
Sign up to save your podcasts
Or


Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έφυγαν ποτέ πραγματικά από τη ζωή μας.
Κι όμως, κάποια στιγμή καταλάβαμε πως τους είχαμε ήδη χάσει.
Όχι σε έναν μεγάλο καβγά.
Όχι με μια πόρτα που έκλεισε.
Αλλά λίγο λίγο.
Σε όσα σταματήσαμε να λέμε.
Σε όσα κουραστήκαμε να ζητάμε.
Σε εκείνο το «δεν πειράζει» που στην πραγματικότητα σήμαινε «δεν περιμένω πια».
🎙️ Στο 5ο επεισόδιο των «Αυθεντικών Ανθρώπων» μιλάμε για τις σχέσεις που τελειώνουν πριν τελειώσουν. Για το πένθος ενός ανθρώπου που είναι ακόμη εκεί. Για όσα μένουμε να περιμένουμε — και για εκείνη τη δύσκολη στιγμή που χρειάζεται να κοιτάξουμε μια σχέση όχι όπως ήταν κάποτε, αλλά όπως είναι σήμερα.
Και μένουμε με μία ερώτηση:
Αγαπάς αυτό που υπάρχει ανάμεσά σας σήμερα ή προσπαθείς ακόμη να σώσεις αυτό που υπήρχε κάποτε;
«Κι αν δεν είμαι αρκετός;»
Μια φράση που μπορεί να κρύβεται πίσω από την τελειομανία, την υπερπροσπάθεια, την ανάγκη για επιβεβαίωση και εκείνη τη μόνιμη αίσθηση ότι πρέπει να κάνουμε λίγο ακόμη.
Σε αυτό το επεισόδιο των «Αυθεντικών Ανθρώπων» γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που, κοιτάζοντάς τον απ’ έξω, θα έλεγες πως τα έχει καταφέρει.
Έχει στόχους.
Έχει επιτυχίες.
Έχει ανθρώπους που τον θαυμάζουν.
Κι όμως, κάθε φορά που πετυχαίνει κάτι, η χαρά κρατάει ελάχιστα.
Γιατί αμέσως έρχεται η επόμενη σκέψη:
«Τι πρέπει να κάνω τώρα για να παραμείνω αρκετός;»
Μέσα από την ιστορία του μιλάμε για την ανάγκη να αποδεικνύουμε συνεχώς την αξία μας, για τον φόβο της αποτυχίας, για την τελειομανία και για το πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να ξεκουραστούμε χωρίς να νιώθουμε ενοχές.
Και ίσως η πιο σημαντική ερώτηση να μην είναι:
«Πώς θα γίνω καλύτερος;»
Αλλά:
«Κι αν είμαι ήδη αρκετός;»
Ένα επεισόδιο για όλους εκείνους που έχουν μάθει να μετρούν την αξία τους με βάση όσα πετυχαίνουν.
Για όλους εκείνους που δυσκολεύονται να σταματήσουν.
Για όλους εκείνους που, κάπου βαθιά μέσα τους, φοβούνται ότι αν δεν είναι τέλειοι, ίσως δεν είναι αρκετοί.
Και για μια αλήθεια που αξίζει να θυμόμαστε:
Δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος για να αξίζεις.
Δεν ψάχνουμε τέλειους ανθρώπους.
Ψάχνουμε αληθινούς ανθρώπους.
Ακολούθησε μας στο Instagram: @almatherapy.psy
Υπάρχουν άνθρωποι που, κοιτάζοντάς τους απ’ έξω, θα έλεγες πως έχουν μια τέλεια ζωή.
Μια καλή δουλειά.
Μια σχέση.
Ένα όμορφο σπίτι.
Ανθρώπους γύρω τους.
Μια ζωή που «τα έχει όλα».
Κι όμως...
Ένας άνθρωπος μου είπε κάποτε:
«Θέλω να τα παρατήσω όλα.»
Σε αυτό το επεισόδιο των «Αυθεντικών Ανθρώπων» μοιράζομαι μαζί σας μια ιστορία που μου εμπιστεύτηκε ένας άνθρωπος. Μια ιστορία ανώνυμη, με αλλαγμένα στοιχεία για την προστασία της ιδιωτικότητας, αλλά με μια αλήθεια που μπορεί να αναγνωρίσουμε πολλοί μέσα της.
Τι συμβαίνει όταν η ζωή που όλοι θαυμάζουν δεν είναι πια η ζωή που θέλεις;
Πόσο δύσκολο είναι να παραδεχτείς ότι δεν είσαι καλά, όταν όλοι πιστεύουν ότι τα έχεις όλα;
Και τελικά...
πόσο από τη ζωή μας επιλέγουμε εμείς και πόσο από αυτήν χτίζεται γύρω από το «τι θα πουν οι άλλοι»;
Μια ιστορία για την ανάγκη να σταματήσουμε για λίγο τον αυτόματο πιλότο και να ακούσουμε αυτό που πραγματικά συμβαίνει μέσα μας.
Γιατί ίσως δεν χρειάζεται να τα αφήσουμε όλα.
