoruz. Elbette bir saat içinde pek çok enteresan şeyden bahsediyoruz.

Bu bölümde felsefe bölümünde nasıl dersler işleniyor, felsefeciler neler konuşuyor, felsefe tarihi kitaplarında anlatılan hususlar acaba üniversite düzeyinde de o kadar komik mi işleniyor (ki eğer öyleyse biz epey komiğiz ve hakkaten de topluma boş edebiyattan gayrı bir faydamız olmaz) gibi sorulara meraklı olanlar için bilgi felsefesinin ucundan bi tutmayı denedim. Bunu yaparken sayın hocam Ömer Faik ANLI'yı taklit ettim ancak söylediklerim yalnızca ve yalnızca benim sorumluluğum altındadır, tamamen benim sözlerimdir. Bilginin neliğine tam olarak ulaşamasak da, en azından boş edebiyat yaptığımıza dair söylentiler hususunda ağır davranılmasını gerektirecek kadar mühim ve yeterli sayıda cevaba muhtaç soru, açıklığa kavuşturulması gereken husus ortaya attığımızı zannediyoruz.

Bu bölümde şahsi tecrübeler ve şahsi ilişki imgem ile önceki bölümde söylediklerimi açımlamaya ve biraz daha sohbet havasında konuşmaya yeltendim. Önceki bölümün teorisiyle bir ilişki modeli tasarlamaya çalıştım ve daha önceden bahsedilenleri daha detaylıca ve örneklerle açıklamaya uğraştım. Metaforlar ve felsefe tarihinden çaldığım teoriler, bu özel hususta epey işe yarar zannediyorum.