Kusurlar…
Gizlemeye çalıştığım, bazen utandığım, bazen içten içe yargıladığım parçalarım.

Ama her biri bana ait.
Her biri, insan olmanın izlerinden biri.

Hatalar, yanlış kararlar, yarım kalan denemeler...
Beni eksiltmek yerine, beni ben yapan detaylara dönüşüyor.

Mükemmel değilim.
Ama gerçek, canlı, öğrenen biriyim.

Ve işte tam da bu yüzden tamamım.
Çünkü bütünlüğüm; kusurlarımın, denemelerimin ve içimde taşıdığım şefkatin yan yana duruşunda saklı.