Iedere docent is uniek. Iedere docent geeft op z’n eigen manier les, met z’n eigen passies en vaardigheden. Neem René de Brouwer. Hij is behalve docent ook entertainer. En dat is te merken in de klas. Wij namen een kijkje op het Ichthus College in Dronten, waar hij op z’n eigen wijze een eerste klas havo lesgaf.

Helaas voor het Ichthus College in Dronten: René gaat deze zomer emigreren naar Auvergne. In deze oudste wijnstreek van Frankrijk start hij samen met zijn vrouw een kleine camping en Bed & Breakfast voor wandelende en fietsende veertigplussers. Wie weet krijgt zowel zijn liefde voor het entertainen als het lesgeven aan Nederlanders daar ook een plekje?

In deze podcast praat interviewer Marco van den Berg met Sanne van Hoek (17). Sanne doet de verpleegkundige opleiding van Landstede MBO in Zwolle en is tevens uitgeroepen tot studentambassadeur. Sanne woont bij haar ouders en broertje in Elburg en houdt van televisieprogramma's en series waarin mensen uit de problemen worden geholpen. Niet zo gek, als je bedenkt dat ze later graag in een GGZ-instelling wil werken. Waarschijnlijk iets met verslavingszorg. In deze podcast-aflevering vertelt ze hoe ze denkt over haar opleiding en wat er allemaal bij komt kijkt om de school te vertegenwoordigen. 'Ik heb mijn mening wel klaar liggen, maar niet op een aanvallende manier.'

In deze eerste aflevering van de nieuwe ZinMag-podcast praat interviewer Marco van den Berg met Liset Sewuster (37). Zij is teamleider bij StartCollege, waaronder Entree Zwolle en Volwassenen Educatie vallen. Liset komt uit Nunspeet en mag in haar vrije tijd graag met de mountainbike de Veluwse bossen in. Daarnaast speelt ze volleybal en gaat ze regelmatig op pad met familie en vrienden. Het meest trots is ze op haar werk voor de kwetsbare doelgroep. Daar ligt ook haar drijfveer, vertelt ze. 'Ik vond het tof om jongeren te helpen skills te ontwikkelen waardoor ze zelfredzamer zijn. Dat is de rooie draad in al het werk dat ik heb gedaan, tot nu toe.' Een gesprek over vaardigheden, Gepersonaliseerd Leren én de film Dirty Dancing...

Reportage mbo Bouwkunde by ZinMag

Wat is er veranderd in de afgelopen 100 jaar? Wat is de verhouding tussen praktijk en theorie? Wat is de rol van docenten, de invloed van de technologie en hoe ziet de toekomst eruit voor de agrarische sector? In gesprek met docenten van verschillende generaties.

Marjet Drost is teamleider Groen & Dier en projectleider 100 jaar Groen Onderwijs. Door corona werden de feestelijkheden even uitgesteld, maar er is een magazine en bezoek van onderwijsminister Van Engelshoven. En er is ook een nieuwe opleiding.

Hans Beltman, is 70 jaar en is heel trots op wat er in de loop van de tijd is neergezet. Gerard Pronk is 65 jaar. Hij werkt sinds 1978 in het onderwijs en heeft daar nooit spijt van gehad. Robert Hulsman is boerenzoon, maar heeft ook in de grafische sector gewerkt en sinds 2010 docent. Rick Jonkman is 33 jaar, en hij kreeg les van zowel Gerard als Robert en is nu zelf gastdocent.

Motivatie

Vroeger gingen studenten naar school omdat ze dat moesten, ze waren leerplichtig. Het leren is nu heel anders. Digitalisering heeft invloed op de onderwijs, de lesstof is actueler en de student is gemotiveerder. Het is nu veel meer een bewuste keuze om te gaan leren.

Buitenlandse stage

Stage lopen deed je op nauwelijks 100 kilometer van huis. Door internet is wereld kleiner geworden en gaan studenten veel verder weg: Canada, Nieuw Zeeland en Australië zijn geen ongewone bestemmingen. In de jaren ‘70 en ‘80 moest je studenten vaak nog dwingen om eens een keer de IJssel over te gaan.

Met de invoering van de kwalificatiestructuur in 1992 kwam de praktijk in de school. Docenten moesten zelf opdrachten gaan bedenken. Ben je nu als docent een tijdje eruit dan loop je al snel achter, doordat de technolgische ontwikkelingen hard gaan.

Een aandachtspunt voor de huidige generatie studenten is om op juiste manier leren communiceren met instanties en bedrijven. Het nut van Nederlands wordt vaak door studenten onderschat.

Boer is ondernemer

Ging het vroeger erom het boerenbedrijf in stand te houden en klein beetje uit te breiden, nu is de boer ondernemer. Je kon altijd nog boer worden, maar tegenwoordig is dat niet mee zo. Als je boer kan worden dan kun je bijna elk bedrijf opstarten.

Vrouwen

We zien steeds meer dochters die het boerenbedrijf overnemen. Vroeger was het mannenwerk. Vrouwen rijden nu ook op de vrachtwagen en er zijn boerendochters die bedrijven runnen. Een sollicitatie van een vrouw werd vroeger door school gelijk afgewezen.

Verduurzaming

Door de vraag van de consument zijn boeren wel gedwongen om meer duurzaam te ondernemen. Maar wie wil de prijs betalen?

