De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

In deze aflevering ontmoet ik Dr. Peter Adriaenssens, kinderpsychiater op rust, deeltijds opa, deeltijds traumatherapeut. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met hem in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

- Mannen zijn veel veranderd, de meeste vaders vandaag hadden zelf een ander soort vader en hebben dat niet geleerd. Op dat vlak is er veel creatieve energie vrijgekomen. Mannen ontdekken die vrijheid, het gaat meer en meer om wat ze voelen in plaats van wat er moet.

- Je kan kinderen best loslaten door ze vast te houden. Door te laten horen waar je bezorgdheid en je gedachten over gaan. Die dingen werden vroeger niet gedeeld. Vandaag gaat dat beter.

- Niet voor iedereen is taal het beste medium. Maar iedereen heeft wel een bepaald talent in een bepaalde taal. Ik ben poppenspeler. Als timide kind heeft me dat leren communiceren. Soms komt hier een jongere in de praktijk die het niet gezegd krijgt, maar die bijvoorbeeld graag danst. Dan vraag ik het gevoel te dansen en dan antwoord ik ook met een dansbeweging. Dan zoek ik contact via het domein van talenten.

- Ik vind het belangrijk om samen met kinderen en kleinkinderen luidop naar het nieuws te kijken. Te laten horen wat ik denk, niet om te beslissen hoe zij er over moeten denken. Maar zodat ze kunnen horen hoe jij je intern kompas hanteert. Het maakt voor hem mogelijk om me te leren kennen.

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Een aflevering met Evy Gruyaert, die als verlegen meisje haar mediacarrière won met een wedstrijd op Radio Donna en nooit zelf had gedacht er zo lang aanwezig te blijven. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met haar in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

- Ik heb altijd de neiging gehad om mij aan te passen. Ik morph wel in de vorm die nodig is zodanig dat de gaten die er zijn gevuld worden. Ik ben opgegroeid in de spotlights, ik kreeg een rol toebedeeld -die van de girl next door- maar dat voelde alsmaar minder kloppen met wie ik ben. Het heeft lang geduurd voor ik mij realiseerde dat ik mij niet heel de tijd hoef aan te passen aan de verwachtingen. Ik mag ook gewoon mijn ruimte innemen.

- Ik geloof sterk dat mijn regelmatige migraine komt omdat ik zo vaak in mijn hoofd de dingen probeer op te lossen. Ik probeer alles te begrijpen, maar soms moeten dingen ook gevoeld worden.

- Ik doe altijd dapper mijn best om mijn dagen goed te plannen, en then life happens. Tussen mijn afspraken staat er altijd genoeg ruimte zodat ik me nooit hoef te haasten, zodat er geen druk is. Maar als ik die speling verlies, verlies ik mijn comfort, word ik zenuwachtig en dan kruip ik in mijn hoofd.

- Als mensen je irriteren is de makkelijkste manier om ermee om te gaan ze vermijden. Maar die irritatie zegt altijd ook iets over jezelf.

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Serdi Beatbox, aka Serdi Faki Alici, is mijn gast in deze aflevering. Op zijn zes jaar verliest hij zijn beide ouders in een auto-ongeluk en begint hij aan een parcours in internaten en instellingen. Nergens vind hij de plek waar hij aanwezig mag zijn. Er is één ding dat hem recht houdt en dat ze hem nooit kunnen afpakken: beatboxen. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met hem in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

- Met het beatboxen kon ik elke emotie uit mijn lijf krijgen… Dat konden ze me nooit afpakken. Hoewel, in de instelling waar ik toen woonde, was men er niet blij mee. Ik kreeg een beatbox verbod. Maar zelfs in de isoleercel bleef ik beatboxen.

- De liefde van mijn ouders heeft me recht gehouden. Ze fluisterden in mijn oor: ooit komt je tijd. Ik geloofde wat één begeleider me op het hart drukte: "Als je in je jeugd de hel meemaakt, krijg je het paradijs als je op je eigen benen staat..."

- De clown in mij zal nooit weggaan. Maar ik gebruik hem niet meer om te vluchten. Ik zet hem in om iets te bereiken.

