Dzisiejsze wydanie Wiadomości AmerykaPL.

Dzisiejsze podsumowanie dnia AmerykaPL.

Aga Sypniewska przez wiele lat mieszkała na Sint Maarten - karaibskiej wyspie, która dla wielu staje się miejscem nowego początku.

Dzisiejszy magazyn Dookoła Najważniejszych Spraw, Ukraina i Francja.

Czasami historia dzieje się na polu bitwy. Czasami przy biurku, kiedy podpisuje się traktaty. A czasami — przy stole, między kaczką po pekińsku, kieliszkiem mocnego alkoholu i prezydentem Stanów Zjednoczonych, który przez miesiące uczy się jeść pałeczkami.Tak właśnie było w 1972 roku, kiedy Richard Nixon poleciał do Chińskiej Republiki Ludowej. Była to podróż przełomowa. Stany Zjednoczone i komunistyczne Chiny nie utrzymywały formalnych relacji od 1949 roku. Po drodze była wojna koreańska, zimna wojna, antykomunistyczne nastroje w Ameryce i całe pokolenie ludzi, którzy widzieli w Chinach nie partnera, lecz wroga.

Dzisiejsze wydanie Wiadomości AmerykaPL.

Są w historii Stanów Zjednoczonych nazwiska, które zna prawie każdy: Washington, Jefferson, Madison, Franklin, Hamilton. Są też nazwiska, które stoją trochę z boku. Nie dlatego, że były mniej ważne, ale dlatego, że ich właściciele nie zabiegali o sławę, nie zostali prezydentami, nie mieli szczęścia do szkolnych podręczników albo w kluczowym momencie powiedzieli wielkim ludziom swojej epoki: „nie”.George Mason należy właśnie do tej drugiej grupy.Nie był prezydentem. Nie był sekretarzem stanu. Nie dowodził armią. Nie stworzył wielkiej partii politycznej. Nie miał temperamentu Alexandra Hamiltona ani legendy George’a Washingtona. A jednak bez George’a Masona trudno wyobrazić sobie jedną z najważniejszych części amerykańskiego systemu: Bill of Rights, czyli pierwsze dziesięć poprawek do Konstytucji Stanów Zjednoczonych.Mason bywa nazywany „Forgotten Founder”, zapomnianym Ojcem Założycielem. I jest w tym określeniu coś bardzo trafnego. Bo jego idee są wszędzie, ale jego nazwisko często znika. Mówimy o wolności słowa, wolności prasy, wolności religii, prawie do procesu przed ławą przysięgłych, ochronie przed okrutnymi karami, ograniczeniu władzy rządu, prawach obywatela wobec państwa. To wszystko kojarzymy z amerykańską Konstytucją i Bill of Rights. Ale zanim te idee trafiły do federalnego systemu, George Mason wpisał je w Virginia Declaration of Rights z 1776 roku.

Są w historii ludzie, którzy wchodzą na scenę z hukiem. Mają wielkie przemówienia, dramatyczne gesty, pojedynki, rewolucyjne manifesty, pomniki, cytaty na plakatach i twarze rozpoznawalne na pierwszy rzut oka.Roger Sherman był inny.Nie wyglądał jak bohater romantycznej opowieści. Nie był błyskotliwym mówcą. Nie miał uniwersyteckiego wykształcenia. Nie urodził się w bogatej rodzinie. Nie należał do arystokracji Wirginii ani do wielkiego świata Bostonu czy Filadelfii. Zaczynał jako syn farmera i szewca. Sam uczył się matematyki, prawa, polityki i biznesu. Pracował jako szewc, geodeta, kupiec, prawnik, sędzia, burmistrz, kongresmen i senator.A jednak to właśnie on był jednym z najważniejszych ludzi narodzin Stanów Zjednoczonych.Roger Sherman jest jedynym człowiekiem, który podpisał cztery wielkie dokumenty początków Ameryki: Continental Association, czyli porozumienie o bojkocie brytyjskiego handlu, Deklarację Niepodległości, Artykuły Konfederacji i Konstytucję Stanów Zjednoczonych.Cztery podpisy. Cztery etapy drogi od kolonialnego buntu do państwa.

Patrick Henry nie był prezydentem, generałem ani autorem Konstytucji. A jednak bez niego trudno wyobrazić sobie narodziny Stanów Zjednoczonych. Był człowiekiem, którego największą bronią nie był miecz, lecz głos.

Zaczynał od porażek. Nie był wybitnym uczniem, nie sprawdził się w handlu ani w rolnictwie. Dopiero praca blisko sądu w Wirginii otworzyła mu drogę do prawa i polityki. Szybko okazało się, że ma niezwykły talent: potrafił przemawiać tak, że zwykli ludzie czuli, iż mówi w ich imieniu.

Zasłynął podczas sprawy Parson’s Cause, później ostro wystąpił przeciwko Stamp Act i brytyjskiemu opodatkowaniu kolonii bez ich reprezentacji. Stał się jednym z najważniejszych głosów sprzeciwu wobec Londynu.

Jego najsłynniejszy moment przyszedł w 1775 roku w Richmond, gdy podczas obrad Konwencji Wirginii miał wypowiedzieć słowa:

„Give me liberty, or give me death!”
„Dajcie mi wolność albo dajcie mi śmierć!”

Są takie historie, które brzmią jak legenda z karczmy, bajka opowiadana przy ognisku albo scenariusz do filmu fantasy. A potem okazuje się, że naukowcy naprawdę pochylają się nad tym pod mikroskopem.

W chińskiej prowincji Junnan od lat znany jest grzyb o nazwie Lanmaoa asiatica. Lokalnie mówi się na niego jian shou qing, co można przetłumaczyć mniej więcej jako „siniejący w dłoni” albo „ten, który robi się niebieski po dotknięciu”. Jest ceniony jako przysmak — ma bogaty, intensywny smak i trafia na targi, do restauracji oraz domowych kuchni.

Ale ma też drugą, znacznie mroczniejszą reputację.

Jeśli zostanie zjedzony niedogotowany, potrafi wywołać niezwykle dziwne halucynacje. Nie ogólne „kolory”, nie typowe psychodeliczne wizje, ale bardzo konkretny motyw: ludzie widzą małe postacie. Maleńkich ludzi. Czasem kolorowych, czasem przypominających elfy, czasem maszerujących po stole, wspinających się po meblach, przechodzących pod drzwiami albo pojawiających się na talerzach podczas jedzenia.

Brzmi absurdalnie? Właśnie dlatego ta historia jest tak fascynująca.