Stryjowi, gdy się wyginał,

Wypadła nagle sprężyna.

Stryj patrzy i nie wierzy:

Czy to sprężyna tu leży?

I czy to moja jest wina,

Że wypadła sprężyna?

Przypadek to przecież nie lada -

Nieczęsto sprężyna wypada,

Zwłaszcza, że w ludzkim ciele

Sprężyn jest raczej niewiele.

A że się rzadko to zdarza,

Pobiegł stryj do lekarza.

Lekarz ogląda go, bada:

- Drogi panie, posiada,

Pan wszystkie niezbędne części,

Nie stuka pan i nie chrzęści,

Więc nie znajduję przyczyny,

Wypadnięcia sprężyny.

Bo przecież, proszę pana,

Nie wypadła z kolana,

Z łokcia czy nawet głowy.

Jest pan zupełnie zdrowy!

I niech się pan już tak nie spina,

To nie pańska sprężyna!

Zastanowiło to stryja:

Jeśli nie moja, to czyja?

I od lat kilku siedzi,

Szukając odpowiedzi.

Bo są zagadki na świecie,

Których nie rozwiążecie.

A ja mam jeszcze pół zdania

W kwestii wyginania:

Nie róbcie tego, broń boże,

Bo coś Wam też wypaść może!