A ladàmini de su 1993, una noti, pròi-pròi, Franco, allumingiau Gesucristu, agàtat una màchina abruxàda in d’unu cantieri. In sa màchina c’est unu strecaxu cun d’una fèmina morta aintru. Est Irma Rombi, una grandu manager de su CIS, chi ìat giai tentu càrrigas de importu in is Stadus Unius e in sa Banca Mondiali. Sa giustìtzia si mòvit, cun sa scuàdra omicidi chi ponit impari arrastus, testimòngius, e genti chi àndat a giru a de noti. Su logu de su bocidroxu ponit pensamentu, e cussu chi ndi bessit a pillu amòstat trumbullus de famìllia e partis scuriosas de sa vida privàda de sa morta.

Unu bisu avertidori amòstat a Su Baroni chi est acant’e spaciai totu po issu e po sa banda de Is Mirrionis. Torrau a domu, cumprendit chi calincuna cosa est cambiendi: is òminis cosa sua si sparessint, sa politzia est ingirienddiddus, e is traitoris funt sèmpiri de prus. Intzadus detzidit de si ndi svengai de su prus Giuda periugulosu: Pepeddu. Ma sa cosa est treulendisì, e sa banda est acanta de si ndi sciusciai.

Massimo Cellino, meri de ditas giòvunu, casteddàiu, in su 1992 arrenèscit a bivi su bisu de sa vida sua bessendi presidenti de su Casteddu. At eredau una sotziedadi cun d’unu passau turmentau e unu càrrigu de dèpidus. Cellino àndat a innantis, puntendi in artu e timendi a sa cugurra. Est sa ghia de sa scuadra, chi arrìbat a giogai in Europa: ma su caminu est traballosu. No amàncant is mistérius, in custa storia, cun bandìus chi pròvant a ndi ddu furai e una batalla longa po ndi pesai unu stàdiu nou.

Sa banda de Is Mirrionis cumèntzat a tzichirriai intra de is annus ’80 e is de ’90, candu su Baroni, su Boss, si ingùstat unu pagu tròpu a su pruini biancu, e su giru de su spàciu bèssit a essi unu tréulu totu. Traitorìas, bombas e garas macas intra de BMW e R5. Sa gherra est sèmpri prus alluta, e ci funti carrògnas de scramentai. Ma puru piciocheddus piticus, tiraus in mesu a fatus de sànguni.

Bibbo est un’allegroni de Sant’Elias: sfainau, brullanu e prontu a calisisìat cosa po si podi fai unu sracàlliu. Ddu podis agatai asuta de is pilotis de Palatzu Gariazzo, in mes’e s’aliga, is spaciadoris, in d’unu bixinau abandonau de s’arrest’e sa tzitadi, abetendi a sa grefa cosa sua po andai a scramentai is hooligans ingresus, arribaus po is mondialis de su ’90. Casteddu est prena de tifosus, de birra, de fil’e ferru e surras de corpus a dónnia contonàda. E in totu custu, su dinai po donai unu pagu de dignidadi a su bixinau? Sparéssiu, aicetotu comenti funt sparéssias is càscias de computer comporaus po is giornalistas.

Efis Galici, su bosceri allumingiau “Monzon”, est aparicendisì a sa prus gara de importu de totu sa vida. Abetendi de artziai apitzu de su ring, tòrrat a pensai a totu sa vida sua, cumentzendi de candu fiat pipiu in Sant’Elias e in Biddanoa, in mes’e is corpus, a is bisus e a is madonneddas de is grutas. De su primu catzotu amollau in mes’e sa ruga, fintzas a sa palestra de via Mandrolisai. Efis tòrrat a fai totu sa caminera fintzas a arribai a su tìtulu mondiali, in mes’e allenadoris de mala gràtzia, bosceris de manu pesanti e bisus de pipiu scurtzu.

1986. Ndi sciùsciant is casotus de su Poetu, aundi is casteddàius ant bìviu po tant’annus s’istadi insòru. In mesu a protestas, paperi bullau e làgrimas, is ruspas ghètant a terra is arregòrdus de generatzionis sentzeras. E nosus no podeus fai atru chi abarrai a castiai sa tzitadi chi càmbiat, contendisì su chi no nc’est prus.