Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Opeens duiken mensen weg

Je hebt alle moed verzameld om weer eens de deur uit te gaan na het overlijden van je kindje. Het voelt als een grote stap om boodschappen in de supermarkt te gaan doen. Je gaat dan letterlijk weg uit de vertrouwde omgeving waar je weet waar je aan toe bent. Geen verrassingen en daar heb je alles in de hand. Thuis kun je je afzonderen met je emoties zonder dat anderen daar iets van meekrijgen.

Weken kunnen er soms voorbijgaan voor je zover bent om de stap te zetten de grote boze wereld weer in te gaan. Vol goede moed ga je die dag op pad. Je ziet een bekende – die op de hoogte is van jouw verlies van jouw kindje – en eigenlijk zou je wel even willen kletsen over iets anders dan jouw verdriet. Eigenlijk wil je wel weten hoe het met haar nieuwe baan gaat en hoe haar vakantie naar Spanje is geweest. Wat schetst jouw verbazing? Ze draait zich vlak voor jouw neus om. Je bent echt verbaast. Waarom doet ze dit?

Je begrijpt er niets van, want jij wil alleen even kletsen. Even iets anders dan het verdriet waar je dagelijks mee worstelt. Je voelt dat dit gedrag je raakt. Je begrijpt deze reactie niet en er borrelen allerlei gedachten op. Je denkt laat maar en gaat onverrichte zaken weer naar huis. Dit is een voorbeeld van een situatie die helaas echt vaak voorkomt.

Ik vraag me oprecht af hoe het kan dat mensen zo reageren. Waar is het sociale karakter in deze situaties? Voordat je goedendag kunt zeggen wordt er al een keuze voor jou gemaakt. De persoon die je tegenkomt loopt doodgewoon weg. De persoon in dit voorbeeld vulde wellicht in dat het geen gemakkelijk gesprek zou kunnen worden. Had daar klaarblijkelijk geen zin in. En maakte zich uit de voeten. Dit gedrag maakt dat er ruis en afstand ontstaat.

Het invullen van hoe zaken verlopen is een grote stoorzender. Mijn verzoek aan eenieder. Denk na voordat je het gedrag van de dame hierboven nadoet. Heb je weinig tijd of vind je het lastig om in gesprek te gaan met een persoon die door een verdrietige tijd gaat zeg dat gewoon. Is echt niets mis mee. Dat is vele malen prettiger dan mensen zo te ontlopen.

Ervaar jij als persoon dit gedrag en heb je er last van laat het me weten. Wellicht kan ik je wat tips geven.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Deze opmerking kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd toen ik een bekende in de supermarkt tegenkwam toen Tom – mijn eerste stilgeboren zoon - net overleden was. Het is gelijk ook één van de meest bijzondere en bizarre herinneringen aan mijn zwangerschap van Tom.

Ik was een keer – toen ik zichtbaar zwanger was van Tom - boodschappen aan het doen in een supermarkt. Daar werd ik aangesproken door een bekende. We hadden elkaar al een tijd niet gesproken. We raakten aan de praat en deze persoon vroeg geïnteresseerd hoe het met mijn zwangerschap ging. Hij wilde weten wanneer de uitgerekende datum was. Het was een leuk gesprek waar we het over veel verschillende onderwerpen hadden.

Toen Tom stilgeboren was heeft het enige tijd geduurd voor ik weer boodschappen ging doen. Mijn leven weer oppakken was een behoorlijke stap na het overlijden van Tom en daarnaast ernstig ziek te zijn geweest.

Toen ik mijn boodschappen aan het verzamelen was zag ik - vanuit mijn ooghoeken - de persoon met wie ik een maand of vier daarvoor gezellig had staan praten. Ik zag dat hij mij zag en zag ook dat hij wegschoot een ander gangpad in. Zo bizar... Ik schonk er verder niet veel aandacht aan en ging verder met boodschappen doen. Op een gegeven moment kwamen we elkaar in een van de gangpaden tegen. Hij kon niet om mij heen en ik niet om hem. Hij zag dat ik geen dikke buik meer had en ik ook niet straalde van geluk. Hij vroeg hoe het met me ging. Ik vertelde op hoofdlijnen wat er gebeurd was. Zijn reactie is de meest bizarre en bijzondere opmerking die ik gehoord had én heb in al die jaren. Hij zei: “Je weet in elk geval dat je zwanger kunt worden.” Waarvan akte. Ik was met stomheid geslagen.

