Jo, ich weet dat noch ganz genau, wo dat weer an den Dag in‘ Februar 2011. Mien Telefoon gung un mi wurr seggt, dat uns‘ Cherfredakteur, Herr Wagner, mol mit mi snacken wull.

Toerst heff ick dacht, ick harr wat verkehrt mokt. Weer overs allns on Ordnung.

He he to mi seggt: „Sie sprechen doch Plattdeutsch, richtig?“ Jo, heff ick seggt. Un denn hett he mi froogt, wat ick mi vörstelln kunn, över aktuelle Them‘ eenmol de Week ’n Kolumne op Platt to schrieven.

Dat kunn ick mi vörstelln. Överhaupt kann ick mi ’n Barg vörstelln, wenn ick erstmol anfang mi wat vörtostelln.

So schull ick mi ’n Titel för de Kolumne utdinken un losleggen.

Un an Friedag, den 4. März 2011, also güstern vör teihn Johr, stunn mien Kolumne as „De Döschkassen“ to’n ersten Mol in’t Blatt.

Mehr as 500 Geschichen heff ick siet den Dag al to Poppier bröcht, siet twee Johr snack ick den Döschkassen ook as Podcast in, dor segg ick denn „Podkassen“ to.

Un jümmers noch mokt mi dat düchti Spooß. Dat ick de Gelegenheit kreegen heff, mien kruuse Gedanken jede Week in de Welt to bringen, heff ick also uns‘ Zeidung to verdanken. Dat ick dat overs jümmers noch dörf, dat heff ick Jüm – de Leesers to verdanken. Un dorför much ick hüüt mol danke seggen.

Ick dank jüm för all de Anregungen, de ick vun Jüm kreegen heff – mennigmol weer dat blots een Woord, dat wat in mien Kopp ingang bröcht hett. Ick dank Jüm för all de Bestätigung overs ook för de Kritik, an de ick wussen bün.

Snackt mi gern wiederhen an, wenn wi uns irgendwo seht.

Natüürli dank ick ook all de Lüüd ut Politik, Wirtschop un so wieder hier bi uns in’t Land overs ook annerwegens op de Welt. All de dösigen Geschichen, de Jüm mi leevert hebbt, harr ick mi alleent gor ni utdinken kunnt. Ni toteltz gülld mien Dank ook all ut mien Famielje un mien Frünnen, de mi jümmers ünnerstütt hebbt. Un nu freu ick mi op all de Geschichen, de ick in Tokunft noch für Jüm schrieven un insnacken dörf.

Also nochmnol: Veel’n hartlichen Dank för allns un bet näste Week…  

In düssen Sinn