Wonderblik

Er staat een lekkere maaltijd op tafel, Leon speelt rustig en onze gasten genieten van de avond. Dan valt de opmerking: “Maar dat valt toch mee?”

Het is vriendelijk bedoeld. Toch blijft die zin bij mij hangen. Want hoeveel zie je eigenlijk van wat een ontspannen moment mogelijk maakt?

In deze aflevering van Wonderblik vertel ik over een fijne middag met Leon en de aandacht die daar vanzelfsprekend doorheen loopt. Ik maak ook de brug naar jongvolwassenen met autisme die genieten van een feest, terwijl de voorbereiding en de energie die het vraagt voor anderen minder zichtbaar zijn.

Plezier en inspanning kunnen tegelijk bestaan. Ook wanneer iets goed gaat, mag er erkenning zijn voor wat daarvoor nodig is.

Wat maakt een mooi moment mogelijk dat je van buitenaf niet meteen ziet?

Luister mee, volg Wonderblik en deel deze aflevering gerust met iemand voor wie dit herkenbaar is.

Leon wil op zijn verjaardag graag dat iedereen een hoedje opzet. Maar wat mij die middag vooral bijblijft, is hoe de jongeren in zijn leefgroep aandacht hebben voor elkaar.

Wanneer Leon blijft vragen wanneer hij in bad gaat, neemt een van zijn vrienden rustig de tijd om te antwoorden. Hij begint met een eenvoudige zin: “Ik weet dat dat belangrijk is voor jou.”

In deze aflevering van Wonderblik neem ik je mee naar een verjaardagsfeest dat mij aan het denken zette. Over autisme, zorgzaamheid en samenleven met mensen die allemaal iets anders nodig hebben. En over wat we kunnen leren van mensen bij wie we daar misschien minder snel naar op zoek gaan.

Wat zou er in jouw gezin, klas of team veranderen als we wat vaker ruimte maken voor wat voor de ander telt?

Luister mee, volg Wonderblik en deel deze aflevering gerust met iemand die er iets aan kan hebben.

Hoe kan het dat je uitkijkt naar een fijne dag met vrienden en toch al moe bent voor die goed en wel begonnen is?

Een museumbezoek deed me voelen hoeveel organisatie er voor ons schuilgaat achter ‘even een dagje weg’. Voor we konden vertrekken, moest er voor Leon heel wat geregeld worden. Ik was blij dat we gingen, en tegelijk had het vertrek al behoorlijk wat energie gevraagd.

Die ervaring deed me nadenken over mensen met autisme die graag deelnemen, maar telkens moeten afwegen wat haalbaar is. Een uitnodiging afslaan of vroeger vertrekken vertelt ons niet zomaar hoe belangrijk het contact voor iemand is.

In deze aflevering van Wonderblik neem ik je mee in de inspanning die je van buitenaf niet altijd ziet. En in de vraag wat iemand werkelijk bedoelt met: ‘Ik wil wel, maar…’

Herken je dit bij jezelf of bij iemand in je omgeving? Deel deze aflevering gerust, en volg Wonderblik voor meer persoonlijke verhalen over autisme, verbinding en anders kijken.

“Mama, papa en Fang Lin op reis.”

Leon bleef die zin herhalen. Eerst dacht ik dat hij zich buitengesloten voelde. Tot ik merkte dat iets anders hem hielp: een concreet eindpunt aan onze reis.

In deze aflevering van Wonderblik sta ik stil bij situaties die voor ons al voorbij zijn, terwijl ze voor iemand met autisme nog open kunnen blijven staan. Hoe weet een kind dat mama terugkomt? Wanneer is de juf niet meer boos? En hoe weet je na een moeilijk overleg dat alles weer in orde is?

Een terugkomst kun je soms tastbaar maken. Een emotioneel moment kun je afronden door duidelijk te zeggen dat het voorbij is.

Een aflevering over autisme, duidelijkheid en de rust die ontstaat wanneer we een open deurtje bewust sluiten.

Volg Wonderblik en mis geen nieuwe aflevering.

Dezelfde school, dezelfde leerkrachten en dezelfde kinderen. Alleen het lokaal was veranderd.

Voor Leon was dat geen klein detail. In het weekend bleef hij herhalen dat hij in de nieuwe klas met zijn vertrouwde blokken mocht spelen.

Die blokken waren op dat moment meer dan speelgoed. Ze boden voorspelbaarheid terwijl zijn omgeving al veel energie vroeg. Zijn juf merkte dat ook en gaf hem tijdelijk meer ruimte om ermee te spelen.

In deze aflevering vertelt Ilse waarom het belangrijk is om tijd te nemen om een verandering te duiden. Door te tonen wat er verandert, te benoemen wat hetzelfde blijft en uit te leggen waarom iets anders wordt. Tegelijk kan iets vertrouwds de nodige houvast bieden.

Ook een consultant die bij een nieuw project bewust hetzelfde eet, toont hoe herkenbaar die behoefte eigenlijk is.

Een aflevering over autisme, school, energie en vertragen om later weer te kunnen versnellen.

Ken je een ouder, leerkracht of begeleider voor wie deze blik helpend kan zijn? Deel de aflevering dan gerust.

Meer info vind je op www.wo-coachingshuis.be.

“Neem maar allemaal jullie groene schriftje.”

De meeste kinderen nemen hun schriftje en beginnen. Eén kind steekt zijn hand op en vraagt: “Juf, wat moeten we doen?”

