Στo σημερινό podcast κάνω έναν αποσυμβολισμό του συγκεκριμένου μύθου. Πώς μπορεί να παραλληλιστεί με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή σε σχέση με τα θέλω και τις προσδοκίες μας; Τι ρόλο παίζουν αυτές στη σχέση μας με το μυστήριο της ζωής και πώς δρούμε βάσει αυτών;

Πόσο πραγματικό είναι τελικά αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν μέλλον και μήπως το παρακάνουμε και δεν δίνουμε αξία στην τωρινή στιγμή που τελικά αν το καλοσκεφτούμε κάθε μια από αυτές αν αντιμετωπιστεί με διαύγεια θα μας οδηγήσει σε καταστάσεις καταλληλότερες για εμάς;

Επίσης αν σκεφτούμε και την βελτίωση σαν ένα στόχο μήπως θα ήταν χρήσιμο να την διυλύσουμε περισσότερο καθώς κι αυτή δεν αποτελεί παρά μια ταμπέλα που εύκολα μπορεί να μας παρασύρει σε καταστάσεις διόλου ευνοικές;

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 14η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για τη σημασία του να είναι φυσιολογικές για σένα οι επιλογές σου, πόσο πιο απλά λειτουργούν τα πράγματα και πώς οι δυσκολίες δεν σου φαίνονται καν σαν εμπόδια. Τι να είναι τελικά η τεμπελιά αν όχι η άγνοια των κλίσεων μας και άρα ο περιορισμός και σε επιλογές που μα είναι παντελώς αδιάφορες;

Επίσης πολλές φορές μέσα από την ταμπέλα της βελτίωσης χάνουμε το μέτρο, ξεχνάμε τα βασικά και πολλές φορές βλάπτουμε τον εαυτό μας πολλές φορές απλά και μονο για να αποδείξουμε ότι μπορούμε να επιτύχουμε σε κάτι που δεν μας εκφράζει καν. Ταυτόχρονα μέσα από το κυνήγι των άμεσων στόχων ίσως κρύβουμε άλλες σημαντικότερες ανάγκες που και τις αφήνουμε να ενυπάρχουν.

Ακόμα έχουμε παρατηρήσει ότι δεν εμφανίζονται πολλές νέες ιδέες σήμερα παρά μόνο αναμάσημα και καλύτερη ανάλυση παλαιότερων ή επιστημονικώς αποδείξεων που παλαιότερα δεν υπήρχε η τεχνολογία για να φτάσουμε.

Επιπλέον πώς ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου ο Άγγελος βρέθηκε στις ιδανικότερες των συνθηκών χωρίς καν να τον αφορά και μάλιστα ήταν κάτι που το διαπίστωσε αφού είχε ήδη βρεθεί. Πολλές φορές λοιπόν στο σύμπαν έχουμε πράγματα έυκολα κι απλά όταν όμως δεν είμαστε προσκολλημένοι και περιορισμένοι σε αυτά.

Επίσης πόσο περίεργο είναι που πλέον δεν υπάρχουν πολλοί ηλικιωμένοι που σε παλαιότερες κοινωνίες ή σε blue zones είναι αυτοί που μπορούν να παρέχουν σοφία στους νεότερους.

Και, όπως πάντα, πολλά πολλά άλλα θέματα.

Τι εννοούμε σήμερα άραγε με τον όρο μεταφυσικό; Μήπως πολλές φορές μας αφήνει την εντύπωση ότι είναι κάτι έξω από το φυσικό;

Από την πλευρά μου διακρίνω ένα μεγάλο θαυμασμό σε θεωρητικό επίπεδο σε αρχαίες φιλοσοφίες ταυτόχρονα όμως μια τεράστια άγνοια της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων για τα περισσότερα που περιγράφονται εκεί. Αυτό είναι εμφανές από το γεγονός ότι φαίνεται πως αδιαφορούμε ή ακόμα και περιγελάμε στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί εκεί εμφανέστατα, όταν μας παρουσιάζονται χωρίς την αναφορά στις εκεί καταβολές τους.

