Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn.

Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post. Wenn ick ehrli bün, heff ick blots so half wusst, wat de Kieler Week eegentli is. Na jo, mi weer klor, wat dat dor ’n Barg Budenzauber gifft un allerhand Bühn‘, op de allerhand Kapelln Musik opspeelt.

Mang all den Krom weern dor ook groote Karussels, in de mi overs keen teihn Peer rinkreegen harrn. Och jo, un denn is dat je ook so, wat dat ganze Spektokel ni tosomhangt, so as bi’n Heider Johrmart, wonehm sick allns op’n Martplatz afspeelt.

In Kiel gifft dat vun de Hörn, also dat binnere Enn vun Hoben bet hen no de Kiellinie, dor wo de Landdag is un in‘ Deel vun de Binnenstadt ’n ganzen Schwung vun Johrmarts. Dat schafft man an een Dag överhaupt ni allns to bekieken. Un düüer is dat allns. För Mudder, Vadder un twee Kinner sünd hunnert Euro dor gor nix.

Na jo, ick wull je in de Hauptsook blots kieken. Un noch wat wull ick: So’n scheune Schinkenbrotwuss.

Dor harr ick mi wat vörnohm‘. Ick bün vun Mart to Mart fohrt, heff mien Rad ansloten un bün op de Söök no’n Brotwussbood gohn. Dat is’n echte Odüssee worrn. Man kriegt dor allns to eeten. Belgische Pommes, franzö’sched Eeten, wat ut Indien, Indonesien, ut de Türkei, ut China, Italien un sünst wo her. Dat Eeten harr to’n Deel Nooms, de gor ni utsnacken kunn. Overs wiet un breed keen Schinkenwuss. Erst op’n Rothuusplatz heff ick Schinkenwust kreegen. Fief Lütte för veer Euro. Na denn. Overs ick weer ganz in Dutt vun all de Minschen, de sick dor dör dat Spektokel schooven hebbt.

Hmm. Ick finn, de Kieler Week is ’n indrucksvulle Angelegenheit. Overs mit dat Gewusel kom ick ni trech. Ick glööv, in’t näste Johr mutt de ganze Radau leider ohne mi stattfinnen, un mien Schinkenwuss, de hau ick mi scheun to Huus op’n Grill…

In düssen Sinn