Alles Onwijs Eerlijk: puberdagboekpodcast

In aflevering 40 (februari 1996), de laatste van seizoen 3, doe ik gedetailleerd verslag van mijn allereerste keer. Marleen opent bij ons thuis, op vrijdag, onwetend de voordeur, en staat oog in oog met de orgelman. En ik ga met haar naar de schrijversavond op school. Daar Ronald ik eens een keer niet, en vertel ik Joost Zwagerman wat ik écht van zijn 'Vals licht' vind.

In aflevering 39 (februari 1996) laat de cd-verkoper me het nieuwe singletje van Vader Abraham horen. Ik vind de top 40 niet meer wat ie is geweest. En Dion geeft mij, met een groot boek op schoot, een uitgebreide cursus over het vrouwelijk geslachtsorgaan. Net op tijd, want Marleen kondigt aan binnenkort ALL THE WAY te willen gaan.

In aflevering 38 (januari/februari 1996) zit ik voor het laatst bij Economie 1, naast Annelien, die mij vertelt dat ze ze kan horen ploppen. Vindt onze manager Leo dat ik als zanger van Big Moon Island echt wat lager moet zingen. En eet Marleen voor het eerst bij ons thuis. Tijdens dat eten vertelt mijn moeder over een kleine afwijking die ik had bij mijn geboorte.

In aflevering 37 (januari 1996) vieren we mams 42e verjaardag. Ome René is er ook, en gaat midden in onze huiskamer zitten tongen. Verder vraag ik me af of mijn 11-jarige zusje mij als een God ziet. En dat pi ongeveer 3,14 is, is meer dan genoeg kennis van dat getal: je hebt verder toch niks aan pi.

In aflevering 36 (december 1995/januari 1996) wil Dion een serieuze poging doen om ‘m langer te maken. Een pak kristalsuiker biedt daarbij uitkomst. En vraag ik me af wie eigenlijk DE dode van het jaar 1995 is.

In aflevering 35 (december 1995) probeer ik te lachen om Jiskefet, wat niet zo lekker gaat omdat ik maar aan Sara en Gabber Geert blijf denken. Wil ik soms iets meer als Nathan zijn. En ik blijk aan zwaaiseks te doen.

In aflevering 34 (november/december 1995) luister ik niet naar rector Zeiksnor die vindt dat we niet mogen spijbelen. Wordt er anno 1995 nog een NSB’er uit het bejaardentehuis gestraft, door een kok. En vraag ik me af voor hoeveel procent ik nu nog homofiel ben.

In aflevering 33 (november 1995) moet ik van mama rosbief halen bij de slager, waar ik die wazige moeder van Gijs tegenkom die me erg lang in de ogen kijkt. En ik bespreek mijn ikken; ook mijn hippie-ik komt aan bod.

In aflevering 32 (november 1995) word ik vernietigd en verpletterd, en sterf ik duizend doden. Ook komt mijn nazistische woordenwereld voorbij waarin er voor sommige letters gewoon geen plek is.

In aflevering 31 (oktober 1995) praat ik via een bejaarde met een overledene. Wil ik mijn broertje voor moordenaar uitmaken, maar slik die woorden nog net in. En wil Dion weten waar ik mij met Sara bevind op zijn glijdende seksschaal.