در کشور خرگوش‌ها خرگوشی زندگی می‌کرد که نه شاه بود که بهترین خوراک‌ها را بخورد، نه جادوگر که با کارهای عجیب و غریب روزگار بهتری را سپری کند. او تنها یک رعیت ساده بود که از صبح تا شب در کشت زارهای شاه زورگو و بداخلاق کار می‌کرد؛ اما چه کسی باور می‌کند که ناگهان سرنوشت خرگوش قصه از این رو به آن رو شود. حتی خودش هم باورش نمی‌شد!https://ketabak.org/zz8f7

فعالیت سرگرم کننده جالبی که در این مقاله ارائه شده، در پیوند با قصه‌گویی و نقاشی است که آموزگاران و پدران و مادران می‌توانند با کودکان با نیازهای ویژه‌شان انجام ‌دهند.فعالیتی همچون درست کردن کاردستی، برای همه یک فعالیت سرگرم کننده به شمار می‌آید اما درباره کودکان مبتلا به اوتیسم، کشف کردن رنگ، شکل و تجربه کردن از راه حواس پنج‌گانه، می‌تواند منجر به جلب شدن توجه‌ و ایجاد آرامش‌ شود و البته خیلی هم بامزه باشد!http://ketabak.org/y96je

زاک در یک خیابون شلوغ زندگی می‌کرد. از خیابون اون‌ها خیلی ماشین می‌گذشت. مادر زاک بهش گفته بود که مبادا توی خیابون بره. گفته بود که اگه این کار رو بکنه، ممکنه با یک ماشین تصادف کنه و زخمی بشه. مادر زاک هر روز بهش می‌گفت: «زاک، توی خیابون نرو!»یک روز مامان زاک گفت که باید بره بازار برای خرید. اون زاک رو توی خونه پیش خواهر بزرگش ترینا گذاشت و رفت...https://ketabak.org/zo43j

شما همه تلاش‌تان را می‌کنید برای این که دخترتان به‌موقع در درس تنیس حاضر شود، ولی متوجه می‌شوید که او بسیار مردد است.سرانجام به زمین تنیس می‌رسید و در آن‌جا به نداشتن انگیزه در او پی می‌برید. او تمرین‌ها را با بی‌میلی انجام می‌دهد. وقتی که به خانه برمی‌گردید، او می‌گوید: «من هرگز نمی‌توانم تنیس یاد بگیرم.» شاید با خودتان بگویید: «این را دیگر چگونه باید حل کنم؟»https://amoozak.org/u8977

آه هرگز فراموش نمی‌کنم! برای من لحظه عجیب و عظیمی بود، همین‌که عینک به چشم من رسید ناگهان دنیا برایم تغییر کرد. همه‌چیز برایم عوض شد. یادم می‌آید که بعدازظهر یک روز پاییز بود...شلوارهای وصله‌دار مجموعه داستان کوتاه به نویسندگی رسول پرویزی است. ما «قصه‌ی عینکم» از این مجموعه را برای شما صوتی کرده‌ایم.سال انتشار کتاب: ۱۳۵۷فهرست کتاب‌های بزرگسال مناسب برای نوجوانان در کتابک:https://ketabak.org/category/15227

کودکان کم‌بینا در مراکز آموزشی از دیدگاه آموزشی و اجتماعی با چالش‌های بزرگی روبه‌رو هستند و تلاش آن‌ها برای گذراندن دوره‌های آموزشی در کلاس‌های فراگیر، بیشتر وقت‌ها به‌اندازه‌ای زیاد است که نمی‌توانند زمان و فعالیت ویژه‌ای برای یادگیری و رشد رفتارهای اجتماعی خود اختصاص دهند.https://ketabak.org/3u1ns

آدام یک قطار دید. قطار همینطور روی ریل پیش می‌رفت و «توووت … توووت» بوق می‌کشید. چرخ‌هاش هم روی ریل‌ها «تلق … تلق» صدا می‌کردن.«مامان، دارم یک قطار می‌بینم. نمی‌دونم توی واگن‌هاش چیه… فکر می‌کنی واگن‌های سیرک باشن؟ یعنی توشون شیر و ببر و پلنگه؟»https://ketabak.org/hn585

والدین حامی هستند. آن‌ها برای جلوگیری از آسیب دیدن بچه‌ها، سعی می‌کنند پیش از وقوع حادثه آن را پیش‌بینی کنند و بدین ترتیب از کودکانشان مراقبت نمایند.اما عبارت هشدارگونه‌ای همچون «مراقب باش» فقط زمانی مفید است که به‌درستی توضیح داده شود؛ وگرنه اصطلاح سادهٔ «مراقب باش» به‌تنهایی فایده‌ای ندارد.https://amoozak.org/es99g

کتاب درمانی یک واژه قدیمی است. مفهوم اساسی کتاب درمانی، بازپروری از راه خواندن است. فکر کتاب درمانی از آن جا بر می‌خیزد که انسان به تعیین هویت با دیگران از راه ادبیات و هنر علاقمند است. کتاب درمانی تعامل بین خواننده و ادبیات است. در روش درمان با کتاب، مطالب خواندنی که در اختیار خواننده قرار می‌گیرد، تاثیر درمانی و شفابخشی دارد.https://ketabak.org/4i21a

جیمی روی یک برگ نشست، برگی به رنگ سبز تیره و بزرگ‌تر از جیمی. برگ، از درختی نزدیک لونهٔ یک پرنده آویزون بود. جیمی گفت: «من می‌خوام پرواز کنم! کاش من هم یک پرنده بودم!»توییتی پرنده، که توی لونه‌اش نشسته بود گفت: «برای چی می‌خوای پرواز کنی؟ تو بچه‌ای … می‌شینی، می‌دوی، راه می‌ری، جست می‌زنی، ولی پرواز نمی‌کنی. پرنده‌ها پرواز می‌کنن!»https://ketabak.org/9h15y