Ey Gül-i Rânâ aklında mahfi kalmış hislerim Redd-i îlâf katmer katmer hüzün Gidecek yeri var mı yanlış zannedilenin Kaldı rûzîgar içinde giryân Sen yanımdayken dil ferah Senin yanındayken dil hurrem Sesindeyim ferahfeza makamında seyrediyorum Cemaliyeni gördüğümde oluyorum mest-i temaşa Söyleyeceklerimden hicap ediyorum Sâki getir menba-ı sevdadan içelim Debelenir durur kalbimde Sessizlik çınlıyor kulaklarımda Gül Nikab İhtiyacım var hüsn-ü teveccühüne Sanma ki yüzüm gülüyor biraz merhamet eyle Geceleri fevkalade mesûd etti hadre Sen ki havada süzülen bir mebşure Dayanamam sevgilide bir adem-i iltifat Gel kurtar beni nâdide tebessüm hâlim hâlim bitap

Sevdam yaradır kalbimde henüz taze

Sevdim mecnun gibi ama düşmedim çöle

Güneşi doğmamış ve ışık yüzü görmemiş kalbim

Açıverir bahar bir nâdide tebessüm ile

Sevdam çoktandır filizlendi ama sen yoksun

Bir umuttu ilk can suyum

Sonrasında hep umutlarla beslendim

Bekliyorum zamanlarda bir gün mutlaka

Gelebilir bir gün bazı zamanlarda

Umudum oldu umutlarım bunlar

Yürürüm karanlığın kuytusunda

Gözlerin yol oldu bana ama kayboldum

Kalbinin yolunu göster bana

Bakma öyle intizara alışmış değilim

Girmeme izin ver usulca aç kapıyı

Yenildimi mısralarım intizara bilmiyorum

Kalbimde çağlayan hüzünleri biliyorum

Şiirlerin mısralarına sığmayacak kadar coşkulu

Sevgimin kırgınlıklarımı aştığını biliyorum

Öfkeni kusabilirsin, kızgınlıklarının bedelini ödetebilirsin bana

İnan ki, sevgim engelleri büküyor yokmuşcasına

Kalbim muhatab almış güzel kalbini

Sevgimi hak eden muhatabaya selam olsun

Sevda buymuş meğer sevmek ve beklemek

Yârdan ve yarından vazgeçmemek

Varlığı hissedilmeyen gölge olmuşum

Bütün kapıları yüzüme çarpabilirsin umarsızca

Umudumun dağları aştığını biliyorum

Sadakat azizem mekan olarak heryerde

Sadakat azizem zaman olarak her zaman

Olması gerektiği gibi dürüstçe, yan çizmeden

Mutmainliğimin bahaneleri aştığını biliyorum

Öfkesini kırık kalpten çeker mi bilmiyorum

Dipsiz kuyuda sensizliğin karanlığında

Yalnız bırakıldım o muamma da

Sensizliğin beni aştığını biliyorum

Ne ben avcıyım ne de sen av İki ihtimalden biri gel ya da gelme Ben sadece aşık sen ise maşuk Kalp ritimlerimiz birlikte atmıyor Ne ben geçmişim ne de sen gelecek İki ihtimalden biri sevecek ya da sevmeyecek Geçmiş olsun geçmiş günler Aşk sanki zehirli bir engerek Hemen vazgeçmektir en gereksiz Zamanın ne getireceği belirsiz Ey aşık ne var ne yok Bilmek mi bilmemek mi Aşkta mantık var mıdır Artık sabır en yakın arkadaşım Sevda dediğin yârdan ve yarından Vazgeçmemek midir Kalbim tek bir geri adım atmıyor Yollar sana çıkıyor paradoks gibi Kaçış yok kalp orada kalıyorken Fakat aklın başka yerde ikamet etmekte Sevdam yanıp kül mü olacak Sana kavuşmak için intizar mı gerekecek Kalbimde açan gül solacak mı Hangi günde nefes alırım acaba Sevda kuyusuna düşmüş kalbim Kurtar beni nâdide tebessüm Bitap düşecek değil gönlüm Bihaber sevgiliden, kulaklarımda ay ışığı sonatı Gözlerim gölge gibi endâmın nâzende Hayranlık uyandıracak türden kış güneşi ve kardelen çiçekleri Unutulmuyor Hadrâ şimdi ise bir serenat Ey sevgili cümlelerin üşüngeç mi bana Bir çöl fırtınasında savrulmadı o gül Şimdi daha çok solmamış gülün dikeniyle dost Ezcümle gölge aklına gelmedi mi hiç Hiç vurdu mu o taş o iki kuşu Ezici cümle ve tarumar bir sevda Sevda buymuş meğer Sevmek ve beklemek Kalbime düşen kor damlası Nefes uzak hasret yakın Akıldan çıkmaz gözden gitmez Pes etmez bu yüzden mısralarım Sevda yağmurunda sırılsıklamım Yeşil denizinde kaybolduğum nâzendesin Ey sevgili dalgaların beni nereye götürür Esir oldum gözlerine ister âzad et ister esir

Bir lahza-i kalpten süzülüyor feryadım

Ey Mücellâm duyuyor musun kalbimin çığlıklarını

Çöle hapsedilmiş rotası muamma nidâlarımı

Bir hüzün gark etti ruhu revânımda

Hâlet-i Ruhiyesinde belirirken aşk tahayyüllerim firarda

Pek malum gözlerimden süzülen yaşlar sarfınazarında

Pek ma'ruf sevgim noktainazarında

Ey Mahbûbem, Ey Gönlümde ki tek refîkam

Hep sana doğru sevdam içre bir diğerkâm

Ihlamurlar gülerken bir yâr'ı hemdem

Çöl fırtınalarım sert, baharımı müjdeler mi buhurumeryem

El'ân hislerimin kasvetli havasında seyrânım

Behemehal sen benim nur-u aynım

Razıyım senden sevgili can fezâ

Canmânâm sevdam içre bir ayn-ür rızâ

Yoksunluğundan feryadı figan ediyor kalbim

Sensizliğin derinliğinde iç çekişlerim acıtıyor

Dünyam fırtına ve hazanlarla doldu aniden

Anlaşmaya oturdum sabır ülkesiyle bir akşam

Dayanamıyor olsa da yüreğim ferahlık gelir mi bir gün umarım

Mesafelerin hükmü yok bilakis onu kalbimde taşıyanım

Her an yaşıyorum içimde onunla birlikte

Satırlara sığmazken kalbimin nidaları

Tek bir sevgiliyi çağırır yuvasına

Çatısında hüzün yağmurları dinmedi

Hıçkırıklar üşütür durmadan gözlerimi

Gel dalga dalga artan sevda pınarıma

Sende iştirak et benimle kanamışcasına

İki çift söz ve bir yürek yeter kavuşmamıza..

İçten içe çağlayan derûni duygular

Mevcuttur bende gerek sende

O ki aciz hayatımda ki en güzel rayiha

Saklıdır kalbimin durgun olmayan sularında..