Diğerlerinden çok daha iyi olacaktı 20 inci yüzyılımız,

Ama bunu kanıtlayacak zamanı yok artık.

Yılları sayılı, adımı kararsız, soluğu yetersiz.

O kadar çok şey oldu ki şimdiye kadar olmaması gereken.

Olması gerekenlerse,

olmadı.

İlkbahar olacaktı yolunda,

Ve mutluluk da, öteki şeyler arasında.

Korku dağları ve vadileri terk edecekti.

Gerçek yalanın hakkından gelecekti.

Bazı felâketler hiç yaşanmayacaktı bir daha

savaş gibi ve açlık gibi

ve ötekiler gibi.

Bunlara saygı gösterilecekti:

savunmasızların savunmasızlığına, güvene ve benzeri şeylere.

Kim bu dünyadan zevk almak istiyorsa, olanaksız bir görevle yüz yüzedir.

Akılsızlık komik değil.

Akıllılık neşe vermez.

Umut, o bildiğin aynı genç kız değildir artık

ve ötekiler gibi.

Yazık...

Tanrı inanacaktı sonunda insana:

güvenilir ve güçlüdür,

güvenilir ve güçlü ama

hâlâ iki farklı beşer olduğuna.

Nasıl yaşamalı—bana bunu sordu birisi bir mektupta,

pek çok şey gibi, bunu da sormak istediğim birisi.

Yeniden

ve her zamanki gibi,

ve yukarıda görüldüğü üzere

daha acil sorunlar yoktur denenmemiş olanlardan başka.