در کتاب مقدس دیده می‌شود که مرگ سرنوشت حتمی بشر نبوده است. کتاب مقدس می‌فرماید که مرگ زمانی جزو نظام زندگی انسان گردید که او علیه خدا طغیان کرد و طبیعتش دچار فساد و تباهی شد. مرگ مجازات گناه است. مگر برای بشر امری طبیعی نبوده؛ بلکه تجلی غضب و داوری الهی است و نشانی است از محکومیت انسان و لعنت او. سوالی پرسیده اند: اگر مرگ نتیجه گناه است؛ چرا ایمانداران به مسیح که با خون او شسته شده اند نیز می‌می‌رند؟ از آنجا که تمامی طبیعت دچار فساد شده است؛ جسم ایماندران نیز جزئی از این طبیعت به شمار می‌آید و کماکان تحت حاکمیت مرگ جسمانی قرار دارد؛ اما روحشان رستگار شده و جسمشان نیز در روز قیامت به گونه ای پر جلال به زندگی باز خواهد گشت. مرگ و میر به دلایل مختلف وابستگان ما را از ما جدا می‌کند و همه آن را جزیی از زندگی می‌دانیم؛ اما همین زندگی به کام ما تلخ و زار می‌شود چون از سوگ آنان تسلی نمی یابند!. یعقوب پس از شنیدن خبر دروغی پسرش یوسف برای او سال‌ها سوگواری طولانی کرد و تسلی نمی یافت. یکی از منابع عالی که می‌توانید هنگام احساس افسردگی غم که به آن مراجعه کنید. کتاب مقدس است پُر از یادآوری‌های اطمینان بخش و آرام بخش که خدا می‌خواهد ما را در زمان‌های سخت دشوار زندگی خوشی آرامش بخشد و ما باید انجیل او را که نجات و زندگی است بخوانیم.