Een niet standaard reactie als een zwangere vrouw niet meer zwanger is en geen blij, vrolijk of heugelijk nieuws te vertellen heeft. Dit lokt blijkbaar antwoorden en opmerkingen uit waar je je alleen maar over kunt verbazen. Mensen vinden het waarschijnlijk lastig om gewoon te doen en normaal te reageren. Zoals we allemaal weten bestaat een mensenleven nu eenmaal niet alleen uit enkel leuke gezellige ervaringen en gebeurtenissen. Het leven is een aaneenschakeling van hoogte- en ook dieptepunten. Het verliezen van dierbaren is een onderdeel van het leven. Waarbij het verliezen van een kind als een van de meest heftige gebeurtenissen wordt ervaren.

Denk na voordat je iets zegt. Het kan zomaar zijn dat een – vaak goede bedoelde – opmerking heel erg veel pijn kan doen. Zonder dat je je er bewust van bent en doorhebt dat je de ander hiermee kwetst.

Wil jij voorkomen dat je zelf een opmerking als hierboven maakt of nog erger? Download dan mijn kosteloze e-boek Doen én niet doen op mijn website.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Je hebt een fijn en leuk leven. Na het behalen van je studie heb je een gave baan gekregen waar een mooie zakelijke carrière in het verschiet ligt. Je voelt je als een vis in het water in deze werkomgeving. Het zijn lange dagen en je leidinggevende is blij dat je zijn/haar team bent komen versterken. Geen berg is te hoog en de dagen zijn lang. De vrijdagmiddagborrel loopt vaak uit op een avondje gezellig de kroeg in. En daar ontmoet je jouw vriend/vriendin. Het is liefde op het eerste gezicht. Wow… wat is dit leuk. Jullie genieten van elkaar.

Beiden staan jullie aan de vooravond van een mooie zakelijke carrière. Na een periode van lange dagen werken gaan jullie bijkomen van de drukte tijdens een vakantie in een ver oord. Jullie plannen regelmatig een stedentripje naar een bruisende stad en ook een weekje wintersporten staat in de agenda. Het leven lacht jullie tegemoet. De relatie wordt serieuzer en serieuzer. De tijd verstrijkt en opeens zijn daar uit het niets die rammelende eierstokken. Opeens… het valt jullie op dat er in jullie omgeving steeds vaker baby’s worden geboren.

Na een paar gesprekken besluiten jullie dat het ook voor jullie het moment is aangebroken. Jullie willen proberen een kindje te krijgen. De anticonceptie gaat de prullenbak in en na een bepaalde periode zijn jullie zwanger. Een gekoesterde droom komt uit. Dit gevoel is overweldigend en het voelt als een bezegeling van jullie liefde.

De zwangerschap verloopt alleen vanaf het begin af aan niet echt lekker. De bloeddruk is al snel te hoog en er zijn bij de aanstaande ouders zorgen. Na een week of 30 gaat het mis. Gruwelijk mis. De verloskundige kan het hartje van jullie baby niet vinden. Met grote spoed worden jullie naar het ziekenhuis verwezen en daar wordt bevestigd wat de verloskundige al vreesde. Het kindje is overleden. Vanaf dat moment bevindt jullie leven zich in een rollercoaster van emoties. Ongeloof, onmacht, verdriet, pijn, boosheid en onbegrip volgen elkaar in rap tempo op. De directe omgeving is in shock. Mensen reageren verbijsterd en zijn lamgeslagen en verdrietig. Jullie leven staat op zijn kop. Een gekoesterde droom valt letterlijk in duigen en jullie vragen je af… hoe nu verder?

De maanden verstrijken en jullie pakken het leven weer op. Tijdens een fijne wandeling in het bos maakt een ‘goede’ vriend/vriendin een opmerking die jullie diep raakt: Kun je lekker blijven doen wat je wilt…

Jullie merken dat dit echt een opmerking is die kant nog wal raakt. Hij irriteert jullie tot op het bot. Hoezo kunnen wij blijven doen wat wij willen? Wij willen samen een gezin en willen ons ‘oude’ leven niet meer terug. Jullie merken dat deze opmerking boos maakt. Hoe haalt deze persoon het in zijn hoofd om dit zomaar plompverloren te zeggen. Hoe weinig inlevend.

