Hiç fark ettiniz mi…
Hayatınıza giren insanlar değişiyor ama yaşadığınız duygular, çatışmalar ve sonlar hep birbirine benziyor?

Sanki farklı kişilerle aynı hikâyeyi yeniden yazıyor gibiyiz.

Psikanalizde bu durum “tekrar zorlantısı” olarak adlandırılıyor.
Yani insanın, bilinçdışı bir şekilde geçmişte yarım kalan deneyimleri yeniden kurma eğilimi…

Bu bölümde:
– Neden bizi inciten dinamiklere tekrar tekrar çekildiğimizi
– Tanıdık olanın neden güvenli hissettirdiğini
– Ve bu döngüyü fark etmenin neden değişimin ilk adımı olduğunu konuşuyoruz.

Belki de mesele “yanlış insanları seçmek” değil…
Aynı duyguyu yeniden yaşamaya çalışmak.

Bazı konuşmalar vardır…
Gayet sakin başlar ama bir noktada kendimizi bir anda bağırırken ya da aslında söylemek istemediğimiz şeyleri söylerken buluruz. Sonra da içimizden şu soru geçer: “Ben bunu neden söyledim?”

Bu bölümde iletişimin neden bazen bu kadar hızlı tıkandığını konuşuyoruz. Karşımızdaki insanın bizi nasıl bu kadar kolay çileden çıkarabildiğini, basit bir diyalogun nasıl kavgaya dönüşebildiğini ve bu döngünün arkasında neler olabileceğini ele alıyoruz.

Eric Berne’ün Transaksiyonel Analiz kuramından yola çıkarak, iletişimde devreye giren çocuk, ebeveyn ve yetişkin ego durumlarını konuşuyor ve daha sağlıklı bir iletişim kurabilmek için neler yapabileceğimizi birlikte düşünüyoruz.

Eğer siz de bazen bir konuşmanın ortasında “Bu nasıl buraya geldi?” diye düşünüyorsanız, bu bölüm tam size göre.

Evlilik… İnsanlık tarihinin en eski kurumlarından biri. Ama hâlâ pek çok insanın kafasında aynı soru var: Bir insan evlenmeye hazır olduğunu gerçekten nasıl anlar?

Bu bölümde evlilik kararını, iki insanın hayatlarını birleştirme fikrini ve evliliğin romantik hayaller ile gerçek hayat arasındaki yerini konuşuyoruz. Aşk evlilik için yeterli mi? Doğru kişi diye biri gerçekten var mı? Uzun bir hayatı biriyle paylaşmak ne anlama geliyor?

Evliliğin tarihsel kökenlerinden başlayarak, insanların neden evlenmek istediğini ve evlenmeden önce sorulması gereken önemli soruları ele aldığımız bu bölümde, evliliğe hem psikolojik hem de insani bir pencereden bakıyoruz.

Belki de asıl soru şu:
Evlilik iki insanın birbirini bulması mı, yoksa birlikte büyümeyi seçmesi mi?

Bu bölümde boşanma sürecinde çocuklarla nasıl konuşabileceğimizi ele aldık.
Yaş gruplarına göre çocukların boşanmayı nasıl anlamlandırdığını, hangi duyguların ortaya çıkabileceğini ve ebeveynlerin hangi cümlelerle güvenli bir alan oluşturabileceğini konuştuk.

Boşanma bir son mudur?
Yoksa aile yapısının yeniden düzenlenmesi midir?

Suçluluk, öfke, kaygı, umut…
Tüm bu duyguların çocukların iç dünyasındaki karşılığını psikolojik perspektiften değerlendirdik.

Baba Kız Psikosohbet’te bu hafta:
Boşandığımızı çocuğumuza nasıl anlatırız?

Boşanma serimizin bu bölümünde, boşanmanın ardından yaşanan kimlik kaybını, toplumun açık ya da örtük sosyal baskılarını ve çoğu zaman hiç sorgulanmadan girilen evliliğin aslında bir ehliyet gerektirip gerektirmediğini konuşuyoruz.

“Boşandıktan sonra ben kimim?”, “Toplum boşanmış bireyi nereye koyuyor?” ve “Herkes evlenmeye gerçekten hazır mı?” gibi sorulara psikolojik bir yerden bakıyoruz.
Yargılamadan, romantize etmeden; gerçek hayatın içinden.

Boşanmayı yalnızca bir bitiş değil, aynı zamanda derin bir yeniden yapılanma süreci olarak ele aldığımız bu bölüm, kendine dürüst sorular sormaya cesaret edenler için.

Boşanma bir ilişkinin sonu olabilir…Peki sevme kapasitemizin de sonu mu?

Bu bölümde boşanma sonrası yeniden ilişkiye başlamanın zorluklarını konuşuyoruz:Güven tekrar inşa edilir mi?Eski evliliğin gölgesi yeni bir aşka düşer mi?

Tekrar sevmek cesaret midir, yoksa iyileşmenin bir işareti mi?

Eğer sen de “Yeniden aşık olabilir miyim?” diye soruyorsan, bu bölüm tam sana göre.

Evliliğe başlarken çoğumuz sevgiye, birlikte yaşlanmaya ve “bir yastıkta kocamaya” inanırız.
Ama bazen hayat planladığımız gibi ilerlemez.
Bu bölümde, boşanmaya karar verme sürecinin psikolojisini; gitmekle kalmak arasındaki içsel çatışmaları konuşuyoruz.
Boşanma serimizin ilk bölümüne hoş geldiniz.

İstiyorsun ama yapmıyorsun. Biliyorsun ama erteliyorsun. Planlıyorsun ama gidemiyorsun. Sebebi çoğu zaman tembellik değil: kaygı.
Bu bölümde kaygının hayatımızı nasıl askıya aldığını konuştuk.

Yalnızlık bazen kimsenin yazmaması, bazen de herkesin yazması.
Bu bölümde yalnızlığı hemen çözülmesi gereken bir sorun gibi görmekten vazgeçiyoruz.
Kalabalıklar içinde yalnız hissetmeyi, yalnızken kendi iç sesimizle baş başa kalmayı ve “iyiyim ya” demenin alt metnini konuşuyoruz.
Yalnızlık modu açık. Rahatsız etmeyin, iç dünyadayız.

Bu bölümde beden algısının bedenden çok zihinde başladığını konuşuyoruz.
Başkalarının yorumlarının nasıl içselleştiğini, bu iç sesin bedenimizle kurduğumuz ilişkiyi nasıl şekillendirdiğini ve bedene daha sağlıklı, daha şefkatli bir bakışın mümkün olup olmadığını tartışıyoruz.