Korte geschiedenis Lutheranen in Weesp

De geschiedenis van de Lutherse gemeente in Weesp kende een bewogen start op Paaszondag 19 april 1643. De stichters waren vrijwel uitsluitend Duitsers die de verwoestingen van de Dertigjarige Oorlog waren ontvlucht en in de vestingstad een nieuw bestaan zochten. Onder leiding van hun eerste predikant vormde deze groep migranten een hechte gemeenschap. De beginjaren waren echter zwaar; de lutheranen werden door het lokale bestuur tegengewerkt en de predikant werd zelfs veroordeeld tot zware boetes voor het houden van 'onwettige' diensten. Pas na diplomatieke tussenkomst van stadhouder Frederik Hendrik in 1647 verkreeg de gemeente officieel verlof om hun godsdienst zonder stoornis te belijden. Na jaren van sparen en een inzamelingsreis langs Noord-Duitse steden en Denemarken, kon in 1657 een pand worden ingericht als hun eerste officiële kerkgebouw.

De kerk aan de Nieuwstad verrees in 1818 dankzij een omvangrijke erfenis. Tijdens de bouwperiode werden de meest kostbare bezittingen uit de oude schuilkerk zorgvuldig overgebracht. Zo verhuisden niet alleen de preekstoel en het doophek, maar zelfs de eeuwenoude Bentheimer vloertegels naar het nieuwe onderkomen. Een bijzonder pronkstuk was het Strümphler-orgel uit 1769, het allereerste instrument van deze beroemde bouwer. In de twintigste eeuw bleef de kerk een levendig centrum voor kunst en geloof. Ondanks deze rijke historie zorgde de toenemende ontkerkelijking aan het begin van de eenentwintigste eeuw voor een onomkeerbare verandering. In 2006 fuseerden de Weesper lutheranen met de hervormden en gereformeerden tot de Protestantse Gemeente Weesp en Driemond.

Robert de Vos is al jaren verbonden aan de Lutherse Kerk Weesp. Ook is hij predikant geweest in de Lutherse Kerk in Weesp.