W audycji 'Wszystkie kolory ciemności" przyglądamy się bohaterkom włoskiego kina giallo. Rafał Boguta i Jacek Haczek przypomnieli gwiazdy tej filmowej formy - również te mniej popularne i niepochodzące z Włoch.

Perły niesamowitości skrywają polskie filmy krótkometrażowy lat 60. i 70.,  zrealizowane często na marginesie wielkich produkcji, na styku kina kostiumowego, horroru i eksperymentu.

Od zakurzonych taśm found footage po pełnometrażowe kurioza klasy B. Jak kino widzi Wielką Stopę? Gościem był Fabio Soldani, producent filmowy, kolekcjoner i koneser kina grozy.

Czym właściwie był niemiecki gore z lat 80. i 90.? Jakie lęki, obsesje i frustracje odbijały się w tych filmach? Skąd ta fascynacja przemocą, rozkładem i cielesnością? Dlaczego te filmy wciąż wywołują skrajne reakcje i znajdują oddanych fanów na całym świecie?

W audycji 'Wszystkie kolory ciemności" przyglądamy się bohaterkom włoskiego kina giallo. Rafał Boguta i Jacek Haczek rozmawiali o tym, jak włoscy twórcy przedstawiali kobiecą psychikę, lęki, pragnienia i seksualność.

W audycji "Wszystkie kolory ciemności" powrót do podróży przez amerykańskie kino grozy. Prowadzący Rafał Boguta, Jakub Haczek oraz gość Michał Glapiak przyglądają się trzem niepokornym reżyserom, którzy na zawsze odcisnęli piętno na obliczu tamtejszego horroru: Jimowi Wynorskiemu, Fredowi Olenowi Rayowi i Donowi Coscarelliemu.

Rafał Boguta i Jakub Haczek opowiadali w Polskim Radiu 24, o fali amerykańskich filmów grozy z lat 70. XX wieku, które były bardzo oryginalną ofertą dla fanów horrorów, choć powstawały za ułamek kosztów innych tego typu obrazów, tworzonych wtedy w USA.

Gatunek giallo narodził się z literackich zagadek, a dorósł w krzywym zwierciadle barokowej przemocy i seksualnych obsesji. Swój rozkwit przeżywał we Włoszech w latach 70. ubiegłego wieku.

- W swoich filmach szukam dowodów na świat nierealny. Skupiam się na religii i na duchach. Jestem jak św. Tomasz, wszędzie chciałbym wkładać swój nos i rozumieć jak najwięcej - mówił w podcaście "Wszystkie kolory ciemności" reżyser Lamberto Bava.

Nazwisko Bava to fundament włoskiego kina grozy. Mario Bava stworzył język filmowego horroru, a jego syn, Lamberto, przeniósł go w lata 80. na nowy poziom - brutalniejszy, równie stylowy i pełen szaleństwa. O twórczości włoskich reżyserów rozmawiali Rafał Boguta, Jakub Haczek.