Altkat Sanat

Geçmişten geleceğe bir varlık olarak insanın seyirciden izleyiciye evrimi... 

Altkat Sanat

"Bir Yazarın işi Gerçeği anlatmaktır... Tiyatronun sorumluluğu ise gerçeğin değişebilir olduğunu göstermektir." Bu bölümde önemli tiyatro insanı Vasıf Öngören'i anlatıyoruz. 

Eniştesi arkasından “sokaklarda aç kalacaksın” diye bağırsa da Muhsin “bir kuru ekmek bulurum herhalde” diye mırıldanır... 

Biz ticaret yapan insanlar değiliz. Seyircilerden elde ettiğimiz geliri yeniden tiyatroya aktarıyoruz. Tiyatro sosyal yaşantının bir parçasıdır. 

O bir peygamberdi ya da değildi. Bu bir yana ama

Akıbeti onlarınkinden çok da farklı olmadı:

Yol göstermek için geldiği kavmi,

onu yola getirdi ve onu aklın haçına gerdi:

Tımarhaneye kapatıldı!!!

Yabancı diyordu kendisine Eugenio Barba ve kendisi gibi yabancılarla Odin Tiyatrosunu kurdu. Kültürlerarası etkileşimi sanatına yansıtıp gündelik dışı sahne davranışı üzerine araştırmalar yaptı. 

Bedene bakış, toplumsal ve kültürel yapı tarafından kurulan algı üzerinden görünür olur. Günümüzde yaşadıklarımızı düşündüğümüzde büyük korkular, değersizleşme, tehditler, özgür hissetmeme vb birçok sorunla karşı karşıyayız.

Müslüman kadın kimliğiyle sahneye çıkan ilk oyuncu olmakla beraber sahnede olma mücadelesi onu her defasında anmamıza neden oluyor. Maalesef onun sanat hayatında da kötüler kazanıyor. Fakat biz sadece onu, Afife Jale'yi anıyoruz. 

Oyuncu eğitiminde beden, zihin, hafıza güdülenme ve ikna süreci... Bütün bunları Fulya Peker'in anlatımıyla dinleyeceğiz. 

Bu bölümde Antik Yunan komedyasının evreleri, Aristofanes, Menandors'tan ve Antik Roma komedyasından söz ediyoruz.