Hayatınızda bir kere bile olsa kendinizi bir labirentin içinde hissettiniz mi?

Hepinize merhabalar sevgili arkadaşlarım 9. Bölümümüzü sürükleyici, gerilim dolu bir hikayeye ayırdım. Doruk Demirsoy seslendiriyor iyi dinlemeler :)

Karşılamak üzere olduğumuz bayramda "olmazları olur yapmayı denesek mi?" :)

“Şiddet gören, öldürülen bir kadının akan her damla kanının, buna sebep olanların başına geleceklerin altına atılacak imza olduğuna şahit olacağımız günlere kavuşana dek” 

Hangimiz özlemiyoruz ki o eski ramazan adetlerini? O zamanlar şimdiki gibi değildi. Tüm aile bir arada oturulan iftar sofraları vardı, televizyonlarda gerçek iftara doğru programları, şarkılı, türkülü, kantolu ramazan eğlenceleri, camilerde arkalarında huzurla teravih namazını kıldığınız aydın imamlar... Ve çocuklar... Oruç tutmak için can atan, tutanlara imrenen minik yürekler... Bu hikayemde onları anlatmaya çalıştım size. Keyifle dinlemenizi ve geçmişten gelen esintileri hissetmenizi diliyorum.

İyi ramazanlar dilerim.

Merhaba arkadaşlar. Bugün size seslendireceğim öykünün babam için özel bir anlamı var. Çünkü “Siyah Beyaz hayatlar” adındaki bu öykü, babamın ilk yazdığı öykü. Gerçek bir siyah beyaz fotoğrafın babama verdiği duygularla canlanan ve yarı gerçek yarı kurgu unsurlar taşıyan bu ilk öyküsünü beğeninize sunuyorum.

Son zamanlarda çevremizdeki savaşlardan öyle çok bahseder ve okur olduk ki işte tam da bu noktada yüce önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün çok önemli bir tespitini hatırlatmanın vaktinin geldiğini düşünüyorum. “Milleti savaşa götürünce vicdanımda azap duymamalıyım, öldüreceğiz diyenlere karşı, ölmeyeceğiz diye savaşa girebiliriz. Lakin millet hayatı tehlikeye maruz kalmıyorsa savaş cinayettir” Kendisi de bir asker olan ve ömrü savaş meydanlarında geçmiş bir insanın yapmış olduğu bu tespitin de onun diğer tespitleri gibi haklılığı kanıtlanmadı mı şimdi? Analar, babalar evlatsız, çocuklar babasız ve kimse yurtsuz kalmasın. Savaşın merhametsizliğini gözler önüne seren güncel bir hikayemle karşınızdayım.

Merhaba sevgili arkadaşlarım. Karşılıksız ve koşulsuz sevginin adresini çevrenizdeki insanlarda aramayın. Bunun tek adresi sahiplendiğiniz hayvanlardır.

Seslendiren: Doruk Demirsoy

Sevgili Arkadaşlarım babamın eski sinema salonlarını ve yeşilçam artistlerini anlattığı bir denemesi ile karşınızdayım. Dinleyen herkese teşekkür ederim.

Seslendiren: Doruk Demirsoy

Niçin yazıyoruz ve neden yazıyorum? “Niçin yazıyoruz?” sorusuna birçok cevap verilebilir. Kimi yazar daha güzel bir dünya düşlediği için yazar, kimi içindekilerini paylaşmak için, kimi de “Söz uçar; yazı kalır” diyerek sözlerini ölümsüzleştirmek için. Umberto Eco gibi “Hayatta kalmak için hikâyeler anlatmak gerek” diyerek yazanlar da vardır. Sait Faik gibi yazmayı bir hırs olarak kabul edenler de. Peki ben neden yazıyorum? Öncelikle yazmayı ciddi bir iş olarak görmediğimi belirtmek istiyorum. Ciddiyetten kastım şu; yazarken eğlenirim ben, bir kelimeden sonra ya da bir kurgu da takılıp “Eyvah…Yandım şimdi ne yapacağım…Aman tanrım bittim!” havalarına asla girmem. Ben keyif içerisinde, bir kutlama havasında, eğlenerek ve eğlendirerek okurlarımla hayatın gerçeklerini paylaşmak için yazarım. Yazdıklarımla sizinle hayatı paylaşabilirsem ve sizi mutlu edebilirsem ne mutlu bana…