Za tropem myśli

Wystarczyła jedna piosenka w klubie, żebym pierwszy raz od rozstania wyraźnie poczuł tęsknotę za byłym. Po siedmiu latach razem zostały wspomnienia, odruchy i zwierzęta, za którymi też mi brakuje.

Dziś w „Cyrku relacyjnym” występuje medium. Rozmawiamy o byłych, samotności i uczeniu się życia po swojemu, w którym czasem nadal kogoś brakuje. Osobisty, spokojny odcinek z dwoma kajecikami.

W „Cyrku relacyjnym” czas na gimnastyczkę. Tę, która nie chce robić problemu, więc swoje potrzeby zostawia na później. O zgadzaniu się dla świętego spokoju, strachu przed rozczarowaniem kogoś bliskiego i tym, co się wydarzy, kiedy wreszcie powiesz: „Wolałabym inaczej”.

Zaczynasz rozmowę o tym, co cię zabolało, a kończysz, przepraszając za swój ton. Na pierwszy ogień wchodzi kuglarz, który tak obraca faktami, że już nie pamiętasz, z czym właściwie przyszłaś.

On napisał „może się zobaczymy”. Ty już urządzasz waszą wspólną kuchnię.

Po seansie nowej „Lalki” przyglądam się naszym codziennym historiom miłosnym. Z krótkimi wstawkami o filmie i serialu rozmawiam o dopisywaniu ludziom osobowości, zasługiwaniu na miłość i czekaniu na okruchy zainteresowania.

Dlaczego tak trudno odpuścić, kiedy już tyle zainwestowaliśmy? Czy za dobroć należy nam się związek? I jak wrócić do siebie, kiedy wspólna przyszłość istniała głównie w naszej głowie?

Kocham was, ale dzisiaj dajcie mi święty spokój. Można tęsknić za bliskością i jednocześnie marzyć, żeby telefon wreszcie przestał dzwonić.

W tym odcinku gadam o służbowym „musimy porozmawiać” w niedzielę, AuDHD, lęku i zmęczeniu ciągłą dostępnością. Otwieramy trzy kajeciki i sprawdzamy, jak powiedzieć „dzisiaj nie”, zanim wybuchniemy. Bo nie musisz doprowadzić się do wyczerpania, żeby zasłużyć na odpoczynek.

Jestem przeziębiony, mam koc i ochotę ogrzać stopy o czyjeś dupsko. Dzisiaj o jesiennych randkach i facetach, z którymi planujemy święta przed pierwszą kawą. Pozwólmy sobie pomarzyć. Najwyżej później będzie z tego kolejny odcinek.

Podobasz mi się, tylko nie wiem, czy flirtujesz, czy po prostu jesteś miły. Randkowanie z AuDHD potrafi zmęczyć jeszcze przed pierwszym pocałunkiem.

O maskowaniu, aluzjach, potrzebie bliskości i randkowaniu poza heteronormą. Z mojej perspektywy: psychologa, faceta z AuDHD i geja. Do tego trzy kajeciki, żeby łatwiej rozpoznać swoje potrzeby i o nich mówić.

Po 7 latach związku odkrywam swoją seksualność na nowo. W nowym odcinku opowiadam o seksie, randkach i uczeniu się mówienia: „tego chcę”, „tego nie lubię”, „to mnie kręci”. Jest osobiście. Jest śmiesznie. Jest też kilka rzeczy, w których możecie rozpoznać siebie.

Chcę miłości jak z „Pamiętnika”, ale wiem, że ze mną też czasami ciężko wytrzymać. Chcę przytulania w kuchni, wyjazdów z psami i kogoś, na kim mogę polegać. W pakiecie będą jednak zmęczenie, kłótnie i dni, kiedy obaj będziemy potrzebowali świętego spokoju.

W tym odcinku zastanawiam się, czym jest miłość, jak ją rozpoznać i jakiej naprawdę potrzebuję. Zaglądam do „Pamiętnika”, „Klary”, „Historii małżeńskiej” i „Szkoły uczuć”. Rozmawiam o romantyzmie, czekaniu na czyjąś zmianę, pożądaniu i odpowiedzialności. I zadaję sobie mniej wygodne pytanie: jak się żyje z miłością, którą sam daję?

Po co właściwie randkujemy i czy umiemy powiedzieć drugiej osobie, czego naprawdę szukamy?

W tym odcinku o celach randkowania, transparentności, luźnych relacjach, szukaniu związku i tym słynnym „zobaczymy”, które czasem jest uczciwą niewiedzą, a czasem bardzo wygodną poczekalnią.

O tym, że możesz chcieć związku bez oczekiwania go od konkretnej osoby, możesz zmienić zdanie i możesz nie czuć tego samego. Ważne tylko, żeby druga osoba miała prawdziwe informacje.