''Diyorum ki,

Sen gönül almayı bil. En iyi gönül alan kişi sen ol. Bütün o kötü anıları yaz bir bir. Sonra yak o kağıdı. Ya da at çöpe gitsin. Çocukluğuna mektup yazabilirsin mesela benim gibi. Onunla tanış. Barış. Onu diğer insanlar gibi aşağılamaktan, yok saymaktan vazgeç. Önce sana bağıran insanları çıkar hayatından. Sonra o gürültülü anıları. Sen yok saydığın için yok olmayacaklarını hatırlayarak, inandığın şeyler uğruna yeniden başla. Yanıldığını görmek için dene. İnsan neyi yapacağını, yapamayacağını bilemiyor evet. Ben sana başka bir şey söylüyorum. O çok istediğin ama yapamayacağını düşündüğün şeyi yapmayı dene. Belli ki sana göre değil...Biliyorsun ki, hiç beceremeyeceksin. Şu hayatta, bir şeyi, her yolu deneyerek yapamadığına karar vermiş biri kadar saygı duyulası çok az şey var. Sen de ya onlardan biri olursun, ya da bir sürprizle karşılaşırsın. İki olasılık var. Ve sen ilkine çoktan hazırsın. Bu avantajını kullan, yeniden başla. Bakma o hayatlara boşuna. Sahip olsan ne yapacağını bilemezdin. Şimdi çok moda olan o kalp şeklindeki kırmızı elmayı satın almak istiyorsun ama arka bahçende daha tazesi, daha doğalı yetişebiliyor. Herkes kendi hayatının üstesinden gelmeye çalışıyor...Başaramadım diye üzülüp durma. Seni başarı adı altında üzmelerine, ezmelerine izin verme. Başarılı insan, mutlu olandır. Bunu kendine her gün söyle. Bir de bu pencereden bak şimdi, kendi pencerenden yeniden başla.''