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

In deze aflevering heb ik het gezelschap van William Boeva, comedian en mediafiguur. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met hem in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

• “Iets wat je niet van kan veranderen en wat voor de rest van je leven zo blijft, daar heb ik het moeilijk mee… Als de dokters vroeger tegen mijn ouders zeiden: ‘hij gaat voor de rest van zijn leven een dwerg zijn’ dan dacht ik : ‘nee, ik kan ook nog iets anders worden, comedian bijvoorbeeld”
• “Ik kan soms wakker worden op een podium. Dan ben ik bijvoorbeeld al drie kwartier aan het spelen en ineens denk ik: ‘waar ben ik? Ah ja het is vrijdag. Ik ben in Bilzen. Straks moet ik nog naar vrienden…’ dat geeft een gevoel van aanwezigheid, maar ook van angst. Ik ben daar lang bang van geweest. Soms kon ik beginnen hyperventileren van die meta aanwezigheid tijdens het spelen.”
• “Het is voor iedereen beter als de maatschappij inclusief wordt, want we verspillen nu heel veel talent. Heel veel mensen met een beperking worden niet ingezet, voelen zich niet nuttig, leven onder de armoedegrens, worstelen met depressiviteit en zitten gewoon te wachten op hun dood. Daarvan is er een grote groep die zich wel nuttig wil maken, maar die de kans niet krijgt. Dat had mij ook kunnen overkomen, als mijn ouders niet zo voor mij gestreden hadden.”
• “Mijn moeder heeft me bijgebracht. Jij begint niet op nul. Jij begint op -1. Je gaat altijd beter moeten zijn dan de andere om iets te krijgen.”

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Een round up van de voorbije afleveringen in afwachting van een nieuwe. Alle goede raad verzameld als een soort nieuwjaarscadeautje.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Kleine dienstmededeling. 10 januari is jouw favoriete podcast weer aanwezig. Ondertussen kan je even checken welke afleveringen je nog niet geluisterd hebt.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Een aflevering met de Nederlandse cabaretière Valentina Toth, die momenteel een laatste reprise speelt van haar allereerste succesvoorstelling “Wildbloei”.

Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met haar in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

“De echte aanwezigheid begint bij mij pas als ik het theater inloop. Ik ben de hele dag bezig met teksten oefenen en mijn stem testen. Maar op een podium ben ik echt aanwezig. In het echte leven vind ik dat veel moeilijker.”

“Mensen hebben zo vaak tegen me gezegd dat ik gek was om dat klassieke pianospelen te laten vallen. Heel frustrerend. Mensen vinden dat zonde: 'als je iets zo goed kan, vind je het dan niet jammer dat je dat nooit meer gaat doen?' Nee hoor. Ik word heel gelukkig van dat idee.”

“Ik kan me niet veel herinneren van die periode als concertpianiste. Ik zat alsmaar te oefenen, maar ik weet niet meer wat ik verder deed. De dagen verdwenen gewoon. Het was een beetje een robotisch bestaan. Ik deed wat ik dacht dat moest.”

“Vlak voor je die eerste zin op papier zet, is de voorstelling in je hoofd volmaakter dan ie ooit zal zijn. Daar zit ik nu in. Ik ben al bezig met mijn volgende voorstelling, maar ik ben er nog niet echt aan begonnen. Dat moment vind ik leuk, wanneer je nog de wildste plannen kan maken. Dan ben je een beetje in blijde verwachting.”

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Een aflevering met filosoof Ignaas De Visch vraagt om een potje filosoferen rond ‘aanwezig zijn’. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met hem in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

- Helemaal opgaan in iets is een onwaarschijnlijke ervaring. Dan vliegt de tijd voorbij. Plots ben je drie uur later. Dàt is overgave.

- In Parijs ga ik altijd naar Musee d’Orsay om naar dat monumentale werk van Courbet te kijken. Liever dat dan 12 seconden te besteden aan elk schilderij. Liever even de de tijd laten stilstaan in plaats van de fragmentatie en de vermoeidheid.

- Blaise Pascal zei al dat wanneer we ons enige tijd afzonderen, we bang worden van onze eigen gevoelens en nood hebben aan divertissement, afleiding. Dat wil zeggen dat we liever op zondag onze auto nog eens wassen dan dat we ons afvragen wat we d’r mee gaan doen, met die zondag.

