Mitünner mutt man sick je wunnerwarken ne. Wat mi jümmers in Winter wunnert – besünners, wenn dat in Winter ook mol kold bi uns is, dat sünd de Vogels. Je lütter se sünd, je mehr mutt ick mi över ehr wunnern. Över Lüntjes, also Sperlinge, to’n Bispeel. De Piepmätze sünd je würkli ni groot, un se flücht in Winter ook ni no Afrika in Urlaub. 

In‘ Füsik-Ünnerricht heff ick mol lehrt, wat dat bi lütte Sooken veel gauer geiht, dat se de Temperatur vun de Ümgevung annehmt, as dat bi groote Sooken de Fall is. 

Ick bün je recht wat grötter as ’n Lüntje, ne. Liekers fang ick recht gau dat freern an, wenn dat buten kold is. Un wenn ick mi ni beweg‘, wenn ick bi Frost un Wind eenfach blots so in de Gegend rümstoh, denn heff ick mien Verköhlung al meist seeker. 

Nu kiek ick vun dor, wo ick jümmers den Döschkassen schriev, ut‘ Finster op de Kroon‘ vun ’n lütten Beukenboom, op Hochdüütsch seggt man „Buche“ dorto. Wenn man ’t genau nehmt, denn is dat sogor ’n „Blutbuche“, ’n Blootbeukenboom. 

Un dor boben in de Twiegen sitt jümmers so mang fief un teihn Lüntjes. De sitt dor mitünner sogor de ganze Nacht to’n sloopen. 

Nu stellt sick mol vör, Ju schulln de ganze Nacht buten op ’n Boom sitten un sick borfoot an so’n koln Twieg fastkralln. Alleent vun den Gedanken fangt man je al dat Beevern an. 

Dorüm froog ick mi: Wo mokt de lütten Geiers dat? Worüm verwannelt de Lüntjes sick in so’n kole Nacht ni in Iesvogels?

Kunn man vun de Mini-Flattermänner veellicht sogor wat lehrn? De heizt nömli ni mit fossile Brennstoffe. Ook ni elektrisch oder mit ’n Wärmepump.

Veellicht schull man dor mol ’n Papagei no frogen, de good snacken kann. Denn wurr dat Gebäudeenergiegesetz, to dat man ook Heizungsgesetz seggt, veellicht ganz anners utsehn.

Na jo, man weet ni, wat dor för ’n kruden Krom bi rutkom‘ weer. An’t Enn stunn dor noch bin, dat wi uns Fellern implanteern loten schulln.

Annerlei. Wat dor op jeden Fall bi över blifft, is, dat ick mi ook in Tokunft wieder in Winter över de lütten Lüntjes wunnern warr...   

In düssen Sinn