Hebbt Ju fröher de Sesomstroot sehn? Dor geev dat ’n Rubrik, de kunn man „klööger warrn mit Grobi“ nööm. Grobi, düssed dösige Stoffdings hett dor to’n bispeel verkloart, wat „dicht bi“ un „wiet wech“ is. He is denn jümmers dicht an rankom‘, üm denn wiet wech to loopen un vun dor to winken, jümmers hen un trüch, bet he all ganz ut de Pust‘ weer.

As Kind kunn ick mi dor kringeli över gluttern. Overs ick heff even ook wat lehrt. Nu kiek ick ni allto veel Fernsehn. Un al gor ni de Senners, op de de Programme alle Viddelstünn dör Reklame ünnerbroken ward.

Besünners wegen de Oart un Wies, wo de Reklame ankünnigt ward. Dor krieg ick jedet Mol 200 Puls.

Dat heet op de Privotsenners nömli jümmers vör irgendeen Sennung: „Sehen sie Düt un Dat. ‚Jetzt‘ op unsen Senner!“ Overs direkt achter dat Woord „Jetzt“ kümmt ni de dulle Sennung, sünnern Reklame un noch mehr Reklame. Un mit ’n beten Glück kümmt denn ennli dat, wat „jetzt“ vör fief Minuten kom‘ schull. Seggt hebbt se also jetzt, meent hebbt se overs „glieks“.

Wat schall dat? De mokt allns in Dutt, wat Grobi uns mit so veel Engaschemang bibröcht hett. Dor kann ick mi richti över argern.

Wenn ick bi de Füüerwehr ween wurr un dat Sennegebüüd vun Kabel söben oder Pro24 wurr brennen, un in de erste Etoosch stunn de Dorste, de för de Reklame verantwoordli weer an’t Finster to winken un to jauln – jo, denn wurr ick ganz kommodig no’t Füüerwehrauto schlurfen un dat Sprungdook utpacken. Un wenn de Reklameapostel in’t Finster grööln wurr: „Wann schall ick springen?“, denn wurr ick roopen: „Jetzt!“

Un bummeli fief Minuten loter wurr ick dat Sprungdook so langsom mol opspann‘, ook wenn dat ni mehr veel Zweck harr.

Un wenn de Reklameminsch denn mit krumme Knooken blaarn wurr: „Worüm harrn ju dat Dook noch ni spannt as ju ‚jetzt‘ seggt hebbt?“, denn wurr ick seggen: „Tscha, harrst je mol frogen kunnt, wat wi ünner ‚Jetzt‘ datsülbige verstoht as du bi de Reklame vör’n Film.“

Denn keen ni froogt, blifft dumm...

 In düssen Sinn