W pierwszej połowie czasów PRL wakacje to był Bałtyk, góry lub Mazury. Teraz podochodziły do tego różne Ibizy, Majorki, Krety i Malezje.

Kiedy zastanawiam się, co mógłbym opowiedzieć o wczasach na Malcie, w Tunezji czy Egipcie, to nie przychodzi mi do głowy nic, czego nie byłoby w przewodniku turystycznym, czy też w folderze reklamowym.

A może to po prostu kwestia wieku, że człowiek nie chce się wikłać w nic zaskakującego.