بهترین راه فرار از مسئولیت = شیطان، جن، آل، بختک، همزاد، هرچی جز خودم!

از روزی که بشر فهمید گند زدن یعنی چی، دنبال یه شونه واسه انداختن تقصیرهاش گشت. کی بهتر از یه موجود نامرئی، قرمز، شاخدار، با یه رزومه ترسناک به اسم شیطان؟

تو این اپیزود می‌ریم سراغ تاریخچه این گردن‌گیر حرفه‌ای، از سومری‌ها تا واتیکان، از یهودیت تا شیطان فروشی تو آمریکا.

شیطان یه جا بازرسه، یه جا مدیر پروژه گ...ه کاریه، یه جا هم لاکچری‌ترین برند بازار خرافاته.

ژاپنی‌ها و چینیا که کلاً می‌گن: بابا مشکل از خودته!

ولی ما چی؟ ما همیشه یه موجود خیالی دم دست داریم که بندازیم گردنش. تازه باهاش قرارداد هم می‌بندیم که تو پروژه‌های بعدی کمکمون کنه!

این اپیزود آز پادکست دولایه، تقدیم به همه‌ی ما که تو فرار از مسئولیت، جهانی عمل می‌کنیم.

لینک وب سایت برای دسترسی به متن اپیزود:

https://2layepodcast.ir

#پادکست #خرافات #شیطان #مسئولیت_پذیری #تقصیر_ما_نیست

مثل همیشه، فحش‌های این اپیزود سانسور شده؛ پس با خیال تقریباً راحت می‌تونید گوش کنید.

مغز ما وقت تغییر کردن، یه جوری علیه خودمون شورش می‌کنه:

می‌خوای رژیم بگیری؟ فست‌فود تبدیل میشه به معنای زندگی.

می‌خوای تمرکز کنی؟ ذهنت تصمیم می‌گیره هر ثانیه به چیزای بی‌ربط سفر کنه.

می‌خوای مستقل‌تر بشی؟ ناگهان چسبناک‌تر از همیشه به آدم‌ها می‌چسبی.

این وارونگی ذهنی، فقط یه اختلال فردی نیست؛ تو لایه‌های پنهان فرهنگ ما هم ریشه دوانده:

بیشتر انتقاد می‌کنیم تا تغییر، بیشتر نمایش می‌دیم تا حرکت کنیم.

تو این اپیزود از «پادکست دولایه»، درباره‌ی همین وارونگی حرف می‌زنیم:

از دلایل شخصی و جمعی‌اش می‌گیم، نمونه‌های ایرانی و جهانی‌شو ورق می‌زنیم، و از راه‌هایی می‌گیم که چطور میشه مغزمون رو دور زد و از این بازی کثیف خلاص شد.

راوی: سیاوش جلیلیان

توی این اپیزود از پادکست دولایه قراره درباره‌ی دو مفهوم عمیق ولی متضاد حرف بزنیم: شرم و گناه. چرا شرم تو شرق این‌قدر مهمه و آدم‌ها بخاطرش تا کمر خم می‌شن، ولی تو غرب گناه یه چیز درونیه که فقط باید با وجدان یا خدا صافش کرد؟ توی این اپیزود، از ژاپن و کره تا آمریکا، ایران و هند می‌ریم و بررسی می‌کنیم که چطور فرهنگ، این دو حس رو شکل داده. ایران کجای این معادله‌ست؟ جایی که هم باید جلوی مردم شرمنده نباشی، هم از عذاب وجدان و گناه فرار کنی. 

Disclaimer: فحش های این برنامه سانسور شده، با خیال کمی راحت می تونید گوش کنید.

Disclaimer: فحش های این اپیزود سانسور شدن و شما می تونید با خیال راحت خودتون تکرارش کنید!

مینیمالیسم از اون ایده‌های جذابیه که قراره زندگی رو خلوت‌تر و ذهن رو آروم‌تر کنه. اما یه سریا انقدر جدیش می گیرن که انگار تو یه مسابقه حذف وسایلن: امروز مبل، فردا خاطرات، پس‌فردا خودشون! تهش می‌مونه یه خونه خالی، یه ذهن پراسترس و این سوال فلسفی که: «آیا به اندازه کافی مینیمالیستم؟

یه سری هم که کلا منظور رو اشتباه گرفتن؛ خسیس بازیاشون، شپش بودنشون و به فاک دادن روابط اجتماعی درستشون رو به مینیمالیسم ربط میدن.

تو این اپیزود از پادکست دولایه راجع به همین تضاد زندگی ساده بدون آگاهی و پیچیدگی هایی که پیش میاره و آدمو به فنا میده، صحبت می کنیم.

بقیه میمیرن اما من نه!

تو این اپیزود از پادکست فارسی دولایه راجع به موضوعی حرف می زنیم که خیلی هامون قبولش نداریم اما ناخوداگاه بهش اعتقاد داریم. یه تضاد عجیب ولی واقعی؛ این که ما فکر می کنیم بقیه می میرن اما ما نه. ما نمی تونیم مرگ خودمون رو راحت قبول کنیم. و بیشتر کارهایی که توی زندگی انجام میدیم این انکار رو تایید می کنه.

مثل همیشه فحش های این اپیزود هم سانسور شده و خودتون زحمت تکرارشو بکشید!

حریم برای ما خیلی مهمه. اونقدر که فقط واسه خودمون می خوایمش. حریم دیگران به هیچ جای ما نیست چون حتی وقتی سعی می کنیم رعایتش کنیم نمی دونیم باید دقیقا چیو رعایت کنیم.

این اپیزود از پادکست دولایه ، یکم زیر و کلی روی ماها رو تو رعایت حریم شخصی آدمای دیگه بررسی می کنه ویه نگاهی به دلایل تناقض های عجیبمون تو حریم شناسی و رعایتش داره.

فحش های این برنامه مثل همیشه سانسور شده و زحمت تکرارش رو خودت به دوش بکش