Ίσως χρειάζεται απλώς να σταματήσουμε να αφήνουμε τον εαυτό μας τελευταίο.
Δεν ψάχνουμε τέλειους ανθρώπους.
Ψάχνουμε αληθινούς ανθρώπους.
Ακολούθησε μας στο instagram @almatherapypsy
Δεν ψάχνουμε τέλειους ανθρώπους. Ψάχνουμε αληθινούς ανθρώπους.
Το 2020 ξεκίνησε το Alma Stories.
Και σήμερα, λίγα χρόνια μετά, επιστρέφει με ένα νέο όνομα, μια νέα ταυτότητα και, πάνω απ’ όλα, μια ίδια ανάγκη: να ακούσουμε τον άνθρωπο πίσω από την εικόνα.
Καλώς ήρθατε στους «Αυθεντικούς Ανθρώπους».
Σε αυτό το πρώτο επεισόδιο, η Δέσποινα μιλά για την επιστροφή του podcast, για όσα αλλάζουν μέσα μας καθώς περνούν τα χρόνια και για την ανάγκη να αφήσουμε στην άκρη την τελειότητα που τόσο συχνά προσπαθούμε να δείξουμε προς τα έξω.
Γιατί πίσω από κάθε χαμόγελο υπάρχει μια ιστορία.
Πίσω από κάθε επιτυχία υπάρχουν αμφιβολίες.
Πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει ένας κόσμος που δεν φαίνεται πάντα.
Στους «Αυθεντικούς Ανθρώπους» δεν θα ψάξουμε ανθρώπους που τα έχουν όλα λυμένα.
Θα ψάξουμε ανθρώπους που μπορούν να πουν:
«Δεν ξέρω.»
«Φοβάμαι.»
«Έκανα λάθος.»
«Με πλήγωσε.»
«Ξεκινάω ξανά.»
«Αυτό είμαι σήμερα.»
Γιατί η αυθεντικότητα δεν είναι να είμαστε τέλειοι.
Είναι να μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας, χωρίς να χρειάζεται συνεχώς να αποδεικνύουμε κάτι.
Και στο τέλος κάθε ιστορίας θα υπάρχει μία ερώτηση:
Αν δεν χρειαζόταν να αποδείξεις σε κανέναν ότι είσαι καλά, τι θα έλεγες σήμερα;
Αυτό είναι το νέο μας ξεκίνημα.
Καλώς ήρθατε στους Αυθεντικούς Ανθρώπους.
Δεν ψάχνουμε τέλειους ανθρώπους.
Ψάχνουμε αληθινούς ανθρώπους.
Μπορεί να νομίζουμε ότι τα tantrums είναι μόνο για τα παιδιά… όμως οι ενήλικες συχνά ξεσπούν με τον ίδιο τρόπο, απλώς πιο καμουφλαρισμένο. Στο σημερινό επεισόδιο μιλάμε για τα tantrums των ενηλίκων, πως εμφανίζονται, τι κρύβουν πίσω από την ένταση τους και πώς μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε ως μηνύματα συναισθημάτων αναγκών!
Μια ζεστή αφήγηση για το πώς το παιδί μέσα μας ζητά αγάπη, κατανόηση και χώρο
Πολλοί άνθρωποι μπαίνουν σε συνέδρια λέγοντας «Συγγνώμη σε κουράζω» ή «Δεν έχω κάτι ευχάριστο να πω».
Μα η θεραπεία δεν είναι χώρος για απολογίες, είναι χώρος για αλήθεια!
Σε αυτό το επεισόδιο του Alma Stories μιλάμε για το πώς μπορείς να έρχεσαι στη θεραπεία χωρίς «πρέπει» και χωρίς φόβο ότι γίνεσαι βάρος.
Για τη θεραπεία δεν χρειάζεται να φέρνεις κάτι συγκεκριμένο, αρκεί να φέρνεις εσένα!
Υπάρχουν στιγμές που αλλάζουν για πάντα τη ζωή μας. Μια συνάντηση, μια απώλεια, μια απόφαση – μικρές φαινομενικά στιγμές που όμως καθορίζουν το ποιοι είμαστε. Σε αυτό το επεισόδιο του Alma Stories μοιράζομαι σκέψεις και ιστορίες για εκείνα τα απρόσμενα λεπτά που χαράζουν νέους δρόμους μέσα μας.
🎧 Άκου το επεισόδιο και σκέψου: ποια ήταν η στιγμή που άλλαξε τη δική σου ζωή;
Τι σημαίνει να επιστρέφεις;
Είναι ένα ταξίδι πίσω στον τόπο σου ή μια βουτιά μέσα σου; Στο πρώτο και ανανεωμένο Alma Story αναζητούμε τη δύναμη και τη νοσταλγία της επιστροφής, εκεί όπου η ψυχή βρίσκει ξανά το δρόμο της!
Έχεις σκεφτεί ότι οι ερωτήσεις σε προσωπικά θέματα μπορεί να δημιουργούν μια άβολη στιγμή στο πρόσωπο που απευθύνεσαι;
Αν όχι, άκουσε τι συμβαίνει κάθε φορά που…
From the publisher's feed