Voel maar even

Dit is deel 3, het laatste deel, van het gesprek met mijn moeder.

We beginnen waar deel 2 eindigde: met de vraag welk deel van haar meer in het licht mag komen. Ze vertelt over het levenslustige, dansende kind dat ze vroeger was, en wat daarvan nog aanwezig is.

Van daaruit komen we uit bij onze eigen relatie. Hoe die veranderde toen ik volwassen werd, de rolverwarring tussen dochter en vriendin, en de periodes waarin ik bewust afstand nam. Wat dat voor ons allebei betekende.

We spreken ook over wat ik als kind gemist heb, en hoe ik daar nu naar kijk. Het gaat over verantwoordelijkheid nemen, niet om iets goed te maken, maar om elkaar beter te begrijpen.

En we komen uit bij iets wat verder gaat dan ons tweeën: wat er gebeurt als je al kind al dingen leert dragen die niet van jou zijn. Wat dat met je doet, zowel als last als als kracht.

We sluiten af zoals we zijn begonnen: dicht bij elkaar, met dankbaarheid voor wat dit gesprek ons bracht. Dank je wel. Voor het luisteren. En voor het voelen wat dat in jou beweegt.

Uiteindelijk zijn en blijven we allemaal iemands kind. Zijn we allemaal verbonden met de vrouw die ons het leven gaf.Jouw moeder.

In dit deel van het gesprek hebben we het over haar eigen jeugd, en hoe voelen daarin wel en op welke manieren ook níet een rol speelde. Zij deelt over een ingrijpende gebeurtenis, het verlies van haar oudere zus, die van grote impact was op haar ouders en daarmee ook op het gezin.

We zoomen ook verder in op hoe het nu is. We bespreken de thema’s die voor mijn moeder spelen en de uitdaging die zij daarin ondervindt. En hoe de dementie van haar moeder, mijn oma, ons allebei anders liet kijken naar verbinding met mensen die dichtbij je staan.

Ze vertelt over de grote beslissing die zij in de weken voor de opname van deze podcast heeft genomen en wat dat van haar vroeg.

We bespreken wat het voor ons betekent om ons eigen pad te kiezen. En hoe we daarin vanuit verschillende generaties weer andere thema’s maar ook andere mogelijkheden in

We eindigen weer met een vraag. Ik vraag mijn moeder: “Welk deel van jou mag nu meer in het licht komen?”

Het antwoord hoor je in het volgende deel van deze podcast, deel 3/3. Op 4 oktober komt het derde en laatste deel online.

Iets minder dan een jaar geleden ontstond bij mij het idee om samen met mijn moeder een aflevering op te nemen. Spannend, want dit is heel persoonlijk, en toch wilde ik het graag. En mijn moeder zei meteen Ja!

In dit eerste deel spreken we over wat moederschap met haar deed. Over mijn geboorte, en hoe ze dat moment nog altijd heel precies kan navertellen. Over hoe moeder zijn een identiteit voor haar werd, en hoe voelen daar altijd al een rol in speelde. Soms zichtbaar, soms meer op de achtergrond. We bespreken hoe ik als kind was en hoe onze kijk op het ouderschap en onszelf over generaties heen verandert. We eindigen dit eerste deel met een vraag. Een vraag die zij in de volgende aflevering zal beantwoorden.

In deel 2 en 3 gaan we verder en dieper: over hoe voelen bij haar eigen ouders een plek had, en over wat er tussen ons als moeder en dochter door de jaren heen verschoof.

Ik spreek met Noortje Scheevers, kunstenaar en fotograaf, over de vreugde van jezelf volgen — en hoe kleur daarin een leidende rol had.

Als meisje was Noortje dol op kleur. Maar in haar volwassen leven, gestuurd door wat ze dacht dat er van haar verwacht werd, kwam ze in een periode van zwart-wit-grijs terecht. Ze vertelt over een lijf dat duidelijke signalen gaf, maar dat het even duurde voordat ze weer wist hoe ze moest luisteren.

We spreken ook over het recente verlies van een dierbare, en hoe het voelen dat ze inmiddels had leren kennen haar juist hielp om te volgen wat ze zelf nodig had. Hoe kleur, spelen en creativiteit haar, stap voor stap, weer terugbrengen naar het leven.

Kleur, een taal die haar niet alleen zelf leidde, maar die ook haar werk vormgeeft.

Niet zoals het hoort, maar zoals het voelt. - Noortje -

Ben je nieuwsgierig geworden naar het werk van Noortje?Check haar website of volg haar op LinkedIN of Instagram.

Ik ga in gesprek met Sabine, massagetherapeut en systemisch coach, over haar weg naar het moederschap. Die niet vanzelfsprekend was. Ze voelde dat ze heel dichtbij haar eigen ervaring mocht blijven, continue opnieuw. Het is een uitnodiging om naar jezelf te blijven luisteren, en dat uit te spreken. Sabine deelt hoe dat voor haar was en wat ze daarin over zichzelf ontdekte. We spreken over de beelden die we meedragen, van onze maatschappij, van onszelf, over hoe het zou moeten gaan. En over de moed om daar steeds weer van af te wijken.Niet omdat je het beeld loslaat, maar omdat je iets anders leert vertrouwen: wat voelt nu goed voor mij.

Wil je meer weten over Sabine en haar werk? Volg haar op Instagram (Ze is op dit moment nog met zwangerschapsverlof)

Welkom bij Voel Maar Even de Podcast.Het idee voor deze podcast ontstond in september 2025.

En nu, bijna een jaar later, komt de eerste aflevering online. Een korte aflevering, waarin ik meteen iets onverwachts aankondig.

De komende weken komen er 3 afleveringen online. Ik wens je veel luisterplezier!

En de uitnodiging ligt er. Liefs, Layla