Un zack – is dat al weller
Ostern. Weller so’n Punkt, an den man aflesen kann, wo gau so’n Johr rümgeiht. Dat
erste Osterfest, op dat ick mi besinn‘ kann, dat mutt so 1979 ween hebben, dor
weer ick bummeli fief Johr old.
Dormols geev dat noch keen groote
Geschinke to Ostern, as dat hüütigendoogs Mood is.
Ick kann mi overs noch genau
dorop besinn‘ dat mien Öllern mi noch vör’t Fröhstück seggt hebbt, dat ick mi
’n Jack un Steebeln antrecken schull.
Dat heff ick dohn, dorbi weer ick
Un denn stunnen de beiden vör de
opene Huusdöör un weer’n an Grien‘. Dat seh‘ irgendwie dösig ut. Ick wusst
gorni, wat ick dorvun holn schull. Se hebbt denn seggt, dat ick mol in Gorrn
gohn schull, dor harr de Osterhoos wat för mi versteekt. Vun den harr ick al
mol wat heuert. Düsse Hoos leggt Eier ut Schokolod‘. Worüm he dat deiht un woso
he de Eier in Gorrn versteekt, dat heff ick dormols ni wusst un ick weet dat
bet hüüt noch ni. Is je ook annerlei, denn Schokolod‘ kann man jümmers bruuken.
Nu weer ick also in Gorrn an Eier
sööken. Un mien Öllern hebbt de ganze Tied sowat seggt as „kold, warm, warmer,
Dat keem mi ni astrein vör. Worüm
hebbt mien Öllern wusst, wonehm de Osterhoos de Eier versteekt hett? Egol.
An Enn harr ick sowat bi 35 Eier.
Lüttere un gröttere – mennige in Sülberpoppier inwickelt, annere bunt anmolt. In
dat Gröttste heff ick glieks rinbeeten. Overs dat weer je gor keen Schokolod‘.
Erst heff ick gor ni wusst, no wat dat smeckt hett. Buten weer dat hart un in’e
Merrn weer dat ganz week. Wat Geeles leep mi över de Jack.
Dor wurr mi klor: Dat is je ’n
Heunerei. Siet wann leggt Osterhoosen, denn Heunereier? Künnt de an Enn ook
noch fleegen un gackern? Mien Öllern weern an lachen. Dat funn ick gor ni nett.
Vun dor an weer ick an Grübeln,
wat dat mit den Osterhoos un dat Heunerei op sick harr. Ick grübel jümmers
noch. Overs irgendwann – irgendwann warr ick dat rutfinnen...