Ταυτόχρονα η δημοφιλης σύγχρονη επιστήμη με τη γραμμική και υλιστική λογική της μετά από προσεκτική παρατήρηση πιστεύω ότι θα μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι με τον τρόπο λειτουργίας της είναι αδύνατον ποτέ να κατανοήσει πολλά φαιόμενα που αρχαιότεροι πολιτισμοί είχαν εξηγήσει.

Παρ'ολ'αυτά τομείς όπως η κβαντική φυσική και η θεωρία του χάους, παρ'οτι δυσνόητες από τον ανθρώπινο νου αρχίζουν και συγκλίνουν περισσότετο και δίνουν εξηγήσεις σε φαινόμενα που θεωρούσαμε μη εξηγήσιμα ή φαντασιόπληκτα.

Ξέρω καλά πώς είναι να είσαι προσκολλημένος σε κάτι, να τα δίνεις όλα, να το σκέφτεσαι συνέχεια, να προσπαθείς με όλο και περισσότερο πάθος αλλά τα αποτελέσματα να μην έρχονται, αντιθέτως να νιώθεις ότι η ζωή όλο σε απογοητεύει και δεν σου δίνει αυτό που δικαιούσαι. Αυτό σε αναστατώνει και σε αγριέυει γιατί πιθανότατα θεωρείς δεδομένο ότι ο πνευματικός, ψυχικός ή σωματικός σου κάματος θα έπρεπε να έχει τα ανάλογα αποτελέσματα.

Λειτουργεί όμως έτσι η ζωή; Κι αν ακόμα πει κάποιος ότι αυτό ισχύει με τα άψυχα αποκτήματα, ισχύει το ίδιο με τις σχέσεις με τα έμβια όντα; Που το καθένα αντιπροσωπεύει στην κυριολεξία ένα διαφορετικό σύμπαν με άπειρες δικές του σκέψεις, ανάγκες, βιώματα κ.ο.κ; Είναι οι σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους απλές επιδιώξεις και στόχοι ή μήπως κάτι πολύ ευρύτερο, κάτι που δεν μπορεί να αποκτηθεί ούτε να επιτευχθεί;

Και τελικά όταν είμαστε σε απόγνωση ή σε έντονο άγχος πόσο περιορισμένοι είμαστε σε σχέση με συναισθήματα χαράς, αισιοδοξίας, πόσο διαφορετικά φαντάζουν όλα; Δεν είναι στο χέρι μας η αναγνώριση της κατάστασης μας και η συνειδητή προσπάθεια να περάσουμε στο άλλο επίπεδο;

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 13η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για τις γενικές εντυπώσεις του Αγγέλου από το ταξίδι στο Βιετνάμ μετα την επιστροφή. Το πόσο μεγαλειώδης ήταν η εμπειρία στη Halong Βay που αποτελούσε όνειρο ετών. Για τα τεράστια και πάμπολλα πλεονεκτήματα να ταξιδεύεις μόνος ειδικότερα εκτος Ευρώπης, το Mindful Exploration, την προτίμηση να βρίσκεσαι σε απομακρυσμένα αγνά μέρη ανεξερεύνητα από τουρίστες, το να είσαι ανοιχτός και άλλα.

Επίσης, θα μπορούσαμε να δούμε την επένδυση χρήματος με ένα διαφορετικό τρόπο. Λαμβάνοντας υπ΄όψην ότι το χρήμα ειναι ένα μέσον και όχι ο σκοπός διακρίναμε τη ματαιότητα των τυπικών επενδύσεων σε προιόντα και υποπροιόντα χρήματος που δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα πραγματικό σε σχέση με την επένδυση σε εμπειρίες και βιώματα που σε διαμορφώνουν και σε εμπλουτίζουν για πάντα.

Ξεκινήσαμε μια ανάλυση στο μεγαλειώδες Ταο Τε Τσινγκ που θα συνεχιστεί και στις επόμενες συνομιλίες. Με αφορμή αυτό μιλήσαμε για το πόσο προβλέψιμη είναι η γνώμη πολλών όταν γνωρίζεις τη συνομοταξία που ανήκει, τον περιορισμό που μας δημιουργούν οι ταμπέλες, το μεγάλο μπλέξιμο στο ρόλο των φύλων και στις αδιανόητες συνέπειες που αναμένονται να προκληθούν από αυτό στο μέλλον. Ακόμα για τον φρούδο εντυπωσιασμό που προσπαθούν οι περισσότεροι να προκαλέσουν στους άλλους που δυστυχώς συνήθως αποδεικνύει την ύπαρξη της ακριβώς αντίθετης πραγματικότητας στις ζωές τους αλλά και στην έλλειψη αυθεντικότητας που είναι και ο τρόπος να φανεί το πραγματικό φως κάθε ανθρώπου.

