Abram wordt met lege handen op pad gestuurd, maar niet zonder beloften. Je zal Abram zijn. Met de belofte in het hart en de realiteit voor ogen. De Heere kan dat nu allemaal wel zeggen, maar wie zegt mij dat het werkelijkheid zal worden? Belofte van land, zaad en zegen klinken mooi, maar voorlopig lijkt er alleen sprake te zijn van verlies. Geloof ziet verder dan wat voor ogen is.