Toekomst?

Er is zeker perspectief voor de agrarische sector. Maar dat ze zich bedreigd voelen dat is logisch, want ze worden we alle kanten aangevallen met regels. Ze worden aangevallen op het imago, terwijl het wel een sector is die op een hoogkwalitatief manier produceert. Maar de huidige agrarische student kan trots zijn en er staat hem of haar een mooie toekomst te wachten.

Podcast Afscheid Theo Bekker by ZinMag

Deze podcast vertelt het verhaal van het honderdjarige bestaan van het Carolius Clusius College (voormalige Christelijke H.B.S.), met medewerking van onder meer van oud-leerling Jan Terlouw.

Beluister het verhaal van het honderdjarige bestaan van het Carolius Clusius College (ook wel Het CCC), met medewerking van onder meer van oud-leerling Jan Terlouw.

Boer in spe en mbo-student Niels van Vilsteren vindt het belangrijk om te laten zien hoe het écht zit. Sinds een halfjaar zet hij zich als jongste ambassadeur van Team Agro NL in voor de promotie van de agrarische sector. Hoe hij dat doet? En waarom zijn ambassadeurschap zo belangrijk is? Je hoort het in deze podcast.

Nabil Sahhar zag de polarisatie en de verharding in de samenleving en ondernam actie. Hij richtte Maatje op Maat op, dat dit jaar zijn vijftiende verjaardag viert.

De kleine olijfboom in mijn tuin herinnert me continu aan mijn geboorteplaats, Jeruzalem. Ontworteld uit de Olijfberg, staat deze olijfboom vandaag de dag rechtop en gezond, omhoogkijkend naar zijn buren: berken, eikenbomen en coniferen. Zijn gekrulde, groene en zilveren bladeren smachten naar de zon, hij is vaak overschaduwd door de hoge bomen om hem heen.

Strijdend als de olijfboom, zo voelt mijn strijd de laatste 32 jaar in Nederland. Met de opening van het winkelcentrum op het Klein Gartmanplantsoen in Amsterdam, daar tussen de Balie en Paradiso, eindigde mijn carrière als architect met de woorden: ‘Homo sapiens non urinat in ventum’, niet wetend dat ik later architect van menselijke relaties zou worden!

Ik startte in het onderwijs als wiskundedocent op de Internationale School Eerde en ging later, in 1999, naar de Internationale Schakelklas op Landstede. Op beide scholen zaten internationale kinderen afkomstig uit verschillende werelden, en toch kon ik op beiden het kind zien; het ene deels slachtoffer van de omringende rijkdom en de ander van oorlogen en de wreedheid van onze wereld.

Ik stapte in 2003 uit mijn klas om het Steunpunt Allochtone Deelnemers vorm te geven. Een opdracht die mij aansprak vanwege mijn verworven ervaring met cultuur en talenkennis in de landen waar ik heb gewoond: een reis van Jeruzalem via Griekenland en Engeland naar Nederland. Er lag een visie, maar die moest nog vorm krijgen. Van mijn direct leidinggevende kreeg ik alle ruimte om dit op te zetten. Door vertrouwen te geven en door dienend leiderschap is het steunpunt gelanceerd onder de naam SALAM (Steunpunt Allochtone Leerlingen & Advies aan Medewerkers): de groet van vrede. Ik zag de polarisatie, de verharding en vooral de “ver-Wilder-ing” van onze samenleving en ik wist dat we die buiten moesten houden.

Mijn deelname aan het Identiteitsplatform gaf me de kans om de organisatie te kunnen verbreden. Met mijn geloof in de multiculturele samenleving leek ik soms een roepende in de woestijn. Een eenzaam gevoel, maar ik was niet van plan om op te geven. De school moet de proeftuin zijn van de samenleving waar jongeren fouten mogen maken en waar de docent dit ziet als een kans voor gezonde discussie en dialoog. Pakken we die kansen wel genoeg, of laten we die door de drukte van de dag liggen?

Vanuit de opdracht van SAB (Student Advies & Begeleiding) om schooluitval tegen te gaan en mijn specifieke aandacht voor jongeren met een andere culturele achtergrond, zag ik al snel dat ik het niet alleen kon. Ik zag mijn collega’s met pensioen gaan en ik dacht: “wat een verlies”! En zo is Maatje op Maat geboren, van ondersteuning specifiek voor een bepaalde doelgroep tot generiek voor alle studenten die aanvullende steun nodig hebben.

De volgorde in het opzetten van het project ging tegen het systeem in: van idee gingen we direct naar de uitvoering, niet lang daarna kwam het geld en als laatste het schrijven van het projectplan. Deze organische manier van werken gaf ons de ruimte om te creëren. Alles was open voor verbetering en aanpassing. Door deze open ruimte en het open vizier zal Maatje op Maat dit jaar zijn vijftiende verjaardag vieren. Van een inspirerend idee naar een prachtig en meetbaar concept dat zichzelf inmiddels ruimschoots heeft bewezen. Ik heb geleerd dat je in het leven calculated risks mag nemen en dat daar de basis ligt voor verandering en innovatie. Dit kan alleen als de leiding dienend en inspirerend is en vertrouwen geeft aan haar medewerkers, zodat wij allen bezig zijn met waar het werkelijk om gaat: maatwerk voor iedere student.