Dźěd je prajił, zo to tola žadyn kumšt njeje, z deski a koleskow skateboard twarić. Smój to na zahrodźe spytałoj.

Njedawno smy z cyłej rjadownju do Budyšina do dźiwadła jěli. Tam bě šulerske předstajenje na małej žurli.

Dožiwjenja šibałeho hólčeca.

Dožiwjenja šibałeho hólčeca.

W nalěću je wowka njesměrnje wjele zeleniny w swojej zahrodce nasadźała. Wona přerady stare družiny wotkrywa. Hdyž su płody potom zrałe, je žněje a zwari.

Nan je namjetował, zo pojědźemoj z kolesom k Šibojskemu jězorej a jónu wokoło njeho. Jenož wón a ja.

Ja wšak njejsym poprawom wjace kopańcu hrać chcył. Ale mój wulki bratr Xaver je prajił, zo směmoj z Tomašom w jeho mustwje sobu hrać. Dokelž jim ludźo faluja. Njejsym tak prawje wědźał, hač mam so wjeselić abo nic.

W šuli njejsym na ničo druhe wjace myslić móhł hač na swój pokład. Mi njeje so tež tak prawje wo ničim druhim rěčeć chcyło. Tohodla sym so rozsudźił, zo Tomašej wšo přeradźu.

Pola Žurec ćety je wot zašłeho tydźenja holca na prózdninach, kiž je někak tak stara kaž ja. Ja wšak ju docyła pytnył njebych, ale naše zahrody su zwjazane a to sym so jeje dohladał.

Runje ma ćeta Bianka tři mini-swinje na starosći. Su je w někajkim nakładnym awće wuchowali.