Dit voorbeeld is een voorbeeld dat regelmatig gezegd wordt tegen stellen die dit meemaken. De opmerking en nuance kunnen iets anders zijn. De strekking is hetzelfde. Dit soort opmerkingen doen pijn en raken je.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering wil ik je op de hoogte brengen van een nieuw onderdeel om mijn missie te ondersteunen:

𝗗𝗲 𝗦𝘁𝗶𝗹𝗴𝗲𝗯𝗼𝗿𝗲𝗻 𝗕𝗮𝗯𝘆 𝗖𝗼𝗺𝗺𝘂𝗻𝗶𝘁𝘆 𝗶𝘀 𝗹𝗶𝘃𝗲!!!

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en babyverlies en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Het leven als verliefd stel is heel leuk. Jullie gaan lekker uiteten, samen op vakantie, doen dingen waar je in je dromen alleen van droomt. Hij is haar prins op het witte paard en zij is zijn droomvrouw. Het voelt dat de wereld aan je voeten ligt. Geen berg is te hoog. Het is genieten, genieten en nog eens genieten. Het samenzijn is echt heerlijk en jullie genieten volle teugen.

Het enige wat in jullie leven nog ontbreekt is een kindje. Een kindje van jullie samen dat is een diep gekoesterde wens. Samen een gezin starten. Na een bepaalde periode besluiten jullie: we nemen een kind.

Hoezo… nemen een kind? Als het jullie gegeven is dan worden jullie vader en moeder. Maar… een kind nemen dat doen jullie niet. Jullie mogen echt blij zijn als het jullie gegeven is dat jullie ouders worden van een gezond kind. Een zwangerschap is nu eenmaal niet ‘iets’ wat op bestelling gedaan wordt. Daarom is een opmerking: “we nemen een kind” een opmerking die eigenlijk nergens op slaat.

Er breken spannende tijden aan voor jullie als stel. Het verlangen is groot om zwanger te worden. Opeens geeft de zwangerschapstest het streepje aan dat jullie graag willen zien. Daar is de bevestiging dat jullie in verwachting zijn. De blijdschap is groot. Een droom komt uit. Jullie gaan ouders worden.

De zwangerschap verloopt voorspoedig. Aan jullie directe omgeving laten jullie weten dat jullie de aanstaande ouders van een kindje dat zeer gewenst is. Alles lijkt goed te gaan totdat… Opeens is de roze wolk veranderd in een gitzwarte wolk want de zwangerschap is opeens geen onbezorgde zwangerschap meer. Het kindje dat in de buik zit blijkt te zijn overleden. Gevoelens van ongeloof, onmacht en verdriet voeren de boventoon.

Na het afscheid van jullie kindje voelen jullie dat er na verloop van tijd meer ruimte komt om tijd met vrienden door te brengen. Jullie spreken af met familie en vrienden omdat jullie je verhaal willen doen. Hetgeen jullie is overkomen vreet energie en het verdriet is immens. Er is behoefte aan warmte, liefde en een luisterend oor.

Tijdens het drinken van een borrel zegt een van de vrienden: “Je hebt toch een leuk leven zo…”. Deze opmerking valt totaal verkeerd bij jullie. Hoe haalt deze persoon het in zijn/haar hoofd.

Hoezo hebben wij een leuk leven!!! Niets is minder waar. Wij wilden dit kindje zo ontzettend graag. Dit kindje is ons ontnomen. De reden van overlijden zal wellicht voor altijd een vraagteken blijven. Jullie zijn verbijsterd over deze opmerking.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Zie het positief, jij hoeft er die nachten niet uit, zo slopend…

Stellen die pas een baby hebben gekregen lopen wel eens te mopperen dat ze ’s nachts hun bed uit moeten. Hun pasgeborene moet gevoed worden en de luier verschoond. Als het even tegenzit duurt het tijden voordat het ‘noodzakelijke’ boertje door de baby is gedaan. Het zal je maar gebeuren…

Gebroken nachten omdat je net vader of moeder bent geworden. Week in week uit elke nacht hetzelfde ritueel. ’s Ochtends sta je doodvermoeid op – na de zoveelste – gebroken nacht. Je vraagt je af hoelang je dit gaat volhouden. Dit is pittiger dan je verwacht had.

