Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.
Στην 40η δημοσιευμένη συνομιλία μας στην αρχή και για κάποια ώρα μιλήσαμε για ένα από τα αγαπημένα χόμπυ του Αγγέλου τον τελευταίο καιρό, τις πεζοπορίες στην πανέμορφη αγγλική φύση, κάποιες εμπειρίες του και την ανακάλυψη μιας νέας μεγάλης διαδρομής, του Hertfordshire Way.
Στη συνέχεια και πάλι κάναμε διάφορες αναφορές στο βιβλίο Walden του Thoreau εκφράζοντας το θαυμασμό μας για το πόσο ανοιχτόμυαλος ήταν και πόσο σημαντικά ζητήματα έθιγε δημιουργώντας ένας πίστευτο φυσιολατρικό, μινιμαλιστικό και πολλά άλλα μανιφέστο! Παρότι έχουμε αναφερθεί κάμποσες φορές και στις προηγούμενες συνομιλίες αυτή τη φορά και πάλι είχαμε νεα θέματα που μας έκαναν εντύπωση.
Στην συνέχεια αναρωτηθήκαμε τι αξία τελικά έχει ένα πτυχίο όταν λίγοι δεν κατέχουν τουλάχιστον από ένα. Γιατί επιμένουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι ξεχωριστό όπως συνέβαινε στην προηγούμενη γενιά; Ή όταν γνωρίζουμε πως ειδικά σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αγγλία έχουν ιδιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα σε ένα τεράστιο αριθμό που απαιτούνται και πολλά χρήματα για να πας εκεί. Που μάλιστα αν δεν τα έχεις θα χρειαστεί να πάρεις ένα μεγάλο δάνειο.
Ταυτόχρονα με τι είδους λογική κρίνουμε τους ανθρώπους σε ένα γενικότερο πλαίσιο βάσει του επαγγέλματος που καταπιάνονται; Αυτά προφανώς δημιουργούν απίστευτο στρες στους ανθρώπους και αδιανόητη σύγχιση που αν δεν κατανοήσουν τον παραλογισμό είναι αδύνατον να ξεφύγουν από αυτή τη λούμπα.
Για μια ακόμα φορά, ύστερα, ασχοληθήκαμε με το γεγονός ότι τελικά πραγματικά ξεχωριστό και σοφό είναι όταν κάνεις κάτι διαφορετικά από την πλειοψηφία. Αυτού του είδους το ελεύθερο πνεύμα και η ευελιξία είναι που μας φέρνει πιο κοντά στην αυθεντικότητα μας και σε αυτό που μας ικανοποιεί.
Τελικά βλέπουμε ένα κόσμο που είναι βασισμένος σε δυο ακραίες πτυχές. Τον ΦΟΒΟ και την ΕΛΠΙΔΑ. Και τα δυο είναι εντελώς εκτος πραγματικότητας και είναι βασισμένα στον ανθρώπινο εγωισμό και δημιουργημένα από τους επικυριάρχους του κόσμου αυτού. Οι τελευταίοι ελέγχοντας την πληροφορία και γνωρίζοντας άψογη ψυχολογία κατέχουν πως θα πείσουν τις μάζες να φοβούνται κάτι συγκεκριμένο και αφού τις φέρνουν σε απόγνωση τς καθοδηγούν τι να κάνουν για να σωθούν. Με τον τρόπο αυτό έχουν τον πλήρη έλεγχο των πράξεων τους και με φανατισμό με αποτέλεσμα να αυξάνουν διαρκώς τον έλεγχο τους.
Στο παραπάνω παίζει μεγάλο ρόλο ότι οι άνθρωποι όντας πολύ εγωιστές ταυτίζονται με τις ιδέες τους όχι απλά νομίζοντας πως είναι δικές τους αλλά μοχθώντας να τις προστατέψουν νομίζοντας ότι είναι οι ιδεες τους και αγνοώντας ότι στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ βαθύτερος. Ο Πάνος αναφέρθηκε στον Καζαντζάκη και τη φράση του, δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος. Γενικώς μιλήσαμε πολύ για τέτοιου είδους θέματα αναλύοντας τα σε βάθος καθώς είναι θέματα περίσσειας σημασίας.
Και από εκεί πήγαμε στην αγελοποίηση και στις ταμπέλες. Στο πώς οι άνθρωποι έχουν τάση προς τα εκεί. Εκεί ήταν που μιλήσαμε και εκτενώς για τα χαρακτηριστικά των Cult και πώς ελλοχεύουν παντού, είναι ο θάνατος της αλήθειας και του πραγματικού βιώματος. Αναφερθήκαμε εκτενώς στο τι είναι, πως δρουν, τι σχέσεις υπάρχουν μεταξύ των μελών, μεταξύ τους έξω κόσμου, τι χαρακτηριστικά έχουν τα μέλη ενός Cult και ούτω καθ’έξής. Και όχι ότι είναι αρνητικό απαραίτητα η συμμετοχή μας σε κάποια ομάδα αλλά πώς είναι καλό να το προσεγγίζουμε. Τεράστιο θέμα.
Και όπως πάντα για πολλά πολλά άλλα ζητήματα.
