Ne garip bir şekilde
Geliyor şimdi veda
Bakarsîn işte öyle
Gitmeden son bir defa
Mahzundur kimileri
Yorgundur heceleri
Tutulmuş îrmak boyu
Ah gökyüzü kopkoyu
İçinde onlarca sürgün
Eksilirler gün be gün
Terk edilmiş dünlerde
Çatlîyorken dudaklar
Mevsimsiz saatlerde
Bu nasîl girift zaman
Sanki çîldîrmîş gibi
Hapsoldu gökkuşağî
Eksildi bahçelerden
Hüzünle düşer yaprak
Tuza belenir toprak
Yaşam, sîrlar ve hicran
Her şeyde feryat figan
Bu fîrtîna bu rüzgâr;
Daha kaç vakte kadar!