Veel ouders herkennen zich hier vast wel in. Ze hebben dit aan den levende lijve ondervonden. Eén van de dingen van het ouderschap waar ze niet met plezier op terugkijken. Herkenbaar toch?

Omdat jouw eigen ervaring - in dit voorbeeld - verre van aangenaam is, denk je er goed aan te doen om iemand in jouw omgeving - die recent zijn of haar zwangerschap is verloren - een hart onder de riem te steken door te zeggen: “Zie het positief, jij hoeft er die nachten niet uit, het is echt slopend”.

Draai de gedachte om. Denk je nu werkelijk dat degene die zijn of haar kindje door een stilgeboorte of miskraam is verloren dit nachtelijke opstaan erg zou vinden? Die heeft er alles voor over om elke nacht zijn of haar bed uit te gaan om de baby te voeden. De luier wordt met liefde verschoond. Wachten op het boertje. Geen probleem, ook als het gevoelsmatig uren duurt. Het is goed voor de baby, dus zorgen we dat gedaan moet worden wat noodzakelijk is.

Vanuit het perspectief van de ouder die een stilgeboren baby of miskraam heeft gehad is het wellicht een fluitje van een cent om elke nacht het bed uit te gaan.

Met dit voorbeeld wil ik laten inzien dat ieders vertrekpunt in deze essentieel is. Waar de ouder die graag had gezien dat zijn baby levend op de wereld was gekomen, elke nacht met liefde op zou staan, heeft de ouder die daadwerkelijk gebroken nachten heeft hier een heel andere mening hierover.

Denk na hoe je dingen zegt. Zeker als je gesprekspartner een ouder is die recent zijn zwangerschap is verloren. Dit soort opmerkingen kunnen uitermate pijnlijk en kwetsend zijn. Dit wil je jouw vriend, vriendin, zus, broer enzovoort toch niet aandoen? Wil jij als ‘gelukkig’ persoon - die ouder is geworden van een levend kind -weten waar jouw vriend of vriendin doorheen gaat omdat de zwangerschap bij hen met een stilgeboorte is afgelopen? Lees of luister dan mijn boek: Stilgeboren. Dit boek gaat je echt inzicht geven. Je laat het wel een volgende keer een zin te zeggen als: “Zie het positief, jij hoeft er die nachten niet uit, zo slopend…”.

Het boek Stilgeboren is te bestellen op www.stilgeborenbaby.nl. Het is ook als luisterboek verkrijgbaar.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

De natuur doet zijn werk

Een hele mooie zin. Eigenlijk is hier geen speld tussen te krijgen. De natuur bepaalt wanneer het tijd is dat de voorjaarsbollen opkomen en gaan bloeien, wanneer de blaadjes aan de bomen komen, wanneer de bomen hun blad gaan verliezen. Ook wat betreft het weer doet de natuur haar werk. Dan hebben we koud weer met sneeuw of ijzel, een tijd later is het zonnig, warm en hebben we een hittegolf en dan weer stormt het. Het is maar goed ook dat de natuur dit voor ons bepaald. Stel dat we de natuur zouden kunnen regelen… Dat kan niet want: de een wil winterweer en de ander juist zomerweer. Tja…

Alleen als deze opmerking gemaakt wordt als het gaat om een miskraam, stilgeboren baby of het overlijden van een kind, dan is dit wel een wrange uitspraak. Als ouder - die dit overkomt - kun je echt niets met deze opmerking. Want hoe wordt dit dan bedoeld? Er is vaak – helaas - geen duidelijke reden waarom een vrouw een miskraam krijgt of dat een baby stilgeboren wordt. Kun je dan wel zeggen: De natuur doet zijn werk? Dat is een bikkelharde uitspraak. Hierbij geef je de ontvanger het gevoel dat de natuur gewoon ‘even’ bepaald wat jou overkomt. Misschien is het wel waar dat de natuur bepaalt hoe het leven gaat, maar wat denk je met deze opmerking te bereiken?

