Kazandın sonunda, kocaman bir zafer;

Bunu coşkuyla kutla sen bu sefer.

Sana gelmediyse düşmanların eğer,

Oturup ağlama, belli sardı keder.

Çok pişman olanlar gönderip saraya

Hatırlı dostları koyarlar araya.

Kapının önünde girerler sıraya;

Onların yüzleri dönmüş bak karaya.

Bazıları bilir, hiç bilmezden gelir;

Akan sel önünde gözyaşını siler.

Bazıları bilmez, sana kıs kıs güler;

Onlar da sonunda mağfireti diler.

Af dilemeyenler gayya kuyulara

Dolsunlar da hemen, sen de it bunları.

Gözyaşı döküp de şu ağlayanları

Var ey gönül, sen de bağışla onları.

Ey Ahmed’im, sen de bağışla onları.