Και, όπως πάντα, πολλά πολλά άλλα θέματα.

Πόσο πολύ μας περιορίζουν οι λέξεις που χρησιμοποιούμε και οι ταμπέλες γενικώς; Έχουμε συνηθίσει να τις χρησιμοποιούμε και μέσω αυτών μιλάμε αλλά πολλές φορές αμελούμε να λάβουμε υπ’ όψην ότι τα στοιχεία με τα οποία τις έχουμε ταυτίσει δεν περιγράφουν απαραίτητα την υπάρχουσα κατάσταση. Ή όταν περιγράφουμε τον εαυτό μας, είμαστε άραγε ίδιοι με όποιον άλλο φέρει την ίδια ταμπέλα ή υπάρχει λόγος να μην κάνουμε καμία κίνηση που φαίνεται ανισόρροπη σε σχέση με την ταμπέλα;

Πώς θα ήταν να ρίχναμε μια ματιά στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη χώρα του Βιετνάμ εδώ και πάνω από 15 χρόνια (>6%) με τον καταπληκτικό καιρό για το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου, τα υπέροχα τοπία, με το θαυμαστό φαγητό και τους φιλικούς ανθρώπους; Ταξιδεύω στο Βιετνάμ εδώ και σχεδόν ένα μήνα από τα νότια ως τα βόρεια και είμαι εντυπωσιασμένος από την υποδομή του. Στο Podcast εξετάζω λοιπόν το πώς θα ήταν δυνατό κάποιος να διαμείνει εκεί για ένα διάστημα.

Επειδή όμως η ζωή δεν είναι μόνο όπως φαίνεται στις τουριστικές φωτογραφίες κατ’εμέ πολλά από τα δημοφιλή μέρη δεν είναι ιδανικά. Κατά τη γνώμη μου το Χοι Αν του κεντρικού Βιετνάμ συμπεριλαμβάνει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στην κατάλληλη δοσολογία για να παρέχουν σε έναν εκπατρισμένο δυτικό πολλά οφέλη.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 12η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για τις εντυπώσεις του Άγγελου από το κεντρικό Βιετνάμ και κυρίως το ξεχωριστό και γραφικό Χόι Αν που ίσως είναι και το ιδανικό μέρος για μόνιμη διαμονή ενός δυτικού μετανάστη.

Επίσης αναφερθήκαμε στο The Game και κυρίως στο The Truth του Neil Strauss και τον τρόπο που προσεγγίζει τις αναζητήσεις του, ανοιχτός, ευέλικτος, ειλικρινής τελικά και με χαμηλό ego. Επίσης μαθήματα που έχουμε πάρει από αυτόν όπως το θάρρος για τις ιδέες του και την ωρίμανση του με τα χρόνια που τελικά κατ'εμάς έδειξε πως είναι πρωτοποριακός σε κάποιο βαθμό.

Ακόμα για τη σημαντικότητα του να αντιληφθείς την ισότητα στην αξία του κάθε τι που υποδηλώνει ζωή. Και όσο κι αν φαίνεται οφθαλμοφανές είναι μακρύς ο δρόμος του να ξεμάθεις τον εγωιστικό τρόπο σκέψης που έχουμε συνηθίσει. Αλλά τελικά ποιό είναι το πρόβλημα αν αντιληφθείς ότι κάτι δεν το είχες αντιληφθεί σε όλες του τις διαστάσεις οπότε δεν έδρασες ιδανικά; Είναι τόσο παράλογο το να αντιληφθούμε ότι κάθε φορά κάνουμε ό,τι κατανοεί η συνείδηση μας την εκάστοτε στιγμή;

Aναλογιστίκαμε κάποια πράγματα για την ιστορία της γης και κατα πόσο είναι είναι όπως παρουσιάζεται ενώ και για τη διατροφή φαίνεται σύμφωνα με τον Πάνο ότι τελικά η μεσογειακή διατροφή δεν διαφερει και τόσο από τη χορτοφαγική οπότε δεν υπάρχει και τόσο ιδιαίτερος λόγος πόλωσης.