In het kader van mijn missie om meer bewustwording rondom stilgeboorte te creëren vind ik dit één van de meest verschrikkelijkste dooddoeners. Als ik lotgenoten – die ik ondersteun – hoor zeggen dat iemand in hun omgeving deze ‘prachtige volzin’ heeft gezegd, dan zeggen we vaak in koor tegen elkaar: maar hoe dan?

Wil je iemand in jouw omgeving écht helpen om weer in zijn of haar kracht te komen na het verlies van een zwangerschap? Download dan eens mijn kosteloze e-boek: Doen én niet doen. Het geeft je inzicht wat je wel en vooral beter NIET kunt zeggen.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Het is nu al zo lang geleden

Mensen zeggen dit wel eens tegen mij. Dat klopt inderdaad. Het overlijden van Tom en Tim is al geruime tijd geleden. Ze werden mijn stilgeboren zoontjes in 2006 en 2007. Soms voelt het nog als de dag van gisteren. Het verlies en gemis gaat echt niet weg. Als ouder -die een miskraam of stilgeboorte is overkomen - vraag je je wel eens af of je dat ook wel zou willen.

Het verlies van een zwangerschap door een miskraam of stilgeboorte is een pijnlijke en heftige gebeurtenis. Dit laat een onuitwisbare indruk achter bij de ouders die dit overkomt.

Van heel blij en onbevangen zwanger voel je je door het verlies intens verdrietig en ben je opeens helemaal de weg kwijt. Jouw zo gewenste baby is er niet meer.

Een opmerking het is nu al zo lang geleden. Wat wil die persoon daar eigenlijk mee zeggen? Dat je niet moet zeuren als je nog verdriet hebt? Dat je moet stoppen met erover praten? Dat je jouw verloren zwangerschap maar gewoon moet vergeten? Dat je je niet moet aanstellen? Dat het ‘gezeur daarover’ nu maar eens over moet zijn en dat je gewoon je mond erover moet houden?

Er zit misschien ook wel een oordeel in deze opmerking. Want wie kan nu bepalen hoe je hier tegenaan kijken en in het leven staat na een ingrijpende gebeurtenis als het verliezen van je kind? Je hebt toch zeker geen enkel idee als je iets dergelijks NIET zelf hebt meegemaakt. Je kunt je er toch geen enkele voorstelling van maken? Daarom zijn dit soort opmerkingen gewoon echt onhandig en pijnlijk.

Mijn boodschap naar iedereen die oprecht meeleeft met zijn vriendin, zus, tante, dochter, collega en ook de mannelijke variant hierop. Denk na voordat je iets zegt. Lezers van mijn boek zijn ook mensen die al 70 of nog ouder zijn. Zij lezen mijn boek omdat ze graag erkenning, herkenning willen ondanks dat hun verlies in sommige gevallen al ruim 50 jaar geleden is. Zij missen hun kindje nog altijd en het verlies voelt voor hen soms nog als de dag van gisteren. Zij willen de gedachte en herinnering aan hun kindje in leven houden omdat ze na al die jaren nog van dit kindje houden, ook al heeft het niet geleefd.

Wil je begrijpen hoe een proces gaat als je een miskraam hebt gehad of stilgeboren kindje hebt? Lees dan mijn boek. Daar staat zonder zelfbeklag en emotioneel gedoe in beschreven waar je doorheen gaat als je dit overkomt. Houd je niet van lezen? Afgelopen zomer heb ik mijn boek -onder begeleiding van een professional die jarenlang het radio 3FM nieuws heeft gelezen – ingesproken omdat niet iedereen kan of wil lezen.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Het is gewoon irritant

Dit is een vaak gehoorde zin van ouders - die ik een steun in de rug geef om weer in hun kracht te komen - na het overlijden van hun baby door een stilgeboorte of miskraam.

Het onderwerp stilgeboorte – en ook miskraam – is nog altijd een onderwerp waar menigeen het liefste met een boog omheen loopt. Mensen gaan het uit de weg om er over te praten omdat dit blijkbaar heel nabij komt. We hebben het hier over een potentieel leven dat gestopt is en dat is pijnlijk en erg verdrietig.

