Mesajlar geliyor, bildirimler düşüyor, herkes çevrim içi. Ama bazen kimse tam olarak orada değil.

Kaydır, tüket, sıkıl, yenisine geç. Bu bölümde hızın, algoritmanın ve dikkatimizin kimde olduğunu konuşuyoruz. Gerçekten neyi istiyoruz, neye sadece maruz kaldığımız için ihtiyaç duyuyoruz?

Bazı dönemler geçer ama net kalmaz. Bu bölüm, geriye dönüp baktığınızda flu kalan zamanlara dair.

İlişkiler sadece yaşananlardan mı oluşur?
Bu bölümde, adı konmamış, yarım kalmış ve hiç başlamamış ihtimallerin izini sürüyoruz. Bazen en çok yer kaplayan şey, hiç yaşanmamış olanlardır.

Yarım kalan başlangıçlar, devam edemediğimiz hevesler ve bunun bizde yarattığı yarım kalmışlık hissi üzerine bir bölüm.

Ait olmak denilen şey sandığımız kadar net mi, emin değilim. Bazen bir yerde oluyorsun ama oraya denk gelmiyorsun. Bu bölüm, tam da o arada kalmış hâlde duruyor.

Bazen insan evdeyken bile eve dönmek ister. Bunun adı her zaman yalnızlık ya da huzursuzluk değildir. Bu bölümde, ev hissinin nasıl sessizce değiştiğini, bazı bağlar koptuğunda neden olduğumuz yerde yabancılaştığımızı konuşuyoruz.

Bir şey yaşanacaksa, ben onunla ilgili her ihtimali kafamda çoktan yaşamış oluyorum. Henüz olmamış şeylerin yükünü taşımak, sürekli olabilecekleri düşünmek… Bu bölüm biraz tam olarak bunun üzerine.

Bazen her şey yolunda gibi oluyor ama içimde hâlâ bir şey “henüz” diyor. Hayat akıyor ama ben sanki biraz gerisinden izliyorum.

Bu bölümde, olmamız gereken kişi fikrinin nereden geldiğini, bu beklentilerin bizi nasıl yorduğunu ve olduğumuz halle aramızdaki mesafeyi konuşuyoruz. Çözüm yok, reçete yok. Sadece durup dinlemek var.