Za tropem myśli

Jestem przeziębiony, mam koc i ochotę ogrzać stopy o czyjeś dupsko. Dzisiaj o jesiennych randkach i facetach, z którymi planujemy święta przed pierwszą kawą. Pozwólmy sobie pomarzyć. Najwyżej później będzie z tego kolejny odcinek.

Podobasz mi się, tylko nie wiem, czy flirtujesz, czy po prostu jesteś miły. Randkowanie z AuDHD potrafi zmęczyć jeszcze przed pierwszym pocałunkiem.

O maskowaniu, aluzjach, potrzebie bliskości i randkowaniu poza heteronormą. Z mojej perspektywy: psychologa, faceta z AuDHD i geja. Do tego trzy kajeciki, żeby łatwiej rozpoznać swoje potrzeby i o nich mówić.

Po 7 latach związku odkrywam swoją seksualność na nowo. W nowym odcinku opowiadam o seksie, randkach i uczeniu się mówienia: „tego chcę”, „tego nie lubię”, „to mnie kręci”. Jest osobiście. Jest śmiesznie. Jest też kilka rzeczy, w których możecie rozpoznać siebie.

Chcę miłości jak z „Pamiętnika”, ale wiem, że ze mną też czasami ciężko wytrzymać. Chcę przytulania w kuchni, wyjazdów z psami i kogoś, na kim mogę polegać. W pakiecie będą jednak zmęczenie, kłótnie i dni, kiedy obaj będziemy potrzebowali świętego spokoju.

W tym odcinku zastanawiam się, czym jest miłość, jak ją rozpoznać i jakiej naprawdę potrzebuję. Zaglądam do „Pamiętnika”, „Klary”, „Historii małżeńskiej” i „Szkoły uczuć”. Rozmawiam o romantyzmie, czekaniu na czyjąś zmianę, pożądaniu i odpowiedzialności. I zadaję sobie mniej wygodne pytanie: jak się żyje z miłością, którą sam daję?

Po co właściwie randkujemy i czy umiemy powiedzieć drugiej osobie, czego naprawdę szukamy?

W tym odcinku o celach randkowania, transparentności, luźnych relacjach, szukaniu związku i tym słynnym „zobaczymy”, które czasem jest uczciwą niewiedzą, a czasem bardzo wygodną poczekalnią.

O tym, że możesz chcieć związku bez oczekiwania go od konkretnej osoby, możesz zmienić zdanie i możesz nie czuć tego samego. Ważne tylko, żeby druga osoba miała prawdziwe informacje.

Gdzie kończy się szczerość, a zaczyna agresja?

W tym odcinku biorę na warsztat komunikację agresywną: tę oczywistą, ale też tę, która mówi spokojnym głosem, przewraca oczami, karze ciszą, chowa się za sarkazmem albo używa psychologicznych pojęć jak broni.

Ile razy zdarzyło ci się pomyśleć: „to jest fatalny pomysł”… i pięć minut później już być dokładnie w jego środku?

W tym odcinku o powrotach, które nie mają sensu, decyzjach podejmowanych wbrew własnemu doświadczeniu i o tym, dlaczego czasem doskonale widzimy konsekwencje, ale i tak wybieramy chwilową ulgę, nadzieję albo zwykłe „a może jednak”.

Czyli trochę o psychologii, trochę o autosabotażu i trochę o tym, że no chuj, wszyscy czasem robimy rzeczy, których sami sobie nie umiemy potem wytłumaczyć.

Wstyd w relacjach często nie wygląda jak wstyd. Wygląda jak „mam wyjebane”, „nic mi nie jest”, „nie chcę się narzucać” albo „nie będę pierwszy pisał”.

W tym odcinku o tym, dlaczego tak trudno powiedzieć, że nam zależy, że coś nas zabolało, że jesteśmy zazdrośni albo że po prostu czegoś potrzebujemy.

I o tym, jak wstyd potrafi zamknąć nam usta dokładnie wtedy, kiedy najbardziej potrzebujemy bliskości.

Ten odcinek dedykuję podopiecznym Schroniska w Przylasku.

Po weekendzie spędzonym na robieniu zdjęć psiakom i wejściu w wolontariat temat porzucenia sam przyszedł do mnie do głowy. O tym, co dzieje się z nami, kiedy ktoś odchodzi, czym różni się odrzucenie od prawdziwego porzucenia i jak kończyć relacje tak, żeby nie zostawiać po sobie większego rozpierdolu, niż to konieczne.

Trochę o ludziach. Trochę o zwierzętach. I o tym, że czyjeś odejście nie musi być końcem twojej historii.

Widzisz red flag, ale twój mózg już pisze mu usprawiedliwienie. Dlaczego racjonalizujemy zachowania, które nas ranią? Kiedy „on ma trudny okres” przestaje być wyjaśnieniem, a zaczyna być wymówką? O pułapkach myślowych, granicach i czerwonych flagach, którym czasem sami robimy zajebisty PR.