Kendimi tekrar eden şeylerin içinde bulduğumu fark ettim,
nedense bir başlangıç çizgisinden koşmaya başlıyorum ve bitiş çizgisine geldiğimi düşündüğümde aslında en başa geri döndüğümü fark ediyorum. Bu da benim koşmaya olan tüm hevesimi kaçırıyor tıpkı sen gibi. Zaten bu başa sarmalardan sıkıldığımız için en başından cesaretimizi de kilitliyoruz bir sandığa ve umutsuzca koşuyoruz neye koştuğumuzu bilmeden.