Kinderen horen nu eenmaal niet te overlijden. Of het nu om een miskraam, een stilgeboorte gaat of om een kind dat wel geleefd heeft en overlijdt om wat voor reden dan ook. Dit is een onderwerp waar mensen het liever niet over hebben. Ze vinden het lastig om hier over te praten - wat overigens heel begrijpelijk is - want het is verschrikkelijk als je dit overkomt.

Alleen… hoe zou het zijn als dit bij JOU gebeurt? Stel je verliest één van je kinderen of je bent zwanger en de zwangerschap moet worden beëindigd omdat je baby is overleden. Hoe zou jij het vinden als iedereen met zijn leven doorgaat alsof er niets is gebeurd. Mensen vragen niet hoe het met jou gaat, informeren niet of je je leven weer kunt oppakken na het afscheid van je baby of kind. Ze negeren domweg dat jou dit is overkomen.

Zou jij je prettig voelen als er geen belangstelling is? Ik vermoed dat je dat heel ergerlijk zult vinden. Je zul je alleen en eenzaam voelen. Want je ervaart dat er maar weinig mensen zijn die jou een luisterend oor bieden. Je blijft in rondjes draaien met je verdriet en stuit vaak op onbegrip in je omgeving.

Daarom is het gewoon stuitend dat er vaak zo weinig begrip en aandacht is voor dit thema. Terwijl… de realiteit echt minder ingewikkeld is. Lotgenoten willen gewoon graag een luisterend oor en begrip. Is dat nu echt zo moeilijk om dat te doen?

Mijn missie is om dit thema bespreekbaar te maken en ervoor te zorgen dat praten over deze lastige onderwerpen normaal worden. Heb je geen idee hoe je iemand kan helpen die dit is overkomen? Download dan het e-book Doen én niet doen op mijn website.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.

In deze aflevering heb ik het over:

Wanneer gaat de zon weer écht schijnen?

Als jouw zwangerschap eindigt in een miskraam of stilgeboorte dan komt er heel veel op je af. Gevoelens van verdriet en onmacht overheersen je leven. Het leven interesseert je gewoon ‘even’ niet zoveel. Want je had je zo ontzettend op dit kindje verheugd. Dat blije onbevangen gevoel is weg. Vaak met één vingerknip zijn - door de miskraam of stilgeboorte - alle dromen over het aanstaande gezinnetje verdwenen. Zomaar weg én vaak ook zonder enige verklaarbare reden.

Het is zo logisch - en ook begrijpelijk - dat het leven dan gewoon niet fijn en leuk is. De zon schijnt wel, maar je voelt de warmte niet. Gevoelsmatig regent het gewoon, ook al schijnt de zon wel letterlijk. Tranen van verdriet, onmacht en schuldgevoel overvallen je en er zullen nog wel meer emoties zijn die je te pas en te onpas overmannen. Je vraagt je af hoelang deze ellende gaat duren. Dit verlies en verdriet is zo ongrijpbaar. Het willen weten en verklaren waarom jou dit is overkomen maakt dat je je onrustig en verdrietig gaat voelen. Helaas krijgen we vaak niet de gewenste antwoorden waarom een miskraam of een stilgeboorte ons overkomt.

Heb je behoefte om met een lotgenoot in gesprek te komen? Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Als moeder van twee stilgeboren jongens, Tom en Tim, spreek ik regelmatig moeders en ook vaders die te maken hebben gehad met een stilgeboorte of miskraam. In een gesprek tussen lotgenoten wordt over emoties besproken en begrijpen we elkaar met vaak een half woord omdat we ‘dezelfde taal’ spreken.

Of ken je iemand in jouw omgeving die de warmte van de zon nog altijd niet ervaart na het verliezen van een zwangerschap? Attendeer hem of haar dan eens op een gesprek met een lotgenoot. Lotgenoten hebben veel inlevingsvermogen omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Door in gesprek te gaan krijgen ze de erkenning, herkenning waar deze mensen vaak behoefte aan hebben. Want ook bij een miskraam en stilgeboorte ben je immers toch vader of moeder geworden.

Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.