De heidenen in Rome zijn gestempeld door het denken van die tijd. Dit denken hangt in de lucht. Ook de christenen in Rome hadden daar last van. Zij waren erg trots op de gaven die zij kregen van God en voelden zich er beter mee dan anderen. Door hoog over hun eigen gaven, talenten en inspanningen te denken, kleineerden zij andere gemeenteleden. Dus zelfs als je niet druk bent met je online profiel, kun je in de christelijke gemeente toch hoogmoedig zijn. 

Paulus zegt dat we niet zo hoog over onszelf moeten denken, maar juist over anderen. Hoe doe je dat? Door te beseffen dat christenen deel zijn van een lichaam. De één een hand, de ander een voet; en Christus het Hoofd. De Zoon van God was hoger dan iedereen. Hij vernederde Zichzelf. Waarom? Om zondaren zalig te maken ten koste van Zichzelf. Sprak Hij daarbij over Zichzelf? Nee, over Zijn Vader. Hij kwam om te dienen. Maak jij deel uit van Zijn lichaam? 

We mogen met dankbaarheid zien wat de Heere ons gaf, om het in Zijn dienst te besteden. Zelfverlaging en het voeden van een laag zelfbeeld maakt de lof aan God niet groter. Integendeel. 

De ene immers zoekt roem van de mensen te krijgen, terwijl voor de andere de hoogste roem in God ligt, de Getuige van het geweten. (Augustinus)

Het internet biedt de hele wereld in binnenzakformaat. Dr. Jean Twenge toont in een onderzoek aan dat jongeren meer binnen zitten dan ooit: ‘Dagelijkse activiteiten met vrienden liepen met 40% terug tussen het jaar 2000 en 2015. Die tijd ontmoeten zij elkaar nu online.’ Het is dus heel gezellig online, want we zijn daar massaal aanwezig. Vanuit onze slaapkamer. Het verkennen en dwalen door de onlinewereld vraagt om begrenzing in tijd en ruimte. Waarom? Omdat we aan kijken niet snel genoeg hebben. Herken je niet dat je vaak langer online bent dan je eigenlijk wilde? 

Welke grens stel jij aan je onlinetijd per dag? Met de schermtijdfunctie op je iPhone kun je handig bijhouden hoeveel tijd je daar nu besteedt. Maak je daarbij in je dagschema ook ruimte voor stille tijd? 

In de vorige eeuw gaf een predikant daarover een wijze les. Dr. A. van Brummelen zei: ‘Er moet te midden van alle drukte één stille plek zijn, een binnenkamer, van waaruit het contact verticaal wordt gezocht met God, maar van waaruit ook de lijnen lopen naar het leven om ons heen.’

Welke plaats in huis vormt jouw stille plek? Zit je daar gebogen over je scherm, of buig je daar de knieën? Wordt stil en luister, de Heere spreekt. 

Begraaf jezelf niet in aardse verlangens. (Nathanaël Hardy)

Johannes waarschuwt tegen het verlangen naar het grote leven. Hij doelt daarmee op een opschepperige, blufferige, arrogante levensstijl. Dat komt met name tot uitdrukking bij hen die zich rijker, groter en beter voordoen dan ze in werkelijkheid zijn. De onlinewereld is daar vol van. Scrollend door het sterrennieuws blijf je precies op de hoogte van de opgeklopte wereld waarin sterren ronddobberen. Zolang het goed gaat tenminste. Gezien de kijkcijfers heeft het volgen daarvan een verslavende werking. We doen het massaal. 

In een onderzoek naar slaapgedrag bevroeg men jongeren tussen de 18 en 25 jaar op hun kijkgedrag. Van hen gaf 80% aan regelmatig te bingewatchen. Meestal keken ze dan drie tot vier afleveringen van een serie. Zo’n twintig procent van de bevraagde jongeren deed dat meerdere keren per week, met name als er een nieuw seizoen van een bepaalde serie online beschikbaar kwam. Hoeveel godslastering, overspel en geweld komt daarbij voorbij?

Deze wereld gaat voorbij, met haar sterren. Verga jij met hen? Zie op naar het kruis! Richt mijn oog weg van verleidende wereldgroten, op Christus.

Volgens Thomas van Aquino bedoelt de apostel Johannes twee dingen, als hij spreekt over de ‘begeerte van de ogen’. Allereerst een verlangen om te kennen, in de zin van nieuwsgierig zijn. Je wilt dat wat je ziet graag helemaal kennen. Die leuke kleren, dat mooie meisje, die snelle auto. Je weet er dan ook alles van. Uren kun je erover praten. Je raakt er niet op uitgekeken. 

Vervolgens wil je het volgens Thomas van Aquino niet alleen kennen, maar ook hebben. Ernaar kijken is fijn, maar het zelf hebben nog beter. Dan kun je die kleren dragen, met dat mooie meisje shinen of in die snelle auto rondrijden. Iets zien leidt dus naar het verlangen er alles van te weten, maar het uiteindelijk ook te bezitten. 

Bij veel dingen in dit leven kan het geen kwaad dat je er meer van wilt weten, of ook bezitten. Nuttige dingen helpen ons in het praktische leven. Andere dingen waar wij graag naar kijken, leiden ons echter af van God. Wat leidt jou momenteel af van God, zowel offline als online? 

Kijk hoger, richt je blik op de hemel. Mediteer over hemelse zaken, in het verlangen bij God te zijn. Dan verliest veel op aarde haar glans. 