Ακόμα δεν μπορέσαμε να μην αναφερθούμε στην εξαιρετική νέα σαιζόν του Black Mirror σα γενική εικόνα, την ξεχωριστή δημιουργικότητα του Charlie Brooker και την αισιόδοξη, αυτή τη φορά, οπτική του.

Επιπλέον τα πολλαπλά διδάγματα που προέρχονται από τη μουσική, την όπερα και το μπαλέτο. Κατά τον Πυθαγόρα η μουσική επηρεάζει τους ανθρώπους πολύ και βαθειά. Σε παλαιότερες εποχές φαίνεται πως η μουσική προσεγγιζόταν με ένα πολύ διαφορετικό τρόπο από σήμερα. Ταυτόχρονα όμως το γεγονός ότι επηρεάζει τόσο το υποσυνείδητο μπορεί και να χρησιμοποιηθεί να μας διαμορφώσει και αναλόγως σύμφωνα με το περιεχόμενο.

Και, όπως πάντα, πολλά πολλά άλλα θέματα.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 11η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για τις εντυπώσεις του Άγγελου από το δέλτα του Μεκόνγκ και το κεντρικό Βιετνάμ ως τώρα. Την δοτικότητα των ανθρώπων, τη μαγεία της φύσης και άλλα ενδιαφέροντα θέματα.

Ταυτόχρονα δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε να τα σχετίσουμε και με όσα συνήθως συζητάμε εδώ. Για το πόσο σημαντική ειναι η απλότητα για τους ανθρώπους τελικά. Δηλαδή ότι δεν είναι φυσιολογικό ούτε να έχουμε συνέχεια ευχαρίστηση ούτε να το επιδιώκουμε. Γιατί με αυτόν τον τρόπο στην ουσία σύντομα μπλέκουμε σε εξαρτήσεις οπότε τυποποιούμε τη ζωή μας και χάνουμε την ελευθερία μας για παράδειγμα.

Επίσης αναφερθήκαμε στη σημασία των συμβόλων στην επικοινωνία και πώς η χρήση τους μας οδηγεί στη σοφία καθώς και προχωράμε πέρα από την τυποποίηση των ταμπελών αλλά και ο δέκτης γίνεται ενεργός ως αποσυμβολιστής.

Πόσο διαφορετικό είναι άραγε ένα οργανωμένο δόγμα από τις διδαχές αυτών που δημιούργησαν το δόγμα; Παρατηρούμε ότι οι σοφές διδαχές πολύ συχνά είτε παρουσιάζονται αλλαγμένες είτε αποσυμβολισμένες ανάλογα με το σι συμφέρει τους επικυρίαρχους.

Επιπλέον θέσαμε ένα κολοσσιαίο ερώτημα που έχουμε σκοπό να μας απασχολεί για καιρό. Είναι οι άνθρωποι καλοί ή κακοί τελικά από τη φύση τους; Σαν γενικές σχολές έχουμε από τη μια την εξέλιξη που παρουσιάζει τον άνθρωπο ως εγωιστή και έχουμε κάποιες πνευματικές προσεγγίσεις που αντιλαμβάνονται τα πάντα ενωμένα.

Και, όπως πάντα, πολλά πολλά άλλα.

Τι σημαίνει να κυνηγάμε την ευτυχία; Εξ’αρχης δεν δείχνει λογικό να μην επιζητείς τα όμορφα συναισθήματα. Το γεγονός όμως ότι κυνηγάμε κάτι μήπως καταδεικνύει κάτι και για τη στάση μας απέναντι στην τωρινή μας κατάσταση; Μήπως καμιά φορά αυτό μας παρασύρει να προσπαθούμε να απαρνηθούμε την τωρινή στιγμή κοιτώντας προς μια αόριστη μελλοντική;

Πιστεύω πως η ζωή μπορεί να γίνει πολύ πιο αρμονική αν ξεκινήσουμε να διαχειριζόμαστε διαφορετικά τα γεγονότα αν κατανοήσουμε πόσο επηρεαζόμαστε από υποσυνείδητες ταμπέλες που τους έχουμε βάλει.