In mien Kopp dreiht sick jümmers veele Froogen üm de Sprook. Ick mutt mi je alleent doröver wunnern, dat wi uns överhaupt op all de Wöörd eenigt hebbt, de dat in all de Sprooken gifft. De Mischen vertörnt sick je sünst ook so gern.

„Schoop“ to’n Bispeel. Worüm hett man sick dorop eenigt, dat Schoop op Platt Schoop heeten doht. Dor harrn doch ook twee tosom vör ’n Schoop stohn kunnt, un de een‘ seggt: „Kiek mol dat dor, dat mutt Brotpann heeten.“ Denn de annere: „Nä, Du tüünst je. Rüttelpladde mutt dat heeten.“ Un bums weer de Larm dor.

Na jo, jedenfalls hebbt sick unse Vörföhrn irgendwann op all de Wöörd eenigt, de wi nu kinnt. Dat mutt echt lang duuert hebben. Un denn gifft dat je ook so veele Sprooken. Veel mehr as dat Länners op de Welt gifft.

Annerletzt heff ick twee Chinesen bi’t klöön‘ toheuert, un ick heff ganz genau gor nix verstohn. Ick harr ni mol ansatzwies roden kunnt, över wat de an rappeln weern. Dösig, ne.

Nehmt wi eenfach mol ’n finnisched Woord: „Hapankaali“. No wat heuert sick dat för Ju an? So’n beten Bayerisch veellicht? „I hob an Kaali“ för „ick heff ’n Kaali“. Un wat is so’n Kaali? Veellicht is dat de Spitznoom vun een‘ de Karl heet oder so.

Nä, alls falsch. „Hapan“ heet suuer un „kaali“ heet Kohl. Hapankali is also de finnische Utdruck för dat, woto wi Suuerkruut seggt.

Un dat mit all de Sprooken kann je ook to Missverstännisse föhrn. „Ne“ to’n Bispeel bedüüd op Platt „nä“, op Griechisch „jo“ un op Türkisch „wat“.

Un nu stellt sick mol vör, dat in Kuden meern in de Nacht Lüüd vun ’n annern Planet lannen doht. Un denn kümmt ’n Kudener mit de Slopmütz an sien Huusdöör, begriept, wat dor los is un seggt ganz hartli: „Moin!“ 

Tscha, veellicht heet „Moin“ op de Sprook vun de Fremmen je: „Kleih di doch sülms an Mors un seh blots to, dat du Land gewinnst.“ Un, zack, weer de erste interstellare Stried ni mehr wiet wech. Wat schall man dorto seggen. Veellicht wurr ’n beten Geduld hölpen. De Geduld, to verstohn, wat de annern würkli meent. Mi dücht, dat wurr uns, ook ohne Lüüd vun anner Planeten, ’n Barg Arger inspoorn…

In düssen Sinn