We worden wat we kijken. (Tony Reinke)

De woorden van de Heere Jezus zijn niet voor tweeërlei uitleg vatbaar, als het gaat om de Bijbelse visie op begeerte en pornografie. Wie een vrouw aankijkt met seksueel verlangen, doet overspel. Het stelt je schuldig voor het aangezicht van de Heere. 

Maar, stel dat jij hier nu mee worstelt. Of dat een goede vriend of vriendin hierin verstrikt zit, wat dan? Belijden! Allereerst door de knieën voor het aangezicht van de Heere. Stort je hart uit voor Hem, in ootmoedige belijdenis van schuld en verlorenheid. ‘Ik heb gezondigd, wees mij om Jezus wil genadig’. Vernieuwing van het hart is nodig. We moeten niet allereerst de gevolgen aanpakken, maar met de vuile bron tot Christus gaan. Bij Hem is vergeving, ook voor de grootste van de zondaren. Om door genade van dubbelhartig, één van hart te worden. 

David struikelde op het gebied van seksualiteit. Dit had grote gevolgen, niet alleen voor hemzelf. Bij de Heere was echter uitkomst en vergeving. Door schuld belijden heen. Niet om iets in hemzelf, maar om Christus wil.

Een man die leert om lief te hebben door porno, zal simultaan iedereen en niemand liefhebben. (dr. Russell D. Moore)

Johannes bedoelt echter iets anders. Dat legt hij uit. Liefde voor wat God geeft, is als zodanig goed. Als we God erom dienen. Maar als we alleen onszelf ermee dienen en bedoelen gaat het mis. Daarom gebruikt Johannes drie voorbeelden om duidelijk te maken wat hij bedoelt. Vandaag behandelen we het eerste voorbeeld dat Johannes gebruikt. Hij noemt het ‘de begeerte, het verlangen, van ons vlees’. 

De puritein Nathanaël Hardy meent dat het hier gaat om het najagen van seksuele lusten. Hij zegt dat jonge mannen het meest gevoelig zijn voor de verlangens van het lichaam. Als ze ouder worden dan volgt volgens hem de hoogmoed over wat zij bereikten. Wanneer ze oude mannen worden, dan gebruiken ze vooral hun ogen om zich te vermaken met verlangens. 

De duivel heeft als ‘verwarringstichter’ een werkwijze die je kunt onderkennen. Hij keert bij voorkeur het meest kostbare om tot het meest verwoestende. De Heere bedoelde seksualiteit als een taal waarbij je elkaar ontmoet. Je schenkt jezelf liefhebbend weg aan de ander. De duivel keert dit om. Dat begint in gedachten. Wat moet jij belijden vandaag? 

Basilius (4de eeuw) over de duivel: ‘Hij gebruikt onze eigen lusten en verlangens als wapens om tegen ons te vechten.’

Over jongeren zegt Johannes dat zij de boze overwonnen hebben. Dat schrijft hij in de voltooide tijd. De overwinning is behaald. Niet allereerst door henzelf; maar in Christus. Hij heeft overwonnen en laat hen in die overwinning delen. Hoe? Door in Zijn kracht te strijden tegen zondige invloeden. Bijvoorbeeld door dwaalleraars te herkennen en weerstaan. Of door te strijden tegen zondige verlangens.  

Daarom allereerst een vraag: Wie dien jij? Als je Christus niet door genade lief kreeg, dien je Zijn tegenstander. Dan ben je een volgeling van de god van deze wereld. Satan heeft heel veel onderdanen. Als je echter oog kreeg voor het feit dat satan je misleidt, besef je dat hem volgen leidt naar de ondergang. 

Wie Christus volgt, wordt een bestrijder van satan. Calvijn laat zien dat die strijd geen onzekere afloop heeft. Hij zegt: ‘Het gaat met ons heel anders dan met degenen die onder de vlag van mensen vechten. Want zij strijden op het onzekere, en de afloop van de oorlog is onzeker. Maar wij, voordat wij de vijand tegemoet gaan, zijn reeds overwinnaars.  Want Christus ons Hoofd heeft eenmaal voor ons de hele wereld overwonnen.’

‘Hij zal de aarde onder zijn voeten hebben, die de hemel in zijn ogen heeft.’ (Nathanaël Hardy) 

Het beeld van de eenzame stadswandelaar is bruikbaar als een beeld voor de zwervende mens in de onlinewereld. Door niemand gekend, wandelend in een eindeloos online universum. Als internetzwerver kom je in een wereld terecht die heel groot, maar tegelijkertijd klein is. Want je kunt overal bij, maar tegelijkertijd krijg je aangereikt wat bij je past. Zo kom je in een bubbel terecht. 

Hoewel we allemaal online zijn, verblijven we daar toch vaak solo. Als zwervers in een bruisende stad, ongekend alleen. Dirk de Wachter legt de vinger bij een groeiend probleem in de samenleving: ‘Eenzaamheid, zowel fysiek (lichamelijk) als psychisch (geestelijk), is misschien wel hèt cruciale probleem van de westerse wereld in de moderne tijd.’ 

Toch is dat niet het hele verhaal. Hoewel we veelal alleen online gaan, is er altijd Iemand bij. De God van hemel en aarde is niet ver weg, maar dichtbij. Wat Google ook van je weet, de Heere ziet dieper. Hij kent ons hart. God doorgrondt het, voor Hem zijn we transparant. Je hoeft Hem er dus niet bij te roepen, als je online gaat. Hij is er al. Roep Hem aan als je online gaat. Zodat je niet zwerft, maar volgt. Ook online. 

Het gevoel van alleen zijn in een menigte, is het gevoel van afwezigheid in aanwezigheid.’ (Andrew Zirschky)