Wycinki z Przyszłości

Wracamy po przerwie w poczwórnym składzie - zaprosiłyśmy do studia Katarzynę Janotę i Maję Starakiewicz z Fundacji Grupa Robocza, żeby porozmawiać o ich nowej książce „Makroskop. Jak patrzeć na technologię?". To ilustrowany leksykon 42 haseł - od algorytmu i prywatności po technofeudalizm, lore, solarpunk i nasze ukochane wymieranie internetu - który tłumaczy technologię prostym językiem i mocną kreską, bez żargonu i wygenerowanych w AI srebrno-białych robotów. Rozmawiamy o technopoetyce, o tym, dlaczego wizualne metafory technologii są tak rozpaczliwie ubogie, oraz o demitologizacji technologii - bo żeby "robić" ją inaczej, najpierw trzeba inaczej o niej opowiadać. A na deser - całkiem poważny plan nagrania punkowej piosenki o technofeudalizmie!

Więcej informacji pod tym linkiem. 

Wróciłysmy i na start sprawdzamy hipotezę na start jesiennego sezonu: technologia — a właściwie newsy o technologii — zrobiły się nudne. Ta sama zacięta płyta: co miesiąc „najlepszy model”, AGI „już za rogiem” oraz techbrosi ostrzegający przed AI, którą sami przyspieszają. Omawiamy też Muse Charm od Mety („Tamagotchi 1984″), “cutification of AI”, kolejną próbę hardware’u post-smartfonowego i backlash technologiczny, który robią ludzie kochający technologię, a nie neoludyci. Zaglądamy pod podszewkę: gdzie naprawdę toczy się gra, po co branży ragebait i dlaczego rozwój schodzi do niewidocznego backendu. A na koniec nawiązanie do tekstu o tym, dlaczego nikt nie chce randkować z tech brosami.

Pytania, na które znajdziesz odpowiedź w tym odcinku:

• Czy technologia naprawdę stała się nudna — czy tylko newsy o niej („zacięta płyta”)?
• Czym jest cutification of AI i po co Meta pakuje asystenta w charm w stylu Labubu
• Dlaczego dzisiejszy backlash technologiczny robią ludzie, którzy technologię kochają?
• Gdzie naprawdę toczy się gra, skoro na wierzchu dostajemy tylko iteracje i gadżety?
• Czemu technologia weszła do randkowania — i dlaczego nikt nie chce umawiać się z tech brosami?

Wszystkie linki pod tym adresem.

Wracamy z gościnią, która potrafi opowiadać o konferencji naukowej tak, jakby relacjonowałaby nam Open'era! Zaprosiłyśmy Agatę Bisping — badaczkę przyszłości, doktorantkę (AGH + Krakowskie Biuro Festiwalowe) i współorganizatorkę EASST 2026, największej konferencji naukowej w historii AGH (8–11 września, na którą zjedzie 1400 badaczek i badaczy z całego świata). W audycji rozmawiamy o tym, po co społeczeństwu nauka i dlaczego tracimy do niej zaufanie, jak połączyć akademię, biznes i samorząd oraz jak z akademickiego foresightu stworzyć realne wdrożenia zamiast kolejnych scenariuszy chowanych do szuflady. Jeśli myślisz, że konferencja naukowa musi kojarzyć się z nudą, ten odcinek na pewno to zmieni.

Więcej materiałów pod tym linkiem. 

Dźwięk jest zwykle ostatnią rzeczą, o której myślą marki, i pierwszą, po której je rozpoznajemy. W tym odcinku gościmy Rafała Koniecznego — eksperta od audio brandingu i założyciela agencji Soundize — żeby rozłożyć na części temat, który większość firm wciąż myli z „dżinglem". Rozmawiamy o tym, czym naprawdę jest brzmienie marki: od sonic logo i audio DNA w erze agentów głosowych. Sprawdzamy, gdzie w tym wszystkim jest AI — jak Rafał używa Suno i ElevenLabs w produkcji, czemu jeden prompt nie wystarcza i dlaczego „AI jest tak inteligentne, jak osoba, która z niego korzysta". Porozmawiamy też o tym, dlaczego nasz kraj brzmi źle — a polska kompozytorka gra na peronach japońskich pociągów. Jeśli myślisz, że dźwięk marki to melodyjka doklejona na końcu reklamy, to ten odcinek wyprowadzi Cie z błedu.

Po więcej materiałów zapraszamy tutaj. 