- Het is toch opvallend dat we de hele tijd door tateren, tot op het moment dat er iets essentieels gebeurt en dan zeggen we : ‘daar zijn geen woorden voor’. Ik heb de laatste jaren van een aantal mensen afscheid moeten nemen en wat me vooral opviel was dat die mensen nooit méér aanwezig waren in m’n leven dan op het moment van de uitvaart. Omdat je dan overloopt wat die mens voor jou betekend heeft.

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

In de repetitieruimte zit Wouter Deprez me al een tijdje te coachen voor de nieuwe voorstelling ‘Aanwezig’, hard labeur want Wouter is een ‘pietje precies’ die alles tot in detail wil doen kloppen. Plots keren we de rollen om wanneer we deze aflevering opnemen. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met hem in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

"Ik associeer aanwezig zijn met een soort flow en focus op één ding tegelijk. En ik ervaar dat het meest wanneer ik in een creatief proces de structuur en de tekst van een voorstelling juist kan zetten.”

“Op een podium is het een voorwaarde dat je heel aanwezig bent. In het dagelijks leven merk ik dat ik flip flop tussen enerzijds té aanwezig zijn: te straffe standpunten innemen, te veel gesprekstijd innemen, niet goed luisteren… en anderzijds: het tegenovergestelde, waarbij ik heel stil ben en zo weinig mogelijk ruimte probeer in te nemen. ik probeer nog steeds daar evenwicht in te vinden.”

“Je komt op een podium staan vanuit de algemeen aanvaarde veronderstelling dat je een zeer uitzonderlijk leven hebt. Maar de enige manier waarop je kan connecteren met het publiek is door te vertellen over iets wat herkenbaar is, dus per definitie niet uitzonderlijk is. Waarom sta je daar dan? Niet omdat je uitzonderlijk bent, maar omdat je over die dingen waarover je verteld al iets beter hebt nagedacht.”

“Ik raak in paniek wanneer we praktische plannen moeten maken voor iets wat voorbij volgende week ligt, ik vind morgen zelfs soms best moeilijk. Het voordeel daarvan is zorgeloosheid, omdat ik niet pieker over wat er komt. Maar soms doordat ik niet heb nagedacht over de toekomst kan ik ook bevangen geraken door een soort paniek.”

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De podcast Aanwezig is het voorspel op de theatershow Aanwezig die vanaf februari '26 in de zalen loopt. Check johanterryn.com

Ik ontmoet de Nederlandse schrijfster Emy Koopman in een statig appartement in de Dansaertstraat in Brussel waar ze een schrijversresidentie geniet. Mijn missie: zo aanwezig mogelijk met haar in gesprek gaan. Onze telefoons? Die staan gewoon op luid. Want hier geldt: als één van ons wordt gebeld, stopt het gesprek. Punt.

Onderweg in dat gesprek botsen we op inzichten die blijven plakken:

“Aanwezig zijn ervaar ik wanneer mijn aandacht niet meer gericht is op het feit dat mijn aandacht ergens op gericht is. Ik kan het ervaren tijdens schrijven of het lezen dat ik helemaal in die andere wereld vertoef. Je valt samen met datgene waarmee je bezig bent."

“Een schrijver moet deels een buitenstaander zijn. Soms is die aanwezig maar vaak ook afwezig om aanwezig te kunnen zijn in zijn werk.”

“We zitten de hele tijd dingen te doen om de race vol te kunnen houden terwijl eigenlijk zou de race moeten vertragen. We hebben niet in het systeem ingebouwd dat je wat vaker langs de kant van de weg op een bankje kan gaan zitten om het vol te kunnen houden. Als je het systeem zo bouwt dat het niet vol te houden is, is het logisch dat mensen uitvallen.”

“De thema’s die ik aansnijd in mijn boeken zijn ook heel vaak dingen waar ik grip op wil krijgen in mijn persoonlijke leven. Het fijne aan schrijven is dat je die controle weer opnieuw grijpt die je misschien even kwijt was.”

En helemaal op het einde: die ene vaste vraag. Stel dat je, met alle levenswijsheid van nu, terug zou kunnen gaan naar je 21-jarige zelf om één goede raad toe te fluisteren… wat zou je zeggen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.