Voor de juf lijkt de opdracht duidelijk. Toch verwerkt niet ieder kind de informatie uit zijn omgeving vanzelf tot één bruikbaar geheel. Een vraag die overbodig of zelfs uitdagend lijkt, kan een oprechte poging zijn om duidelijkheid te krijgen.

In deze aflevering van Wonderblik kijk ik naar wat er kan gebeuren wanneer een kind impliciete informatie niet vanzelf oppikt. Hoe kunnen ouders, leerkrachten en begeleiders verder kijken dan “Maar je ziet dat toch?” En hoe maken we verwachtingen concreter, zonder alles over te nemen?

Wil je beter begrijpen wat er achter gedrag kan schuilgaan en hoe je bewuster kunt afstemmen, thuis, op school of in de begeleiding? In Wonder Basics leer je stap voor stap anders kijken, meer begrijpen en gerichter handelen.

Je vindt Wonder Basics via www.wo-coachingshuis.be.

Soms doet iemand precies wat je vraagt en toch helemaal niet wat je bedoelt.

Toen ik tegen Leon zei dat hij zijn tas bij de oren moest vastpakken, zette hij de tas neer en nam hij heel gehoorzaam zijn eigen oren vast. Een grappig moment, dat tegelijk iets belangrijks zichtbaar maakt: hoe duidelijk is onze taal eigenlijk?

Ook op school krijgen kinderen voortdurend opdrachten waarvan een deel van de betekenis onuitgesproken blijft. “Neem je groene schrift.” “Ruim je bank op.” “Werk rustig verder.” Voor de meeste leerlingen vult de context vanzelf aan wat er bedoeld wordt. Voor iemand met autisme is dat niet altijd zo vanzelfsprekend.

In deze aflevering van Wonderblik kijk ik naar letterlijk taalbegrip, impliciete verwachtingen en gedrag dat soms verkeerd wordt uitgelegd als onwil, terwijl iemand oprecht probeert te doen wat er gevraagd wordt.

Wil je beter leren begrijpen wat er achter gedrag kan schuilgaan en hoe je concreter kunt afstemmen, thuis, op school of in de begeleiding? In Wonder Basics leer je stap voor stap anders kijken, meer begrijpen en bewuster handelen.

Je vindt Wonder Basics via www.wo-coachingshuis.be.

Wat als iemand je vraag wél duidelijk stelt, maar jij ervan overtuigd bent dat je het juiste antwoord geeft?

Wanneer Leon tijdens een bezoek telkens opnieuw één woord vraagt : “Met?” , antwoorden we geduldig. Drie, vier keer zelfs. Tot ik plots besef dat we al die tijd naast elkaar aan het praten zijn.

In deze aflevering van Wonderblik gaat het over autisme en communicatie, over informatie die wij als vanzelfsprekend beschouwen en over wat er kan gebeuren wanneer we denken dat iemand óns niet begrijpt, terwijl wij misschien de vraag niet goed begrijpen.

Ook sta ik stil bij de invloed van stress en veiligheid. Want hetzelfde misverstand kan er heel anders uitzien wanneer iemand ontspannen is dan wanneer de draagkracht onder druk staat.

Een kleine ontmoeting met een poes, met een verrassend grote les voor thuis, school en de werkvloer.

Luister, volg Wonderblik en deel deze aflevering met iemand die soms ook denkt: “Maar ik heb het toch al uitgelegd?”

Wonderblik: anders kijken begint hier.

In deze aflevering van Wonderblik vertel ik over een inzicht dat ontstond vanuit een klein moment op school. Leon bleek veel gemotiveerder wanneer hij niet zomaar een opdracht moest uitvoeren, maar een duidelijke rol kreeg binnen de groep.

Waarom komen sommige mensen pas echt in beweging wanneer iemand op hen rekent? Waarom voelen vrijwilligerswerk, helpen en bijdragen soms gemakkelijker dan iets voor jezelf doen? En wat vertelt dat ons over autisme, verbinding en erbij horen?

We hebben het over belonging, over een plaats krijgen binnen het geheel en over het verschil tussen aanwezig zijn en echt meetellen.

Voor ouders, professionals, leerkrachten en iedereen die autisme beter wil begrijpen.

Herken je dit verhaal? Deel deze aflevering gerust met iemand die hier ook iets aan kan hebben en volg Wonderblik zodat je geen nieuwe afleveringen mist.

Wonderblik. Anders kijken begint hier.

Meer inspiratie rond autisme, verbinding en anders kijken vind je via WO Coachingshuis.

Ontdek ook het online programma Wonder Basics in de eerste plaats voor ouders maar ook voor professionals en iedereen die autisme beter wil begrijpen.

Waarom vragen sommige mensen met autisme zo vaak naar het doel van een activiteit? Waarom willen ze weten waar ze naartoe gaan, wat ze gaan doen en waarom iets gebeurt?

In deze aflevering van Wonderblik deel ik een inzicht dat pas onlangs echt bij mij binnenkwam door een vraag die Leon al jarenlang stelt. Misschien gaat die vraag niet alleen over voorspelbaarheid, maar ook over betekenis, nut en doelgerichtheid.

Een aflevering over autisme, efficiëntiedenken en de vraag achter de vraag.

Vond je deze aflevering waardevol? Volg de podcast en deel ze met iemand die er misschien ook iets aan heeft.

Wil je meer leren over omgaan met autisme? Bekijk ons online programma Wonder basics op www.wo-coachingshuis.be