W tym odcinku zaprosiłyśmy do studia Zuzannę Śleszyńską, współzałożycielkę i dyrektorkę kreatywną agencji influencer marketingu Lettly. Zuza wbiega do nas prosto po festiwalu Cannes Lions. Rozmawiamy o przyszłości marketingu w momencie, w którym wielkie firmy technologiczne (Meta, Amazon, Google) zajęły deptak należący kiedyś do agencji, a kreatywność i twórcy bywają używani jako PR-owa zasłona dla AI. Zuza tłumaczy, dlaczego marka przestała być se*i musi się prosić o zaproszenie do fandomów, zamiast budować własne światy oraz czemu „people don't care" bardziej, niż marketerom się wydaje. Sprawdzamy, które metryki przestały działać i co je zastępuje w świecie LLM-ów i nowej iteracji internetu. Jest też o tym, że influencer marketing przestał być osobnym dodatkiem, a stał się obowiązkowym puzzlem w marketingowej układance.

Wszystkie wymienione w raporcie w podcaście osoby oraz raporty znajdziesz pod tym linkiem.

W tym odcinku zamieniamy Monikę na gościa - Kacpra Wikła, twórcę otwartego laboratorium polskiej AI „Slayer" (fabryka.ai) i benchmarkowego portalu CodeSOTA. Rozmawiamy bez linkedinowych mądrości, od strony czysto praktycznej: po co Polsce własny model językowy, dlaczego prawdziwym wąskim gardłem jest dziś moc obliczeniowa, a nie talent czy wiedza, i jak buduje się otwarty (ale komercyjny) lab badawczy od zera. Kacper tłumaczy, czym są benchmarki i „wrappery na modele", o wadze open source i o tym jak można realnie dołączyć do jego zespołu ścieżką „od lurkera do kontrybutora". Jest też szczera rozmowa o pieniądzach: skąd je brać, kto wspiera i dlaczego „you can just do things" to coś więcej niż motywacyjny frazes. Odcinek dla wszystkich, którzy mają dość gadania o AI i chcą posłuchać, jak faktycznie nad tym się pracuje. 

Wszystkie linki oraz wymienione inicjatywy znajdzieszy tutaj.

Co się dzieje, gdy przestajemy traktować AI jak narzędzie do generowania kodu, a zaczynamy budować z nim własną bazę wiedzy - drugi mózg i osobisty system operacyjny? W tym odcinku wychodzimy od głośnej premiery najnowszego modelu Anthropic, przez jego nagłą blokadę przez administrację USA, aż po nasz praktyczny eksperyment: przepuszczenie 70+ odcinków podcastu przez transkrypcje, żeby zbudować z nich „second brain". Rozmawiamy o tym, dlaczego context is the new king, czym osobista personalizacja AI różni się od starego sposobu wyszukiwania i co oddajemy big techom, oddając im swoją pamięć. I gadamy o kraftowych zachowaniach w digitalu!

Więcej materiałów tutaj.

Na scenie Infoshare 2026 przebiegamy przez 10 sygnałów naszym zdaniem definiujących nadchodzącą technologiczno-kulturową rzeczywistość. Od powrotu hardware'u i cyberdecków jako punkowego gestu wobec Big Techu, przez nowe interfejsy głosowe i agentowy commerce zmieniający paradygmat zakupów, ekonomię przywiązania do AI (randki z czatbotami, syntetyczna żałoba, „ziomek Claude" w pracy), augmentację ciała egzoszkieletami i okularami AR, aż po rozpad monokultury na milionowe nisze, kryzys prawdy w erze hipnokracji, rynki predykcyjne jako nowe źródło informacji i rosnącą falę nostalgii za starym internetem. A to tylko początek tego podcastu! Zapraszamy do słuchania.

Dwa horrory z youtubowym DNA właśnie wywracają Hollywood do góry nogami. Backrooms – oparty na creepypaście z 4chana, wyreżyserowany przez 19-letniego Kane'a Parsonsa dla A24 – w weekend otwarcia zarobił 81 mln dolarów, a Obsesja Currego Bakera, nakręcona za 700 tys. dolarów, przekroczyła już 155 mln, stając się trzecim filmem w historii amerykańskiego kina, który przy budżecie poniżej miliona zarobił ponad 100. Rozkładamy dziś ten fenomen na części: od kultury creepypast i 4chanowego folkloru grozy, przez YouTube jako nowy Sundance dla pokolenia Z, po pytanie, dlaczego horror oparty na liminal spaces i lękach generacji, której nie stać na mieszkanie, trafia dziś do Gen Z i Alpha bardziej niż studia z budżetami liczonymi w setkach milionów. Więcje materiałów tutaj.

Podsumowujemy na gorąco swoje wrażenia z InfoShare 2026 w Gdańsku – od keynote'u Jacka Dukaja i prezentacji Piotra Koniecznego o 20 latach cyberbezpieczeństwa, przez fenomen stoiska The5, aż po odkrycia takie jak physical AI, rynki predykcyjne czy wystąpienie Pawła Gmyrka o przyszłości pracy. Dwudziestolecie konferencji to dobry moment, aby zatrzymać się i opowiedzieć o tym, jak konferencja zmieniała się przez lata i jak stała się jedną z najciekawszych w Polsce imprez tego typu. No i o tym, że najlepszy networking zaczyna się od rozmowy z nerdami z zupełnie innej bańki.