تا حالا شده احساس کنید که ناخواسته در مسیر زندگی دیگران قدم گذاشته‌اید و هویت و زندگی خودتان را لابه‌لای زندگی آن‌ها گم کرده باشید؟

در این اپیزود درباره‌ی تکراری شدن آدم‌ها، تقلید از دیگران و پیدا کردن مسیری که واقعاً متعلق به خودمان باشد صحبت می‌کنم

شازده کوچولو یه گل داشت که عاشقش بود، یه گل که مراقبش بود، یه گل که فقط مال اون بود.

تو زندگی ما هم گل‌هایی هستن؛ آدم‌هایی که باید حفظشون کنیم، که ظریفن، که به مراقبت نیاز دارن.

ولی یه بره هم توی داستان بود…

توی این قسمت از یه کتاب حرف می‌زنم که شاید بارها خوندیش، ولی اینبار نگاهش می‌کنم از یه زاویه‌ی دیگه؛ از زاویه‌ی آدم‌هایی که بدون اینکه بدونن، گل‌های زندگی ما رو پژمرده می‌کنن.

و از این حرف می‌زنم که شاید گاهی، اون بره‌ای که نگرانشیم، خودِ ماییم.

ما واقعا میدونیم چی میخوایم؟ یا چون فقظ دیگران میخوان ما هم تلاش میکنیم ؟

دنیای امروزی بدون هیچ مرزی میتونه همه چیو از هم بپاچونه مراقب خودتون باشید و مرز هارو خودتون مشخص کنید.

آیا هویت ما یک توهم ساخته شده از طریق سوشال میدیاست؟