Leeft het 'christen-zijn' nog onder veel gelovigen of lopen we niet zo warm meer voor contact met de Heer ? Is Jezus een gelukspoppetje dat we even boven halen wanneer het ons uit komt en het weer diep wegstoppen wanneer we even geen zin hebben ? Met welke motivatie beleef je je geloof... Ook nu in een moeilijke tijd met covid-19 ? Vertrouw je op mensen of op God ? Juist nu veel kerken de deuren gesloten hebben zien we welke christenen nog warmhartig zijn, lauw lijken te worden of wie het koud laat. 

Deze podcast gaat over hoe de spirituele wereld actief is in ons leven. Veel mensen nemen enkel het zichtbare of het zintuigelijke waar. Wanneer we God toestemming geven om Zijn bouwwerk te voltooien in ons leven mogen we ons niet meer inlaten met occult beladen objecten, spullen, plaatsen of personen, omdat we dan onze 'legal rights' verspelen aan de duivel. Afgodsbeeldjes trendy of niet, yoga-lessen, een keertje naar het casino gaan met het idee dat we dat als christen prima kunnen doen, omdat we toch onder Gods bescherming vallen zijn regelrechte leugens. Bolwerken van het kwade zijn nog iedere dag actief en zit soms in kleine dingen. We mogen van ons hart en van ons huis geen 'plaatsdelict van de duivel' maken, maar moeten ons wapenen tegen duistere machten die vaak goed verstopt zitten. We vergeten namelijk niet : We vechten niet tegen mensen, maar tegen 'evil spirits' van het kwaad. 

Een gedachten aan het christelijk leven gaat jammer genoeg nog veel gepaard met inleveren en minimalisme. Christenen die openlijk genieten van hun geld en goederen worden nog te vaak weggezet als mensen die teveel om 'het aardse' geven. Mag je nu al een stukje hemel op aarde ervaren met hetgeen je hebt en kunt betalen of is het beter om de arme sloeber te zijn ? Moeten we een leven met Jezus zien als een sobere maaltijd of eerder als een feestmaal ? 

Mensen lijken vandaag de dag steeds sneller ontevreden in hun relatie. Komt het door de media ? De rolverdeling ? De onduidelijkheid wat er van ons als partner nu eigenlijk verwacht wordt ? Ik schets een eigen bevonden scenario over de verschillen tussen de jaren 80, 90, de 00's en de dag van vandaag. De zoektocht samen met het Woord over een duidelijke rolverdeling. 

Een christelijke kijk op abortus. 

Het is nooit te laat om voor het leven te kiezen in plaats van de dood. 

Je kent ze wel... Van die net bekeerde 'christies' die energie voor tien lijken te hebben... Van die die kerkgangers die typisch alles doen of juist laten wat de gemeente doet... Maar ook van die lauwe gelovigen die elk moment onder narcose lijken te gaan. 

Christenen heb je in vele karakters en we kunnen veel van elkaar leren en elkaar motiveren. 

Christen zijn wordt in de niet-gelovige wereld vaak als niet iets heel 'cools' afgespiegeld.

Hoe reageer jij op kritiek van buiten af ? Schaam jij je of kom je er openlijk voor uit dat je gelovig bent ?

Er bestaan vandaag de dag kerken die beweren dat moslims en christenen heel 'easy' kunnen verbroederen. Ze opperen dat het christen-geloof erg veel weg heeft van de islam en speculeren over eventuele samenvoeging der culturen en geloofsbeleving zou een verrijking kunnen zijn. 

Wel, ik denk van niet. Mijn broer bekeerde zich in de zomer van 2016 tot het moslimgeloof en ik heb hem 'vanaf de eerste rij' zien veranderen. 

Een persoonlijk verhaal met het christendom versus de islam in het vizier. 

Occultisme klinkt zwaar beladen en wordt omschreven als iets gevaarlijks. Het woord op zichzelf trekt vaak al scheve smoelen in de christelijke wereld, maar lijkt in de wereld van de ongelovigen iets wazigs. 

Maar, is dat ook zo ? Is de wereld van het occulte, het 'verborgene', niet gewoon wat bangmakerij en halen we niet beter onze schouders op bij mensen die ons waarschuwen hier voor ? 

Wat is überhaupt occultisme ? Zoekt men het occulte bewust op of is het onschuldig vermaak voor de bijgelovige buitenwereld ?

Jarenlang zat ik letterlijk met mijn neus in de toverboeken, deed ik aan witte magie, hekserij, tarot, astrologie, seances en was ik paragnost. Ik geef je een privé rondleiding doorheen mijn paranormale periode en luister naar mijn persoonlijke getuigenis over hoe ik Gods stem op een avond hoorde en me afkeerde van mijn duistere bestaan. 

Iedereen droomt wel eens van een luxueus leventje en stiekem benijden we soms wel eens mensen die net dat beetje meer te spenderen hebben. 

Daar is ook helemaal niks mis mee ! Leven als een arme sloeber hoeft immers niet van God. 

Toch bouwen jammer genoeg te veel (rijke) mensen hun fundamenten op geld, goederen en gewin. Decadentie lijkt een religie op zich geworden.

Maar wat gebeurd er als de centen op zijn en je slechts met jezelf overblijft ?